{2}

30 5 10
                                    

"Clarke Griffin Anderson, siz küçük hanım neredeydiniz ve neden geç kaldınız?"

"Diana geç kalmadım. Harper'ın evine gittik,sohbet ettik. Bu kadar."

"Yoksa senin sevgilin mi var?"

"Hayır Diana. Kimse yok hayatımda. Bir tek siz ve arkadaşlarım var kalbimde."

Yalan söylüyordum. Kalbimde biri daha vardı ama bunu biliyor mu bilmiyorum.

"Diana, hayatım Clarke'ı sence de fazla sıkmıyor musun? O artık bir yetişkin." dedi Sirius

"Pekala, pekala. Siz kazandınız. Ben gidiyorum."

"Teşekkürler Sirius. "

"Rica ederim Clarke. Eğer sevgilin veya sevdiğin biri varsa bunu rahatça anlatabilirsin. Biliyorsun kızmam."

"İyi geceler Sirius."

"İyi geceler Clarke."

Sirius'u öpüp odama çıkıyordum. İnsanlara yalan söylüyordum. Yine yalan söylemiştim. Niye söylüyordum? Geçmişim mi yoksa kendimi savunma arzusu mu itiyordu beni yalan söylemeye? Kendimi daha iyi tanımak ve geçmişimin pençelerinden kurtulmak için psikiyatrise gidiyordum. Buna uzun zaman önce başlamıştım. Tam ilerleme kaydediyordum ve tekrar geçmişime yenik düşüyordum. Diana ve Sirius bana hep yardımcı oluyordu. Asla benden umudu kesmediler. Hep benim iyileşeceğimi düşündüler.

~~

"Clarke kahvaltıya da gelmedin, birazdan terapin başlayacak ve hala ortalarda yoksun!"

"Diana! Daha iki saat var." dedi Sirius

"Olabilir Sirius. İki saatte anca hazırlanır Clarke. Duşa girecek, giyinecej,makyaj yapacak . Çok işi var daha."

"Diana bu bir bahane değil."dedi Sirius

"Uyuyorsun! Clarke Griffin Anderson hemen yataktan kalk."

"Diana git başımdan. Uyumak istiyorum."

"Sirius kızına bir şey söyle. Kalkmıyor hala."

"Ben karışmıyorum. İstediğinizi yapın." dedi Sirius

"Clarke kalk artık."

"Efendim? Niye bu kadar çok kalkmamı istiyorsun?"

Kalkmamak için ısrar etmemin bir sebebi vardı. Dün gece elimi kesmiştim ve elim kanlar içindeydi. Diana bunu görünce krizlerimin tekrar başladığını düşünmesini istemiyordum.

"Sadece seninle vakit geçirmek istiyorum Clarke. Uzun zamandır ikimiz beraber alışverişe gitmedik. Bugün gidelim mi? Sen ,ben ve Harper. Ne dersin?"

"Tamam, olur Diana. Ben kalkıp aşağıya inerim. Sen git."

Diana gittikten sonra sargı bezlerini çıkarıp elimi sarmıştım. Sargı bezini evet fark edecekti.

"Günaydın ikinize de."

