10.

17 5 3
                                                  

«Σου λέω νόμιζα ότι δεν έπαιρνα ανάσα.» είπε με σοβαρό ύφος η Σοφία στην φίλης της που ακόμα δεν μπορούσε να πιστέψει πως κατάφερε και βγήκε ζωντανή από εκείνη την συνάντηση. Ήταν και για αυτήν μια δοκιμασία που δεν θα ήθελε να ξανά περάσει.

«Σε κατσάδιασε κανονικότατα; Τι ήθελε δηλαδή να δείξει;»

«Καθηγητής του ΑΠΘ είναι τι περιμένεις; Αυτοί είναι αυστηροί και με την ίδια τους την ζωή. Με εμάς τα παιδιά θα είναι νορμάλ;»

«Καλά ναι είναι και αυτό, αλλά και με σένα; Και αυτό που σου είπε όταν σε πήγαινε σπίτι;»

«Φοβάται μην πληγωθεί το αγόρι του. Τον διαβεβαίωσα ότι δεν θα το έκανα αλλά αυτός μάλλον θέλει να τον έχει κλεισμένο σε μια γυάλα. Δεν λέω, και αυτός πληγωμένος άνθρωπος είναι αλλά δεν φταίνε τα παιδιά στην συγκεκριμένη περίπτωση. »

«Συμφωνώ μαζί σου φιλενάδα. Άσε και εγώ μην νομίζεις ο Πάνος με έχει πρήξει να γνωρίσω τους δικούς του αλλά εγώ δεν θέλω είναι πολύ νωρίς ακόμα.»

«Και καλά κάνεις. Είδα και εγώ τις γνωριμίες. Όχι δεν θα το ξανά επιχειρήσω..»

Αλλά δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Αρκετές φορές ακόμα βρέθηκε με αυτόν τον άνθρωπο όσες φορές πήγε στο σπίτι του Παντελή αλλά δεν επιχειρούσε να μένει μόνη μαζί του. Ασφυκτιούσε και μόνο που τον έβλεπε. Το βλέμμα του δεν σταματούσε λεπτό να την εξετάζει από πάνω μέχρι κάτω. Όχι, δεν άντεχε όλο αυτό θα προσπαθούσε να έβρισκε δικαιολογίες να μην πηγαίνει και να βρίσκονται είτε στο δικό της είτε έξω.

***

«Αλήθεια πως σου φαίνεται η Σοφία;» ρώτησε ο Παντελής τον πατέρα του καθώς έτρωγαν το βραδινό τους όπως κάθε βράδυ.

Ο Έκτορας τον κοίταξε για λίγο πίνοντας μια γουλιά από το νερό του.

«Συμπαθητική. Το καλό που της θέλω να μην σε πληγώσει.»

«Μόνο αυτό έχεις να πεις;»

«Μπαμπά δεν είναι τέτοιος άνθρωπος η Σοφία. Γιατί μιλάς έτσι;»

«Γιατί αν το κάνει καλύτερα να μη με ξαναβρεί μπροστά της.»

«Παρεκτρέπεσαι. Κοτζάμ καθηγητής να μιλάει έτσι.»

«Αυτή την στιγμή σου μιλάω σαν γονιός γιατί ένας γονιός πάντα παρεκτρέπεται για το παιδί του.»

«Ναι αλλά η Σοφία δεν είναι σαν την μάνα μου.»

Ήταν να μην πατήσει το κουμπί. Και μόνο στο άκουσμα αυτής της λέξης του ανέβασε το αίμα στο κεφάλι. Χτύπησε με δύναμη το χέρι του πάνω στο τραπέζι κάνοντας τα πιάτα και τα σερβίτσια να αναπηδήσουν.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣΌπου ζουν οι ιστορίες. Ανακάλυψε τώρα