1. Bölüm • Yeni

88 14 0

1. Bölüm - : ''Yeni''

Bölüm Şarkısı : Ghost Town - You're So Creepy

Kulaklıklarımı takmış odamın balkonunda amaçsızca oturuyordum. Küçükken en sevdiğim şeylerden biri yıldızları seyrederek hayal kurmaktı. Gökyüzüne baktım. Küçüklüğümde hatırladığım gibi ışıl ışıl değildi yıldızlar. Kalabalık değildi gökyüzü. Sadece bir kaç tane yıldız vardı. Hoş hayal kurmak için yıldızlara bakmaya gerek olmadığını da öğrenmiştim büyükdükçe. Bazen oturup düşünüyordum neden gökyüzü bu kadar karanlık diye. Oysaki hatırladığım gibi kalsa olmuyor muydu bazı şeyler?

Yaz tatilini gözden geçirmeye başladım. Koca bir üç ay nasıl olur da hemen biterdi? Zamanı durduramadığımızın farkındaydım. Dün gibi hatırladığım şeylerin üzerinden yıllar geçmiş oluyordu. Her seferinde geçmişi hatırlamanın verdiği bir acı çökerdi kalbime, tarifi yoktu.

Her anı başka bir anının kapısını açarken daha fazla düşünmek istemediğim kanaatine vardım ve kalktım. Aşağı inmek istiyordum ama saçma sapan bir yemek vardı. İnsanlarla resmi olmaya çalışmak beni geriyordu. Kibar biri değildim fakat kaba biri de değildim. Saygıyının, hak edene gösterilmesi taraftarıydım.

Bilgisayarımı açtığımda mail kutumda bir kaç iletinin olduğunu gördüm. Bilmediğim bir adresten gelen ileti dikkatimi çekti. Videoya bir kaç kez basmama rağmen hata veriyordu. Başka yollardan açmayı denesem de açılmadı. Bana yardım edecek tek kişi tanıyordum. Böyle şeyleri kafama kafama takan biriydim. Önceleri de böyle bir kaç mesaj geldiğinden ailemle ilgili olabilir diye fazlasıyla dikkate alıyordum.

Kolları bana uzun gelen, aynı zamanda iki beden büyük olan hırkayı üzerime geçirip balkona çıktım. Tırmanma konusunda pek sıkıntı çekmediğimden kolayca indim aşağı. Bahçe kapısına doğru yürürken dolaşan kulaklağını çözmeye çalışıyordum.

"Alya?" Yabancı olmadığım bir kadın sesiyle kafamı kaldırdım. "Belgin abla." Diye mırıldandım şaşkınlıkla. "Ne kadar değişmişsin öyle?" Tarzındaki cümleleriyle birlikte sarılmıştı bana. Gözüm hemen yanındaki çocuğa takıldı. Halinden pek memnun gibi değildi. "Bu kardeşim Çağlar, Çağlar bu da Engin'in yeğeni Alya." Sadece soğuk bir gülümsemeyle selamladık birbirimizi.

"Gidiyor muydun?" Diye sordu Belgin abla. "Kaçıyordum." Güldü. "Katılmayacak mısın yemeğe?" Kafamı olumsuz anlamda salladım. "Başka zamana sözüm olsun." Uzun zamandır görmediğim kadınının gülümsemesini izledim önce. Sonra da yanındaki çocuğa baktım. Belgin ablanın kardeşi olduğunu bilmiyordum. Çok da yakındık. Garipti. Onlara veda ettikten sonra ne yapacağımın kısa bir planını yaptım. Biraz dolaştıktan sonra Mete'nin evine gidecektim. Mail işi hala kafamı kurcaladığı için Mete'den yardım istemek en iyisi olacaktı. Biraz da konuşmaya ihtiyacım vardı. 

Boş sokaklarda ilerlerken yanımdan geçen garip tipli insanları inceliyordum. Arkamdan gelen adım sesleri kalbimin ritmini bozuyordu. Ara sokağa saptığımda arkamı dönüp cebimdeki bıçağı çıkardım. "Kimsin?"

"Alya Hanım. Beni Engin Bey gönderdi." Kaşlarımı çattım. "Gerek yok. Git." Adam itiraz edecek gibi oldu. Dayım ne zamandan beri peşime birilerini takıyordu? Son derece rahatsızdım. "Git dedim ya sana." Adam durmaya devam etti. Gitmeyeceğini anladığımda üzerine yürümeye başladım. "Ama Alya Hanım, yapamam bana söylenen böyle." Sabırsızlıkla nefes aldım. "Git dedim ya sana! Dayım peşime ne zamandan beri adam takar oldu?" Yaklaşmaya başladım. ''Alya Hanım o zaman sizi eve götürmem gerekiyor benimle gelin.'' Bana doğru uzandığında karnına bir tekme attım. Adam gerilediğinde ''Sen kim oluyorsunda bana dokunabileceğini zannediyorsun?'' Sesim boş sokakta yankılanmıştı. Kalp atışlarım hızlanırken sinirlendiğimi hissediyordum ve bu adama saldırmamak için zor tutuyordum kendimi. ''Siktir git şimdi.'' bu seferki bağırmam daha yüksek tonda olduğundan artık ışıklar yanmaya başlamış pencelreler açılmıştı. Belki daha önceden açıktı ama fark edememiştim. ''Alya Hanım zorluk çıkarmasanız.'' Bana tekrar adım attığında yine aynı tekmeyi karın boşluğuna attım.  Adam acının etkisiyle garip sesler çıkarırken nefesini kestiğimi anladım. ''Haddini aştın. Hem de çok aştın.'' Kalp atışlarım düzene girmemişti ama sakindim. Adam iki büklümden kafasına tekme attım. Dengesi bozulmuştu ve düştü. Geriye doğru adımlar attım adamı izleyerek. Aradaki mesafeyi biraz açtıktan sonra arkamı dönerek attığım adımları sıklaştırdım. Sonunda sokağın bitimine ulaşmıştım. Caddeye çıktığımda etrafa boş boş bakınıyordum. 

Neden - SonuçBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!