For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

Ik zit op de bank met de TV aan, ookal ben ik op totaal iets anders geconcentreerd. Namelijk op mij Vader en nicole, ze staan in de keuken het eten te koken en ik kan ze horen praten. Zoals altijd bij volwassenen hebben ze het niet bepaald over de interesantste dingen. Ik schrik uit mijn gedachte als mijn telefoon opeens begint te trillen in mijn broekzak, het is Thomas. Hij vraagt naar mijn eerste indruk van mijn stiefmoeder, ik heb geen idee wat ik terug moet schrijven. Aan de ene kant vind ik haar leuker dan dat je van een stiefmoeder verwacht, maar aan de andere kant vind ik een stiefmoeder natuurlijk verschrikkelijk. 'Ze blijft eten, daarna app ik je wel weer.' Is het berichtje dat ik terugstuur.

***
"Isa, kom je eten??" Hoor ik mijn vader roepen, ik tover een glimlach op mijn gezicht en loop naar de tafel. Nicole zit op de plaats waar ik normaal zit. Zoals altijd verplicht ik mezelf mijn mond te houden en ga ik ergens anders zitten. Zodra er een grote schaal zelfgemaakte lasagne op tafel wordt gezet en pap het in stukken heeft gesneden ben ik de eerste die een stuk pakt. Zonder ook maar iets te zeggen begin ik te eten. Ik zie in mijn ooghoek dat Nicole ook een stuk pakt, pap kijkt me nog eventjes aan maar pakt dan ook een stuk lasagne uit de schaal.
Ik had opeens minder trek toen ik merkte dat dit niet de lasagne is die mam altijd maakt, logisch eigenlijk. Ik heb net zelf gezien hoe Nicole de lasagne gemaakt heeft.

Net toen ik weer verder wou gaan met eten zei Nicole tegen mij: "Isa? vind je het een beetje lekker?" Ik knik "er zit namelijk vegetarisch vlees in, ik ben vegetariër." Vervolgde Nicole haar zin. Dat verklaarde dus waarom het vlees zo weinig smaak had, mam en pap deden er normaal heel veel gehakt in. Terwijl ik na aan het denken was over de lasagne onderbrak mijn vader me door te zeggen: "Isa, Zou je eens iets over jezelf willen vertellen?" Ik raakte een beetje geïrriteerd, die zeurende ouders zullen er toch wel voor altijd blijven. Om een - naar mijn mening - leuke 'eerste' indruk te maken gebruikte ik dezelfde truc als bij Thomas. Ik stak mijn hand uit en zei: "Mijn naam is Isa." Nicole moest, net zoals verwacht, lachen en schudde mijn hand. "Ik ben Nicole." Zei ze. "Ik woon al 3 jaar in Engeland en heb werk als interviewer." Van dat tweede was ik enorm onder de indruk, maar voordat ik goed over na kon denken ging Nicole alweer verder. "Ik woon een paar straten verderop, en als jij binnenkort weer naar school moet, ga ik je in het begin even helpen. Hier is de school namelijk iets anders dan in Nederland." Mijn eerste reactie was opluchting, nu hoef ik me niet meer zo druk te maken over school. Maar na een paar happen lasagne realiseerde ik me dat ik een hekel heb aan volwassenen die me proberen te helpen, en vooral als het je Engelse stiefmoeder is. "Maar ik heb nog helemaal geen schoolspullen." Zei ik. "Die gaan we binnenkort halen." Zei mijn vader toen. Geweldig, dacht ik, nu gaat het gezeik met school ook weer beginnen...

Verder die avond werden er niet veel spannende dingen meer gezegt. Mijn vader kennende, was ik ervan verbaast dat Nicole niet bleef slapen. Toen ik om half tien op mijn kamer zat pakte ik mijn telefoon en appte Thomas. 'Het eten ging wel redelijk. Nicole had lasagne gemaakt met vegetarisch vlees, en ik ben nogal een vleesliefhebber. Naast dat denk ik dat ik het wel overleef, haha. Tot snel.' nadat ik op het verstuur knopje heb gestuurd open ik een W'app gesprek met Bo, mijn BFF in Nederland. Ik zie dat ze online is.
Isa: 'heeejj!!'
Bo: 'Hey meis! Hoe bevalt Londen? Ik mis je echt!"
Isa: 'Ik heb goed en slecht nieuws. En geloof me, je gelooft NOOIT wat ik je nu ga vertellen!'
Bo: 'komop, vertell!!'
Isa: 'weet je wie ik bedoel met Newt, Simon, Paul McCartney of Sam?'
Bo: 'Als het hebt over The Maze Runnner, Nanny MacPhee, Nowhere Boy of Love Actually wel :)
Isa: 'Nu weet jij wie ik mijn tweede dag in Londen tegen kwam! :D'
Bo: 'OMG, ARE YOU KIDDING ME? I'm so jealous..'
Isa: 'Ik dacht exact hetzelfde, ik heb koffie met hem gedronken en ben vanmiddag bij hem thuis geweest! Maar helaas is die droomstad nu aangevallen'
Bo: 'Eigenlijk wil ik zeggen dat je niet mag zeuren aangezien je met Thomas bevriend bent, maar wat is er meid?'
Isa: 'Engelse Stiefmoeder.'
Bo: 'Ach kindje, vertel me meer.'
Isa: 'Je weet wat mijn lievelingseten is he?'
Bo: 'Pizza!'
Isa: 'En op de tweede plaats?'
Bo: 'Isa, jij bent de grootse vleeseter die ik ken.'
Isa: 'precies ja, en wat denk je.. ze is vegetariër...'
Bo: 'Dat is voor jou echt een hel he? Raar kind, haha'
Isa: 'Nou sorry hoor, haha!'

Dankzij Bo voel ik me toch meer prettig, we appen een paar uurtjes aan één stuk door. Tevers hoor ik niks meer van Thomas.

Bo: 'Hoe dan ook, ik moet gaan. Ik mis je super erg en hoop je nog snel eens te zien! Xx'
Isa: 'Ik hoop ook zeker jou nog eens te zien, mis you toooo! Cya*!'

Met een smile op mijn gezicht ga ik op bed liggen. Ik kijk nog één keer op mijn mobiel of Thomas me nog ge'appt heeft, maar dit is niet het geval. Ik voel me moe en besluit om mijn pyama aan te trekken. Ik doe het licht uit en zet de TV op mijn kamer aan, totdat ik in slaap val.

-------

*Cya: See ya (Tot ziens)

Replay {DUTCH}Lees dit verhaal GRATIS!