Merhaba.

Normalde bölüm yazacaktım; fakat bölümü, duygusal gölü yapmak istemiyorum. İçimde biriken lavları hikayeye püskürtmek ve sizin moralinizi bozmak, bencillikten başka bir şey olmamalı.

Bu yüzden bir süre uzak kalmalıyım.

İlk defa sınıftakilere hak veriyorum: Ben gerçekten Yaşayan Ölüyüm. İçimde biriktirdiklerim, üstüme gelen kariyer endişesi, yalnızlık... Hepsini en derinden hissettiğim zamanları yaşıyorum.

Geçmiş, hiçbir zaman kabuk bağlamamıştı; ve acıtmasına, kanamasına rağmen hissetmemeye çalışmıştım.

Belki her şeyin sorumlusu, bütün olaylara karşı hissizliğimdi. Alıştım. Fakat arada şiddetlenmesine hala alışamadım.

Berbat bir sınav haftası. Şanssızlığımın eseri teog sonuçlarım. Kırılan umutlarım, kalbim...

Bitmeyecek. Yani iki yıldır tek kurtulma yolu; ölümdü.

Size saçma gelebilir. Hatta gelir.

Gerçekten sıkıldım. 'Ama bu ölmeme sebep mi?' Beyinimin emriyle "hayır".

Yazmanın, idollerimin bile beni rahatlatamayacağı yorgunluktayım. Anlayacağınızı umuyor, sizi seviyorum.

En kısa zamanda görüşmek üzere...

Run To Death .:. JileyBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!