4. Bölüm : Bu İnsanlar Kim?

64 37 9
                                        

Kulağımda hala o adamın dedikleri

"yeni evine hoşgeldin demiyecekmisin?"

Ne saçmalıyordu bu? Ne yeni evi? Nasıl bir şeyin içindeydim ben?

"bana bak görünmez misin ne boksun bilmiyorum ama beni çabuk evime götür!" dedim bağırarak. Sadece güldü, inanabiliyormusunuz sadece güldü?

Ona doğru gidip suratına hızlıca tokat attım.

Bunu çoktan hak etmişti..

"sana beni evime götür diyorum duymuyormusun? Beni evime götür" dedim sonda heceleyerek.

Gözlerim dolmuştu... Yetti ama her ne ise bu saçmalık bir an önce bitmeliydi...

Etrafındakilere baktı

"alın götürün bunu buradan"

ne? Bağırmaya başladım o sırada gelen iki adam biri sarışın ve mavi gözlü diğeri ise kahverengi gözlü ve siyah saçlı birisiydi, onlar itelerek kaçmaya çalıştım ama beni tuttular.

"bırakın beni! Bırak diyorum sana!" dedim ama beni dinlemediler ve sürte sürte bir yere götürdüler sözde uçsuz bucaksız olan bu yerde bir de villa vardı...

" bırakın beni! Bırak diyorum sana! "

Bağırışımın ve çağırışımın hiçbir anlamı yoktu...

Beni götürüp bir odaya kapattılar ve odayı kilitlediler... Direk olarak camlara koştum kilitliydi! Camı kırabilirdim ama kapı kolunda birşey vardı alarmdı!

Nedense hiç şaşırmadım!

Yapacak birşeyim olmadığından kocaman yatağa oturdum ve etrafa baktım kocaman bir odaydı ve düzeni çok güzeldi...
Oflayıp yatağıma uzandım ve ağlamaya başladım. Ne işim vardı benim burada? Ne yapacaklardı bana? Burada ki insanlar da kimdi? Acaba onlarda görünmez 'İ mi görmüşlerdi?

Düşüncelerde boğuşurken gözlerimin kapandığını hissediyordum... Ne olur herşey bir rüya olmuş olsun ve uyandığımda herşey düzelsin....

Gözlerimin yavaş yavaş açıldığını hissediyordum, gözlerimi ovup etrafa baktım

Lanet olsun!

Rüya değilmiş...

Gözlerimin kenarlarında gözyaşlarım kurumuştu. yüzümü yıkayıp odadaki saate baktım saat 9 'a geliyordu... Bu kadar saat nasıl yattım?

Kimbilir annem babam ve Cansu ne haldedir...

Cansu merak edip bizim eve gitmiştir... Orada olmadığımı öğrenince de hem annem hemde babam kriz geçirmişlerdir...

Karnımda gurulduyordu ama iştahım hiç yoktu. Ben neden buradayım? Tamam onu ben gördüm ama beni burada neden tutuyor?

Öldürebilirdi, belkide bu yüzden bu odada tutsak kalmıştım ve son cümlesi Yeni evine hoşgeldin demeyecek misin?!

Ben burada yaşamıyacaktım her ne olursa olsun burada kalmıyacaktım.

Bir kadın kapının kilidini açıp içeriye elindeki tepsiyle odaya girdi ve içinde yemek olan bu tepsiyi masanın üzerine bıraktı...

"bakarmısınız?" dedim 50 yaşlardaki, saçlarını ense topuzu yapmış, mutfak önlüğü giymiş bu kadına, bana ürkek gözlerle baktı.

"bana ne yapacaklar? Neden buradayım?"

Kadın bana bakmayıp başını çevirdi,

"birşey söyleyemem. Yemeğinizi yedikten sonra aşağıya inin. Arda bey sizle konuşacakmış" dedi ve gitti.

GÖRÜNMEZHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin