Mânayı sevmek

29 3 1
                                    

Sevmeği severken unutmamız ne acı..
Belki de ölesiye değil de öylesine seviyoruzdur.
"Yar"-la "Yara" arasında bir harf varken hiç cimrilik etmeden o bir harfide kullanıyoruz.
Birine yar olup avuç içlerindeki duası olmak varken hep yarası olmayı seçiyoruz. Hem de gözyaşlarına sebep olaraktan.
Maddeyi seviyoruz.
Hiç manaya bakmadan.
"İçinin güzelliği dışına vurmuş" demeyi unutup sanki "Dışının güzelliği içine vurmuş" der gibi.
Bizler ne kötü seviyoruz.
Hem mânayı yitiriyoruz hem de maddeyi çürütüyoruz.
Oysa var olmamızın sebebiydi mâna.
Maddeyi sevmek ayrılıklarımızın sebebiyken.
Gökyüzüne öylesine bakıyoruz mavisini farketmeden.
Açlıktan ölmeyi bekleyen çoçuğun bir ekmek kırıntısını bulurken yaşadığı mutluluğu görmeden.
Sahi neydi sevmek ?
Bir ömür boyu birine yar olup çay yudumlarken altı çizilmiş satırları okumak mı, yoksa sadece güzelliğine aldanıp yanına yakışacak birini bulmak mı ?

Bendeki SENHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin