GÖRÜNMEZ

SEN KİMSİN?

Merhabaaaaa:))) yeni bölümle buradayım, bölüm sonunda görüşmek üzere

Cansuya kocaman sarıldım.
mutsuz olduğumda ben demeden anlardı ve beni mutlu etmek için elinden gelen herşeyi yapardı.

"Cansu.." dedim ve durdum.

Anlatmayı düşündüm? İçimde ki bu sıkıntı git gide büyüyordu.

Hayır anlatamazdım.
İnanmazdı... Hiç kimse inanmazdı.

"efendim canım?"

"şey... " dedim geveleyerek ardından sehpanın üzerindeki boş su şişesini görünce hemen aklıma giren soruyla,

"Su alabilirmiyim?" dedim.

"tabiiki" dedi, ardında ayağıya kalkıp mutfağa doğru gitti

Başımı tutarak koltuğa uzandım.. Başım ağrıyordu her zamanki gibi. Genelde sinirlendiğimde veya moralim bozuk olunca başım ağrırdı.

"başın mı ağrıyor?" Cansunun sorusuyla başımı salladım.

"evet tartıştığımızdan beri ağrıyor"

"bekle sana ağrı kesici vereyim"

"tamam"

Cansunun getirdiği ağrı kesiciyi içip uzandım, Ve gözümü kapattım... 

Sizde mutsuz Olduğunuz zaman uyumak istermisiniz? Ben hep mutsuz olduğum zaman uyumak isterim, sanki uyuyunca herşey geçecekmiş gibi ama en kötüsüde ne bilirmisiniz?

Uyanınca yaşadıklarınızın tekrardan aklınıza gelmesi...

Neredeyse 4-5 saat uyumuştum. Etrafıma bakındığımda Cansuyu göremedim, ayağıya kalkıp ilerliyordum ki bir odalardan bir ses geldi yoksa...

Bir iki adım attım...

"Cansu" diye seslendim ve aniden Cansu un bağırışıyla yerimden sıçradım

"günaydınn denooo bak sana ne yaptım"

Cansunun sesiyle yutkundum ve rahat bir nefes aldım.

Kendine gel deniz her gelen seste o mu demen saçmalık...

İç sesimin verdiği cevapla silkelenip kendime gelmem bir oldu. haklıydı... Her gelen seste o demek gerçekten saçmalıktı...

"ne yaptın?" dedim. Sesimde hiç heyecan dair bir ses çıkmamıştı.

"mantııııı" dedi heyecanla.

Mutfağa gittim ve cansunun mantıyı sosladığını gördüm.

Cansu en sevdiğim yemeğin mantı olduğunu bilir, karnımda çok gurulduyordu yemek yemeden çıkmıştım.

"elinle mi açtın?"  dedim şaşkın gözlerimle.

Gözlerini devirdi...

"tabiki dee... Hayır" dedi kahkaha atarak, Cansuya gülüp ufak tefek şeyleri masaya götürdüm.

Herşeyi masaya götürdükten sonra Cansu'da sandalyeye oturdu... Çatalımı ağzıma atıp, mantıyı çok özlediğimi hissetmiştim.

"mmmmm çok güzel olmuş, bayıldım! Ellerini sağlık balım" 

"afiyet, bal, şeker, lokum, olsun"

Cansuya gülüp mantımı yemeye devam ettim..

Cansu'yla günümüz muhteşem geçmişti ve sanki bir anda herşey yok olup gitmişti. Bir süre cansuda kalacaktım, Cansu tek başına yaşıyordu, üniversite için kendine ev tutmuştu.
Hatta beraber kalmayı'da teklif etmişti ama maalesef ailem izin vermemişti...