Hoofdstuk 24

477 35 2

Kelly had de kamer gekregen waar normaal George sliep, het bed was brandschoon en zag er uit alsof het in dagen niet beslapen was. Het maakte haar niet uit. Niets maakte haar nu nog uit. Haar moeder was er niet meer. De enige reden waarom ze het risico had genomen om terug naar de aarde te gaan. Ze wilde op Elodie blijven. Ondanks het gebrek aan techniek was ze verliefd geworden op de groene wereld en ze wilde daar wonen. Maar ze had haar moeder bij zich willen hebben en daarom was ze teruggegaan en nu was het allemaal voor niets geweest. Ze had alleen Seraf nog en zelfs hij was op dit moment onbereikbaar.

In de kamer naast haar sliepen Sabian en Magda. Pattris had zichzelf met een deken op de bank geïnstalleerd. Hij had geen woord meer gezegd sinds Cèsely de deur uit was gestormd en ze had medelijden met de jongen. Ze had hem echter niet kunnen troosten. De woorden ontbraken haar en steeds opnieuw speelde in haar gedachte het moment waarop ze haar moeder had horen zeggen dat ze niet mee ging.

Had ze echt zelf besloten de medicatie te stoppen? Haar leven te beëindigen? Waarom had ze niets gezegd? Nooit had ze überhaupt ook maar geweten dat haar moeder zo ziek was. Had ze haar onbezorgde leventje kunnen leiden zoals ze geleefd had, had ze het wel geweten? Was ze naar Elodie gegaan als ze het had geweten? Het was zo verwarrend. Cèsely had verteld wat er gebeurd was, maar de helft was niet tot haar doorgedrongen en Kelly vroeg zich af of ze het ooit precies zou weten. Wie zou het haar nu nog kunnen vertellen? Voor zover de wereld die ze eens kende wist, was zijzelf ook dood. Moeder dood, dochter verdwenen, het huis zou misschien wel vernietigd worden. Dan kon er eindelijk een appartementencomplex komen, hoe vaak haar moeder daar al wel niet een aanbieding voor gekregen had. Maar het oude huis was een familiebezit en haar moeder had het niet willen verkopen. Zelfs niet blijkbaar, toen ze dacht dat haar enige dochter verongelukt was. Voor het geval dat ze toch terug zou komen? En nu was ze teruggekomen en dan maakte ze er zelf een einde aan. Ze begreep er niets meer van en draaide zich voor de zoveelste keer om.

Blijkbaar was het niet voor elk mens aanlokkelijk om naar een nieuwe wereld te gaan. De helft van de bemanningsleden van de Inquirentium had terug naar huis gewild, Cors zelfs met geweld. Dat had ze nooit van hem verwacht. Magda vond het vreselijk om geen keus te hebben, dat kon ze nog wel begrijpen, maar ze wist zeker dat de vrouw wel zou wennen en voor Sabian zou het geweldig zijn. Haar moeder wilde niet. Durfde misschien niet? Ze koos ervoor liever het leven hier op aarde te verlaten dan om een nieuwe manier van leven te omhelzen, met haar dochter. Wist ze dat Kelly haar achter zou laten? Ze had het niet toe willen geven, maar ze had het altijd geweten, diep van binnen. Ze moest terug. Haar toekomst lag bij Seraf en hij hoorde op Elodie.

---

Er trilde iets, onder haar kussen. Geschrokken ging ze rechtop zitten en met haar hand ramde ze op de kleine scanner die de verlichting regelde. De kracht van haar hand zette meteen de verlichting op volle kracht en een vloek binnenhoudend, schermde ze haar ogen af tegen het felle schijnsel. Op de tast voelde ze onder haar kussen, tot ze haar mobiel vond en vlug nam ze op.

"Kelly?"

"Ja. George? Ben jij dat? Alles goed?"

"Ja, luister. Weet je hoe je vanaf het huis bij de shuttle moet komen?"

Ze wreef in haar ogen en fronste haar wenkbrauwen. De shuttle? Het lanceringsplatform lag achter het regeringsgebouw, maar er lag een hoog hek omheen. Ze konden moeilijk gewoon het gebouw binnenlopen en dan maar hopen dat ze niet tegen gehouden werden.

"Ehm... ja, maar..."

"Loop voorbij de voordeur van het regeringsgebouw naar rechts. Wees stil en blijf laag, vlak voor de plaats waar het hek begint is een deur, die zal op een kier staan. Ga naar binnen en wacht in de eerste kamer aan de rechterkant. Die is ook open. Doe de deur op slot achter je. Neem je mobiel mee en laat me weten wanneer jullie veilig binnen zijn."

De Nieuwe Wereld 1: ElodieLees dit verhaal GRATIS!