Karanlığın Doğuşu

1

Sabaha karşı gelen titremeyle beraber uyandı küçük çocuk. Usulca gözlerini kırpıştırdı,Eliyle yanındaki gözlüğüne uzandı ahşap dolabın kapısını açmasıyla yüzüne doğru sertçe geri kapatılması bir oldu yanağında hissettiği acıyla hafifçe İnledi  fakat oda biliyordu ki onların gözünde onun hiç bir değeri yoktu. Harry onlar için ne yaparsa yapsın "Ucube" olarak kalacaktı.

Dolabın Önünde kimsenin olmamasını Umarak, Hemen dışarı çıktı fakat şansı yaver gitmemişti çıktığı gibi karşısındaki vernon eniştesine çarpmıştı. Eniştesi sinirle çocuğu kulağından sürükleyerek Mutfağa götürüyor bir yandanda çocuğa kızıyordu. Bu artık çoğu aile ferdi için normal bir sabah olarak karşılanıyordu. Bu günü o lanet günlerden ayıran tek bir özellik bile yoktu.

Dursleylerin verdiği işleri yaptıktan sonra biraz dolaşmak için Yavaş ve temkinli adımlarla kimsenin onu görmediğine emin olarak dışarı çıktı. Nereye gittiğini umursamadan yürüyordu sadece ...

Kaybolduğunu fark ettiğinde korkuyla karışık titremeye başladı. Hava kararmaya başlıyordu ve küçük harry evine nasıl gideceğini bilmiyordu. Geldiği yöne doğru dönüp yürümeye başladı fakat bir süre sonra gene aynı yerde buldu kendini, Ayakları yorulduğunda orda bulunan ağaçlardan birinin önüne oturdu. Dizlerini kendine çekerek başını gömdü, ağlamaya başlamıştı.

Birkaç yaprak sesi duyduğunda kafasını kaldırdı, ona doğru gelen ufak bir yılan gördü. Ona doğru hafifçe yaklaştı ve konuşmaya başladı fakat yılanın kendisini anlayacağını hiç düşünmemişti

"Merhaba Küçük yılan sende mi yalnızsın"

Elini ona doğru uzattı çocuk yılansa şaşkınlığını atlatarak konuştu.

"Sen bizim Kutsal dilimizi biliyorsun"

Küçük çocuğun kafası Karıştı başını hafifçe kaşıyarak hafifçe sordu

" Sen benimle konuştun mu az önce"

Yılan başını salladı. Çocuğa doğru yaklaştı ve uzattığı eline çıktı. Küçük Harry'nin gözlerindeki ışıltı çok uzaktan fark edilebilirdi.

" Benim adım Harry ya senin?"

"Benim bir adım yok efendimiz"

"Hmmm o zaman sana bir ad bulalım"

Küçük çocuk bir süre düşündükten sonra Tedirgince sordu

"Ares'e ne dersin?

"Çok Beğendim efendimiz"

Harry Usulca gülümsedi. Ares onun ilk Dostuydu. Küçük bir umutla Sordu.

"Ares acaba sen Privet drive 4 numaraya nasıl gidebileceğimi biliyor musun"

"Evet,efendimiz"

"Beni oraya götürürmüsün?"

"Beni takip ediniz efendimiz"

Yılan önde Harry arkada Varıncaya kadar konuşmadan yürüdüler. Ev görüş açılarına girdiğinde Harry nefesini tutarak tüm yol boyunca sormak istediği şeyi sordu.

"Ares Benimle beraber kalmak ister misin?"

Hem Ares'in hayır demesinden hemde ilk arkadaşından bu kadar çabuk ayrılmaktan korkuyordu genç çocuk.

"Bu benim için bir onurdur efendimiz"

Harry'nin minik kalbi o an tarif edilemez bir duyguyla kaplandı. Yılan Harry'nin koluna doğru süründü ve kolunu geçerek boynundaki yerini aldı. Yavaşça ve mutlu ifadesiyle kapıyı çaldı, kapıyı petunia açmıştı yüzünde elle tutulur bir endişe vardı. Bu endişenin kendisinin kayıp olduğuna yoran Harry mutlu olmuştu fakat Harry'i gören petunia hemen kaşlarını çatmış ve konuşmaya başlamıştı .

"Sabahtan beri nerdeydin seni küçük velet misafirler gelicek ve sen hiç bir iş yapmadın!"

Ona vurmak için elini kaldırdığında Harry küçük ellerini önüne siper etti. Boynundaki yılansa tehtid edercesine tısladı ve hareketlendi. Yılanı gören petunia olduğu yere çivilenmiş gibiydi ama kaşları sanki olabilirmiş gibi daha da çatılmıştı bir süre sessizce durdular, petunia ağzını bir açıp bir kapatıyordu en sonunda eniştesinin bağırarak nerede kaldığını sormasıyla transtan çıkmış gibi Harry'e döndü

"Se- Sen de o ucube gibisin onun gibi anormal misafirlerimiz gidene kadar odandan çıkmıycaksın ayrıca bir hafta cezalısın "

Neredeyse kaçarak salona gitti. Küçük çoçukta petunia teyzesinin çoğunlukla söylediği sözleri boşverip yılanını sakinleştirdi. Privet drive 4 numaradaki küçük dolabına girdi, 7 yaşındaki bir çocuk için fazla gelmişti bu kadar aksiyon bu yüzden göz kapakları kapanmaya başlamıştı. Boynundaki yılanı yavaş ve dikkatlice yanına koydu ve ayaklarını kendine çekerek kendini uykunun kollarına bıraktı.

~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~
Uzun zamandır çoğunlukla Dark Harry hikayeleri okuyordum ve Hepsi bittikten sonra daha fazla okumak istedim ama bulamadım bulamayınca da kendim yazmaya karar verdim çok ani bir karar oldu farkındayım.

Slytherin'deki bir öğrenciden sevgilerle 🍒🌙