Good girls are bad girls.

474 26 6

P.O.V. Michael

Gapend loop ik naar beneden. Vanavond gaan Ambre en ik naar de bowling baan. Dus ben ik zo vroeg mogelijk, het is nu 13:29, opgestaan. Zodat ik me klaar kan maken. 

'Goeiemorgen.' Zeg ik als ik Jara in de woonkamer zie zitten. 'Waar is de rest?' Vraag ik, terwijl ik naast haar ga zitten. 'Luke en Ash zijn boodschappen aan het doen, en volgens mij is Cal net weg naar, uhm, Joanne?' Zegt ze vragend. Ik knik. 'Ambre komt over een paar uurtjes hierheen, heb je haar al ontmoet?' Vraag ik haar. Ik zie haar gezicht rood worden, terwijl ze haar hoofd schud. 'Nee, maar van wat ik van haar gehoord heb, klinkt ze geweldig.' Ze glimlacht een klein lachje. 'Dat is ze ook.' Zeg ik terwijl ik, heel mannelijk dromerig voor me uitstaar. 

'Er is zo veel veranderd sinds ik weg ben geweest.' Zegt Jara opeens. Het verraste me, ze praat niet veel, tenzij iemand iets aan haar vraagt. 'Hoe bedoel je?' Vraag ik haar, niet begrijpend. Ze zucht. 'Jij en Cal hebben een vriendin, jullie zijn een band, er hangt een rare sfeer tussen Ash en Luke...' 'Jij en Luke zijn samen...' Voeg ik er aan toe. Een verlegen lachje verschijnt op haar gezicht. 'Dat ook.' Zegt ze ietwat zacht. 

P.O.V. Luke

Jara en ik zitten op mijn bed. Met mijn gitaar op mijn schoot speel ik zachte melodieën. Jara kijkt geconcentreerd naar elke beweging die ik maak. 'Kun jij eigenlijk gitaar spelen?' Vraag ik opeens aan haar. Ik weet dat ze piano speelt, maar ik heb haar nooit over andere instrumenten horen praten. Ze schud haar hoofd. 'Nee, ik houd het op piano.' Zegt ze met een kleine glimlach. 

'Wil je iets voor me zingen?' Vraag ik aan Jara. Ik kan me nog herrineren dat ze een keer voor me zong. Het klonk echt goed, maar ze weigerd steeds om voor me te zingen. Ze schud haar hoofd. 'Aw, alsje alsjeblieeeeeeeft, ik zal mee zingen.' Ze zucht maar knikt. Ik begin een liedje te spelen waarvan ik heel zeker weet dat ze het kent.

Beauty queen of only eighteen
She had some trouble with herself
He was always there to help her
She always belonged to someone else

I drove for miles and miles and wound up at your door
I've had you so many times but somehow I want more

I don't mind spending every day
Out on your corner in the pouring rain
Look for the girl with the broken smile
Ask her if she wants to stay awhile
And she will be loved
And she will be loved

Tap on my window, knock on my door
I want to make you feel beautiful
I know I tend to get so insecure
It doesn't matter anymore

It's not always rainbows and butterflies
It's compromise that moves us along, yeah
My heart is full and my door's always open
You come anytime you want, yeah.

I don't mind spending every day
Out on your corner in the pouring rain
Look for the girl with the broken smile
Ask her if she wants to stay awhile
And she will be loved
And she will be loved
And she will be loved
And she will be loved

I know where you hide alone in your car
Know all of the things that make you who you are
I know that goodbye means nothing at all
Comes back and begs me to catch her every time she falls

Yeah

Tap on my window knock on my door
I want to make you feel beautiful

I don't mind spending every day
Out on your corner in the pouring rain, oh.
Look for the girl with the broken smile
Ask her if she wants to stay awhile
And she will be loved
And she will be loved
And she will be loved
And she will be loved

Please don't try so hard to say goodbye
Please don't try so hard to say goodbye

Yeah, yeah.

I don't mind spending every day
Out on your corner in the pouring rain

Please don't try so hard to say goodbye

 We kijken elkaar het hele liedje in de ogen aan. Alsof het alleen nog wij twee op de wereld zijn. Langzaam leun ik in, niet veel later voel ik de warmte van haar lippen tegen de mijne...

