hoofdstuk 32

800 26 16

Chloé:

Ongelooflijk dat ik - ja- tegen Dean heb gezegd. Hier sta ik dan, voor de spiegel.  Ik hijs me in een witte jurk. Hij valt tot net boven mijn knie. Het is een schattig jurkje, maar misschien wel een beetje koud en bloot. Ik bedoel... de winter komt er wel bijna aan. Al is vandaag een mooie dag. En ik voel toch geen kou.  Het feest begint om 7 uur. Dan eten we wat, en dan gaan we allemaal dansen tot het einde van de avond.

Ik doe licht wat mascara op en trekt dan mijn ballerina's aan. Het meest enge van allemaal vind ik nog om de hele avond met Dean te zijn. Hij heeft een apart effect op mij. En waarom heb ik dan ook ' ja' gezegd? Echt geen idee. De rest van de dingen, zijn minder eng. Ik ken de mensen niet, en straks willen ze me daar helemaal niet. Ik snap ook niet waarom Dean me mee zou vragen. Waarom?

Ik pak mijn ring tegen de zon, en doe hem om. Ik kijk nog een keer in de spiegel. Het meisje in de speigel kijkt terug, met een droevige glimlach. Ik hoor de bel beneden rinkelen. Hoe kun je het best je zaterdag avond besteden? Nou, dit is een van de manieren.

Ik zucht kort, en loop snel de trap af naar beneden. Ik dwing mezelf een glimlach op te zetten. Ik geef mijn moeder een kus en Ringo.Cal en pap zijn toch boven.

Ik open de deur, en zie Dean staan. Hij heeft een prachtige donker bordeauxrood overhemd aan, en in zijn hand zijn zwarte colbert. Het bordeauxrood staat prachtig bij zijn donkerblonde, warrig haar en zijn goudbruine ogen. Hij geeft me een scheve glimlach. Ik kijk snel naar beneden en glimlach kort. Ik sluit de deur achter me en ga voor Dean staan. Hij kijkt me even aan, en loopt dan voor me uit naar de auto. Ja, het is wel twee uur rijden.

Hij start de motor en rijd de straat uit. Ik kijk ongemakkelijk uit het raam, en draai wat aan mijn ring. Het is vijf voor vijf, en de zon gaat pas om half acht om. Ik kijk naar de snel voorbijgaande auto's. Eigenlijk vind ik negen van de tien auto's spuug lelijk.

Ik kijk Dean's kant op, die met een diepe frons in zijn voorhoofd naar de weg staart. Ik wil hem vragen waar hij aandenkt, maar ik heb geen zin om mijn mond open te trekken. Ik kijk naar zijn ogen. Ze staan droevig. Alsof hij iets verdrietigs verwacht...

Ik kijk weer terug naar de auto's, en denk dan aan mijn opa. Hij was altijd helemaal weg van auto's. Ik weet nog wel dat hij me mee wilde nemen naar een auto race. Ik weet niet meer hoe hij dat noemde. Ik heb toen aan mijn moeder gevraagd of ze tegen opa wilde zeggen dat ik ziek was, zodat ik niet mee hoefde. Ik weet nog wel de teleurgestelde blik van opa. Dat was zo erg..

' Waar denk je aan?' Vraagt Dean zacht. Ik slik even, en kijk dan zijn kant op.

' Aan mijn opa.' Zeg ik snel. Hij kijkt me even kort aan.

' Waarom?' Vraagt hij terwijl hij zich weer op de weg vestigd.

' Hij was gek op auto's.' Antwood ik zuchtend. Dean kijkt me weer aan.

' Dank je..' Zegt hij.  Hij kijkt me nog heel even goed aan, en richt zich snel weer op de weg. Ik kijk hem verbaasd aan.

' Voor wat?' Vraag ik voorzichtig.

' Dat je mee wilt.' Zegt hij. Ik knik, maar zeg verder niks. Er valt een lange stilte. Ik kijk weer uit het raam naar buiten. Ik frummel aan mijn jurk, en denk aan straks. Straks, wanneer ik een héle avond met Dean zit.

Als we de oprit oprijden en de auto uit doen, kijken we elkaar nog even aan.

' Ready?' Vraagt hij kort. Ik knik, en open mijn portier.  Ik stap voorzichtig uit, en kijk naar het grote huis. Het staat een beetje afgelegen, en het is een groot huis. Ik hoor de muziek naar buiten denderen. Het is geen verkeerde muziek. Dean komt naast mij staan. Ik zie een stuk van de achtertuin, wat vol staat met mensen. Ik kijk Dean even aan. Hij steekt zijn hand uit. Ik kijk even naar zijn hand, en laat voorzichtig mijn hand in de zijne glijden. Ik voel zijn hand op de mijne heel goed, en het bezorgt me een dubbel gevoel.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!