52 - Yeni Başlangıçlar (Part-2)

2.4K 139 4

YAZAR NOTU: Merhabalar! Şükür ki bölüm getirebildim! :D Bir ara cidden yetiştiremeyeceğim sandım ama yetişti ^_^ Bunun için gerçekten mutluyım fakat...  Bölüm pek içime sinmedi. :( Bunun için de üzgünüm, umarım siz beğenirsiniz... :)

Multi medya;  Kıvanç ^_^

Bölüm ithafı; @buuss_

İyi okumalar... :*

"Ben... onu öyle seviyorum ki... Onsuz yaşayamam..." sözleri hala beynimde dört dönerken aptal bir ruh haliyle bahçeye çıkıp yerime döndüm. Neye bu kadar rahatsız oluşum onu da bilmiyorum. Sadece şaşkınlık olmalı bu, Mevsim'in birine aşık olmasını öğrenmemim şaşkınlığı... Hiç bahsetmedi daha önce. Ben.... Ondan bu kadar şaşırdım evet de bu içim niye eziliyor benim. Allah aşkına neler oluyor?

Ben düşüncelerim ile boğuşurken neredeyse 1 saatten fazla zaman geçti. Gezmeye çıkan çiftler tek tek geri geldi. Hatta hepsi bana sataştı yüzün niye asık diye. Hayır yüzüm falan asık değil sadece düşünüyorum hepsi bu! Ama Mevsim ve Tuğba evin içinden hala çıkmadılar! Of! Ne konuşuyorlar acaba? Mevsim hala ağlıyor mudur o herif için? Hem kime aşık ki bu kız? Ben tanıyor muyum acaba? Hayır şuan burada bulunanlardan kimse olmaz,  çünkü hepsi evli. Bir ben varım bekar. Bir dakika! Yoksa ben miyim! Bana mı aşık yani?  Hayır... Hayır sanmıyorum! Olsa belli ederdi!  Biz hep kanka gibi takıldık onunla! Düşüncelerinden  utan Buğra! Bu nereden çıktı! Neyin kafasını yaşıyorsun acaba sen?

"Ben gidiyorum artık."

Diyen sesle kesinlikle saçma olan düşüncelerimden sıyrılıp Mevsim'e baktım. Gözlerinin altı kıpkırmızı olmuş ağlamaktan ama yinede gülümsüyor. Bu hali çok masum!  Bu masumluğu kim üzüyor bir bilsem!

"Erken değil mi daha ya?"

Diyen Semra idi.  Evet hava daha yeni kararmaya başladı erken değil mi cidden?  Hem gidince n'apcaksın ki?  O herif için ağlamaya devam mı edeceksin yoksa?

"Migrenim tuttu yine Semra abla. Yarın işe gitmem gerek biliyorsun, eve gidip dinlesem iyi olur."

"Ah! Geçmiş olsun kuzum! Git dinlen o zaman!"

Diyen Semra Mevsim'e sarıldı. Ondan sonrasında ben göz açıp kapayıncaya kadar Mevsim herkes ile vedalaşıp yola çıktı. Ve ben arkasından düşüncelerimde boğulacak bir halde kaldım!  Kimi seviyor bu kız! Öğrenmez isem içim rahat etmeyecek! Ve bu cevabı bana ancak Tuğba verebilir de ona nasıl soracağımı bilmiyorum.

*

Boğuluyorum sandım biran. Nefes alamayınca gözlerimi hızla açıp ayni hızla yatakta oturur pozisyona geldim. Derin derin solusamda ciğerlerime nefes gitmedi,  hala cayır cayır yanıyor boğazım. Ayaklarımı yataktan sarkıtıp derin bir nefes aldım. Komodinin üstünde ki sürahiden bardağa su doldurup tek dikişte içtim. İçim yanmış resmen! Gözüme balkon kapısı çarpınca hızla balkona çıktım. Gece ayazı yüzüme çarptığında daha iyidim. İyice uca ilerleyip tarbzanlara dayadım iki elimi. Hala gördüğüm rüyaya, rüyanın etkisi ile deli gibi atan kalbime,  kupkuru olmuş ağzıma, nefes almakta zorlanan ciğerlerime bir anlam veremiyorum.

Rüyayı bir yere kadar anlayabilirim. Mevsim'in birine aşık olduğunu öğrenince onun başka biriyle rüyamda görmem bilinç altının işi tamam ama... Lan ama çok samimi idi o adamla!  Yüzünü dahi görmediğim piçin teki gelmiş Mevsim'i öpüyordu! Yetmezmiş gibi eli Mevsim'in her yerindeydi! Her yerinde! Sonra sanki birara gelinlik ile gördüm Mevsim'i. Emin değilim ama, çok hızlı geldi geçti görüntü. Ama anlık görüntü bile içime oturdu. Ateşte kalmış gibi yandı sanki bedenim. Dünyada ki oksijen tükenmiş gibi nefessiz kaldım uykumun içinde. Bu tepkilerim neden bilmiyorum! Kahretsin! Bana ne Mevsim'in başka adamlarla olan ilişkilerinden! İstediğini sevebilir! Güzel kız! Hemde çok güzel kız! Herkesin dikkatini çekebilir ve oda birini sevebilir. Bu doğanın kanunu! Çok doğal!  Bende gayet doğal karşılarım tabi. Hatta o kadar doğal karşıladım ki rüyalarımı kabusa çevirdi!

CAN SUYU'M (Tamamlandı)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!