P.O.V. Niemand

Met een vorse bonk, klopt agent Voskuyl op de houten deur. 'Open de deur politie.' Zegt hij streng, waardoor hij een kleine klap van agent Allister krijgt. Een klein lachje vormt op agent Voskuyls gezicht, hij krijgt een kick uit het laten schrikken van mensen. Hij zei express dat ze politie waren, hopelijk zijn ze dan in paniek. Dan gaan ze zo grappig trillen en stotteren. Zijn collega is op de hoogt van zijn rare bron van blijdschap. En hoewel de twee goede vrienden zijn, is dit een van de dingen die hij nooit zal begrijpen. Als agent hoor je de mensen een veilig gevoel te geven. Dit zal een gespreks onderwerp zijn waar de twee het nooit eens over zullen zijn. Langzaam word de deur geopend door een niet al te dunne, oud uitziende vrouw. 'Kan ik u helpen?' Zegt de vrouw, duidelijk niet geïntimideerd door de agenten. Agent Voskuyl schraapt zijn keel en knikt. 'Zouden we misschien binnen kunnen komen? Er zijn enkele dingen waar we het over moeten hebben.' De vrouw haalt haar schouders op. 'Kom binnen, er is niet opgeruimd dus verwacht een bende.' Zegt ze terwijl ze de mannen naar binnen leid.

'Nou, wat is er aan de hand?' Vraagt de nog altijd naamloze vrouw, terwijl ze twee mokken met stomende koffie voor de agenten neer zetten. 'Zoals u misschien wel weet, is een maand geleden een meisje, genaamd Jara Smith, verdwenen.' 'Daar heb ik wel wat over gehoord ja.' Zegt de vrouw, nog altijd niet begrijpend wat dit met haar te maken heeft. 'Juist ja, in ieder geval. Ze is weer opgedoken, maar dat laat ons met onbeantwoorden vragen achter die zij niet kan antwoorden. De dag na haar verdwijning is ze aangereden, we weten dat zij dit was vanwegen bloed onderzoeken.' 'We vermoeden dat Jara door het ongeluk haar geheugen is kwijt geraakt, en het schijnt dat de aanstichters zijn door gereden, mét Jara.' 'En wat heeft dit met mij te maken?' Vraagt de vrouw lichtelijk geïrriteerd. 'Nou, uw auto is geflitst slechts 2 kilometer van het plaats delict, om 3:06, slechts enkele minuuten voor het ongeluk.' Antwoord agent Allister. 'Welke auto.' Vraagt de vrouw met een zucht. De agenten kijken haar niet begrijpend aan. 'Ja, ziet u, mijn man heeft een ongezonde obsessie met auto's, we hebben inmiddels 6 auto's dus u moet iets specifieker zijn dan "uw auto".' Agent Voskuyl haalt een papier uit de map in zijn hand en leest het door. 'Een zwarte Mercedes.' Zegt hij dan. 'En dit ongeluk was een maand geleden?' Vraagt ze. Agent Voskuyl knikt. 'Dat klopt.' 'Nou mannen, dan spijt het me om u teleur te moeten stellen maar mijn man, zoon en ik waren toen op vakantie in het buitenland. Ik heb de papieren nog als u die wilt zien.' Zegt ze terwijl ze al opstaat. 

Niet veel later schuift ze de papier voor hun neus met alle informatie er op. Vliegtickets, hotel reserveringen... 'Heeft er iemand anders nog toegang tot uw auto's?' Vraagt Allister. 'Alleen mijn dochter, maar haar rijbewijs is afgepakt. Hoewel ze veel domme dingen doet, denk ik niet dat ze zo stom is om zonder papieren te rijden. Ik kan u het adress geven als u wilt?' 'Dat zou het onderzoek helpen.' Antwoord agent Voskuyl. Ze schrijft alles op en geeft het papiertje aan agent Voskuyl, die het leest. Hij bedankt haar voor de gastvrijheid en ze laten zichzelf uit. 'Op naar het volgende adress.' Zegt agent Allister met een zucht, waarna Voskuyl de auto start.

Lost boy.Lees dit verhaal GRATIS!