For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

39

1.5K 97 5

Sanne's POV.

" Rein.. Ik moet echt naar huis, ik heb het eten geskipt en ik ben moe en.. " " Sst, maak je nou geen zorgen. Een keer school skippen kan toch wel? Zeg dat je bij.. Charlotte? Geen idee, zeg dat je bij je vriendin slaapt. Ik wil je iets laten zien. " zegt Rein en pakt m'n hand vast. " Waar gaan we heen? En kan dat zaterdag niet? " zucht ik. " Nope. We gaan naar Waalre. " zegt Rein. " Ik durf het niet.. " zeg ik. " Watje. " zegt Rein lachend. " Stil, oke. Wat zouden hun er wel niet van denken? Ze komen er ooit wel achter. Straks ben ik niet meer welkom.. " zeg ik. " Het komt goed. " zegt hij en geeft me een knuffel. Ik omhels het terug. Ik voel dat hij m'n telefoon uit m'n kontzak gritst en houdt hem in de lucht. " Bel Mirjam en kom mee. " zegt Rein en geeft me mobiel terug. Voorzichting typ ik het nummer in. Moet ik dit wel doen? Ik krijg hier een slecht gevoel over. Ik druk op bellen en houdt leg m'n telefoon voorzichtig op m'n oor. " Mirjam? Ik blijf bij Charlotte slapen.. Dan kunnen we verder met ons project... Thanks! Tot morgen! Nee nee, ik leen wel wat. Doei! " zeg ik en hang op. Rein kijkt me met een grijns aan. " Laten we gaan. " zegt hij en trekt me mee naar het station.

Daan's POV.

" Mam, waar is Sanne? " vraag ik. " Charlotte, project afmaken. " zegt ze en loopt de keuken in. We hoeven geen project te.. Ik snap het al. " Uh, mam ik ga heel even naar.. Een vriend van me. Ben over een half uurtje terug. " roep ik. " Is goed! " roept ze terug. Ik trek snel m'n schoenen en jas aan en ren de deur uit. Ik spring op m'n fiets en haast me naar het station.

Ik spring van m'n fiets af en gooi hem neer. Snel sprint ik door naar het station. Ik zie een trein vertrekken. Shit.. Die gaat dus richting Eindhoven, fuck me. Ik zucht diep en plof neer op een bankje. Hoe kon ze dit doen? Ik weet honder procent zeker dat ze met Rein mee is, ze doet echt alles voor hem.. Ik herken haar niet meer. Ik pak m'n mobiel en type haar nummer in en laat hem overgaan. Voicemail.. Ik haal diep adem en sta op. Misschien kan ik het beter Charlotte vragen.

" Daan? Wat doe jij hier? " vraagt Charlotte als ik voor d'r deur sta. " Uh, is Sanne hier? " vraag ik. Ze denkt aan iets. " Ja. " antwoord ze. " Kan je d'r halen? " vraag ik. " Nee, want.. Ach wie hou ik voor de gek. Tuurlijk is ze d'r niet! Ze is met Rein weg, oke. " zegt ze. " Oke, bedankt voor je.. Eerlijkheid? What ever, doei! " roep ik en loop naar m'n fiets. Ik stap op en fiets richting huis. Ik mis de oude Sanne, Rein heeft alles verpest.

Hiervoor was ze anders.. Ze was lief, maar ook weer sarcastisch. Het paste bij haar uiterlijk. Haar prachtige ogen.. Alles was perfect aan d'r. Helaas gaat het niet. Nee, ik besta niet meer voor haar. Alles is mijn schuld volgens haar, waardoor ik het op me krijg. Waarom doe ik nog moeite? Ze heeft me laten stikken. Ze is geen echte vriendin. Ik stap af en zet m'n fiets op het standaard. Sanne is geen vriendin, ze bestaat niet meer voor me. Ik loop naar binnen en trek m'n jas en schoenen uit. Ik loop de trap op en loop m'n kamer in. Sanne bestaat niet meer voor mij.

adopted » d.zLees dit verhaal GRATIS!