hoofdstuk 33

769 26 10

Lieve lezers!

Sorry voor het lange wachten!!! Ik ben druk bezig met lereenn :(

Hier is het volgende hoofdstuk dan!

xx

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dean:

Ik loop door de donkere straten van Denver. Ik ben ver weg gereden. Heel ver weg. Ik heb dorst. Ik voel de honger. Ik kijk naar de verlaten straten. Er moeten toch wel meiden zijn die naar clubs gaan? Waarom is er niemand?

Dan hoor ik voetstappen. Het klinken als hakken. Ik adem diep in, en doe alsof ik een normale stads jongen ben die gaat stappen. Om de hoek verschijnen vier meiden. Ik voel de drang in mij om nu op ze af te rennen en ze allemaal aan stukken te scheuren en leeg te drinken. Ik voel me zo boos van binnen.

Nee Dean... Hou je in. Eentje.. Je mag er maar eentje doden. Ik kijk naar de vier meiden van een afstandje. Ik volg ze naar een grote club. Ik kijk ze allemaal aandachtig aan. Het meisje met de rode haren is het mooist. Die neem ik.

Ik neem haar gezicht goed in me op, voordat ze naar binnen gaat. Ik graai snel in mijn zakken. Shit.. ik heb geen geld bij me. Dan voel ik heel diep weggestopt in mijn zak nog wat. Ik trek het er snel uit. Het is een klein muntje. Ik zucht. Daar heb ik ook niks aan.

Ik probeer met het gezicht van het meisje weer op te halen, maar ik krijg alleen maar haar rode lange haren in beeld. Weer zucht ik. Misschien lukt het me om naar binnen te glippen. Ik loop een steegje in, en zie een groenige deur. Ik loop er op af en begin er aan te trekken. Niks. Ik trap er op mijn allerhardst tegen aan en de deur vliegt uit zijn scharnieren. Gelijk verschijnt er een grote man, die waarschijnlijk een bewaker is, om de hoek. Hij kijkt met een diepe frons naar de deur. Dan glijden zijn ogen mijn kant op. Hij blijft stokstijf staan. Ik grijns.

' Walter! Wat is er? Wat was dat geluid?' Hoor ik een schrille vrouwenstem. Ik gok dat de vrouw vijftig is. De man schud zichzelf door elkaar.

' Niks mevrouw! Ik denk dat iemand er in wilde komen.' Zegt hij terwijl hij mij ongelovig aankijkt. Ik grijns en stap naar binnen. Gelijk haalt de man zijn taser tevoorschijn. Hij gaat goed staan. Ik loop flauwtjes naar hem toe.

' Dit is verboden voor onbevoegen.' Roept de man nog. Ik grijns. Ik hou ervan om mezelf te laten gaan. Wanneer ik voor hem sta kijk ik even snel door de gang. Er is niemand. Net wanneer ik terug kijk naar de man, stoot hij keihard met zijn taser in mijn nek. Ook al zou ik er niet dood aan gaan, ik voel de pijn alsnog wel. ik verlies mijn aandacht op de man, en breng mijn handen naar de plek waar de taser zat. De man trapt heel snel in mijn maag, en ik val naar achteren. Focus je nou man! Hoe vaak moet ik dat nog tegen mezelf zeggen? Mensen zijn zo snel bang, dat ze gelijk sneller en sterker reageren op alles.

Ik kijk op en zie de man nu met een wapen in zijn hand.

' Scheer je weg!' Roept hij met een trillende stem. Ik sta langzaam op en kijk hem met een boze blik aan. In een second sta ik weer voor hem, en draai ik zijn nek om. Hij valt met een doffe klap op de grond.

Ik voel mijn  ogen rood worden. Ik hoor vrouwen hakken. Ik kijk snel naar de man. In een paar seconden heb ik zijn kleren aan. Ik pak de man vast, en smijt hem hard naar buiten. Ik doe de deur terug in zijn scharnieren, en loop snel door de hal naar een grote deur.

' Walter! Wat was er nou aan de hand?' Vraagt dezelfde vrouwenstem weer. Ik slik.

' Er was een jongen die binnen probeerde breken, mevrouw.' Zeg ik zwaar. Het blijft een minuut lang stil. Ik durf niet weg te lopen. Ik kan niet iedereen hier vermoorden..

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!