Κεφάλαιο 11(Α μέρος)

779 71 4

"Είσαι τρελή θεότρελη! Κι εγώ ακόμα πιο τρελή που σε ακούω!"

Η Τα απτήν την στιγμή που ξεκινήσαμε δεν έχει σταματήσει το παραλήρημα.

"Θα μας καταλάβουν στο λέω. Πάμε πίσω στο σπίτι μου να παίξουμε καμιά μονόπολη και άστους αυτούς."

"Τα, θα μας καταλάβουν μόνο αν συνεχίσεις να μιλάς!"

Είχαμε φτάσει έξω από το σπίτι μου κι περιμέναμε τον Πέτρο να έρθει να πάρει τον Νίκο. Κρυβόμασταν πίσω από κάτι αυτοκίνητα απέναντι από το σπίτι. Ήμασταν καλά κρυμμένες. Άλλωστε εγώ ήμουν η καλύτερη στο κρυφτό χε χε. Κατά της 9 ο Πέτρος χτύπησε το κουδούνι. Ο Νίκος άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω. Πριν φύγουν κιόλας κλείδωσε. Άρχισαν να περπατάνε με κάπως σταθερό βήμα. Εμείς του ακολουθούσαμε από μια ασφαλή απόσταση χωρίς να τους χάσουμε από τα μάτια μας. Έτσι όπως περπατούσαμε ωραία κι καλά, κρυμμένες τσουπ ξεπετάγεται κι ένας ποντικός. Θα μας είχαν ακούσει αν δεν της έκλεινα το στόμα με το χέρι μου.

"Είσαι τρελή Τα? Θες να μας βρουν?"

"Δεν φταίω εγώ, με τρόμαξε."

"Τι πάει να πει δεν φταις εσύ? Πουφ τέλος πάντων σόρρυ."

Δεν μπορώ να πω είναι διασκεδαστικό κι αγωνιώδες να τους ακολουθείς....αλλά σαν παιχνίδι, όπως το βλέπω εγώ, σε κάνει να χάνεσαι κι λίγο.

Ομολογώ ότι πήγαιναν κάπως γρήγορα. Πρέπει να περπατούσαμε κάπου στα 20 λεπτά. Τους είδαμε να μπαίνουν σε ένα σπίτι. Πρέπει να γινόταν πάρτι γιατί η μουσική ήταν πολύ δυνατά κι είχε μαζευτεί ένα σμήνος ανθρώπων. Το σπίτι από κει που το βλέπαμε εμείς ήταν γεμάτο. Απορώ που θα χωρέσουν όλοι αυτοί....

"Ορίστε σε ένα πάρτι πήγαν Έλλη αμάν!"

"Σςςς!" της έσπρωξα το κεφάλι κάτω καθώς περάσαν κάτι αγόρια ακριβώς δίπλα από το αμάξι που κρυβόμασταν.

"Παρατρίχα...! Τα μην ξεχνάς ότι ακόμα κρυβόμαστε."

Ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά κι είχα δίκιο. Αντί ο Νίκος με τον Πέτρο να μπουν μες το σπίτι πήγαν από γύρω.

"Μα καλά που πάνε?"

"Κι τι σε νοιάζει. Έλα Έλλη πάμε να φύγουμε δεν μου αρέσει όλο αυτό.!"

Είχε δίκιο. Ούτε κι έμενα....αλλά αν δεν δω τι σκαρώνουν θα σκάσω!!!

"Εσύ αν θες φύγε, εγώ θα μείνω κι θα δω που πάνε."

"Τι μόνη? Ε δω? Με όλους αυτούς τριγύρω? Όχι δεν θα σε αφήσω μόνη....τι να κάνω θα έρθω κι εγώ." Αχ γιαυτό σ'αγαπώ Τα! Πήγα να την ευχαριστήσω αλλά με διέκοψε.

"Μην πεις τίποτα. Πάμε θέλω να πάω γρήγορα σπίτι. Όσο πιο γρήγορα τελειώσουμε, τόσο το καλύτερο!" όντως δεν θέλω να χάσω άλλο χρόνο.

Βγήκαμε από την κρυψώνα μας κι κατευθυνθήκαμε προς το σπίτι.

"Τα προσπάθησε να το παίξεις άνετη, ώστε να μην μας καταλάβουν"

"Ναι, ναι ότι πεις." της έσκασα ένα χαμόγελο κι μου το ανταπέδωσε.

Σ'αγαπω! Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!