"Günaydın tatlım." dedi Sirius

"Sonunda kalktın. Haydi gel seninle kahvaltı yapalım." dedi Diana

~~~

"Diana ben çıkıyorum. Sirius hazır mısın?"

"Tamam tatlım." dedi Diana

"Hazırım Clarke. Seni bekliyorum. Haydi gidelim. ''

Doktor Fiona'nın yanına gelmiştik. Onunla sanki doktor hasta ilişkisi değil, abla kardeş ilişkisi vardı aramızda.

"Clarke hoşgeldin. Nasılsın bugün?"

"İyiyim Fiona. Sen nasılsın?"

"Konumuz ben değilim Clarke, sensin. Eline ne oldu?"

"Bir şey yok. Sadece ufak bir kesik."

"Peki bu elindeki kesik içindeki acının,ağrının geçmesi için mi var? Yoksa yanlışlıkla olan bir şey mi?"

"Yanlışlıkla oldu Fiona. Biliyorsun artık kendime zarar vermiyorum. Fiona ben artık o küçük kız çocuğu değilim. Başına gelenleri kendine acı çektirerek kendini cezalandıran o kişi değilim. Bunu son iki yılda fark etmiş olman gerekiyor.

2 yıl önce

"Clarke Harper seni görmek istiyor."

"Geliyorum Diana."

Aşağıya indiğim zaman Diana meraklı gözlerle beni inceliyordu. Harper ise mutsuzdu.

"Bir şey mi oldu?"

"Clarke gel biz senin odana çıkalım. Orada anlatayım." dedi Harper

"Harper ne oldu?"

"Clarke otur ve beni dinle. Duyacakların seni mutlu etmeyecek."

"Harper ne oldu? İngiltere'den bir haber mi aldın?"

"Keşke Clarke ama değil. Seni tecavüz eden adam hapishaneden kaçmış. Ve lütfen dışarı çıkma. Seni tekrardan bulacaktır."

"Harper bu konu şakaya gelmez. Bana şaka yapma."

"Clarke şaka yapmıyorum."

Harper'ın son cümlesinden sonra onu dinlemedim. Korkuyordum. Diana ve Sirius beni korumak için her şeyi yapardı ama beni bu adamdan koruyamazlardı. Koşarak banyoya gittim, kapıyı kilitledim. Kimseyi istemiyordum yanımda. Harper kapıyı açmaya çalışıyordu.

"Diana Clarke kendini banyoya kilitledi. Buraya gel."

Diana'nın koşarak geldiğini duyuyordum. Beni çıkarmak için her şeyi yaparlardı. Ama buna bu sefer izin vermeyecektim. Suyu açmıştım. Ve dolmasını bekliyordum. Eğer ortada bir Clarke olmazsa kurtaracak biri olmazdı. Su dolunca kendimi kaynar suyun içine bıraktım. Suyun altında, suyun vücuduma değince hissettiğim acıyı hissetmiyordum. Orada kaç saat durdum bilmiyorum ama uyandığımda Diana ve Sirius yanımdaydı.

"Clarke çok korktuk. Neden böyle bir şey yaptın tatlım?" dedi Diana

"Anlat bize lütfen. Sana yardımcı olalım Clarke. Sen bize bir şey anlattığında hep sana destek olduk,bir sorunun olunca bize anlattın ve beraber üstesinden geldik. Neden bize anlatmadın?" dedi Sirius

"Korktum. Sizden değil,ondan korktum. Sizin başınıza bir şey gelecek diye korktum. Eğer ki ben olmazsam, sizde beni korumak zorunda kalmazdınız.

"Clarke böyle düşünme sakın. Asla böyle düşünme. Biz çok üzülüyoruz." dedi Diana

Şimdiki zaman

"Şimdi hangi anına gittin Clarke?"

"Yine hatırlıyorum onu. Onun dışarıda olduğunu hatırlıyorum. Ben bundan kurtulamayacak mıyım Fiona?"

"Kurtulacaksın. Bunu atlatacaksın. Ama bunun için önce anılarımızla yüzleşmeliyiz. Bunu yapabilecek gücü kendinde görüyor musun?"

"Evet Fiona. Bunu yapabilirim. Hep yaptığım şey değil mi bu?"

"Hayır değil. Sen anılarınla yüzleşiyorsun ama istediğim şekilde değil."

"Bunu nasıl yapacağım?"

"Onu kendin bulacaksın Clarke. Kendi içinde saklı sorunun cevabı."

"Anladım Fiona."

"İlaç konusuna gelelim. Dozları tek doz al. Şu anda iki doza ihtiyacın yok gibi. Tek doz yeterli olur.''

"Tamam Fiona. Tek doz alıyorum ve düzenli bir şekilde kullanıyorum. Başka bir şey?"

"Evet. Aynen öyle."

"Bir sonraki haftaya kadar görüşürüz Fiona."

Merhabalar.
Nasılsınız?
Bölüm nasıldı?
Umarım ki beğenmişsinizdir.
Hoşçakalın.








İn La Kesh {Bellarke}Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin