De conciërge van deze school heeft de taak zo nu en dan te kijken hoeveel uitgestuurde mensen op de computer staan geregistreerd. Daarna moet de directeur controleren of dat overeenkomt met het aantal ingeleverde uitstuurformulieren, dat ergens op een verzamelplek in de kamer ligt en of de namen ook overeenkomen. De conciërge is zeer geconcentreerd en druk bezig. Met een schietspelletje. Maar dan verschijnt er opeens een herinnering op zijn scherm: "12:00u: uitstuurformulierencontrole".

Conciërge: "Aaah bah, is het weer zover hè. Nou, even snel dan ben ik er ook gelijk van af." 

Het blijkt een goeie dag te zijn tot nu toe. Er is namelijk maar 1 uitgestuurd persoon gevonden. Zijn naam: Nayton. Dat maakt de conciërge heel wat vrolijker, omdat het natuurlijk weinig controlewerk met zich meebrengt. Zijn norse blik verandert dan ook naar een kleine smile.

Conciërge: "Waarde collega, kunt u mij even het formulier geven dat Nayton heeft ingevuld toen die er werd uitgestuurd?"

Directeur: "Ja hoor, eens even zien. Ik heb altijd een stapel formulieren. Die verzamel en bewaar ik voor u altijd in een bakje zoals u weet. Dus dan pak ik dat bakje er even bij, ogenblik geduld alstublieft... ... en deze keer is het bakje eh leeg, gek genoeg..."

De conciërge slaat zijn hand tegen zijn gezicht en glijdt er langzaam over heen. Daarna trekt hij zijn vingers samen en richt zijn oogpupillen naar het plafond.

Conciërge: "Ghhhhhh, je gaat me toch niet weer dat ouwe nieuws van jou vertellen, hè?"

De directeur probeert te doen alsof hij in een mum van tijd het formulier kan oppikken, maar met alle macht zoekend in de verschillende kasten, laatjes, tafels, onder het toetsenbord, onder de microfoon... KLIK... Hij ligt echt niet onder de microfoon, ook niet als de directeur zijn ringvinger even uitschiet en het ding per ongeluk ongemerkt op de speakerstand instelt...

Directeur: "Nog heeel even, hoor, ik weet zeker dat ik 'm ergens voor u heb."

Conciërge: "Ja stop maar met zoeken. Het is hopeloos. En wat ik me nu afvraag is wanneer, WANNEER je nou EINDELIJK eens leert om je spullen bij je houden ! Hoe vaak moet ik je nog dingen kwijt zien raken? Hoeveel moet er nog komen? Eerst is m'n microfoon weg waarna we een nieuwe hebben gekocht, vervolgens is m'n brief met een verslag naar de inspectie die jij naar de brievenbus zou sturen weg, toen daarna was je blaadje met de namen van de optreders van afgelopen concert weg, en van dezelfde week was ook nog eens mijn handleiding van m'n schietspel die ik aan jou had uitgeleend weg, en nu ditte ! Ik heb verdikkeme de taak om de ingevulde uitstuurformulieren te analyseren en m'n analyse door te mailen aan de docent van degene die eruit is gestuurd ! En wat moet ik nou, hè? Tegen de docent van Nederlands een verzonnen broodje apenstront vertellen? Zie je dan niet dat ik voor JOKER sta?!!"

Directeur: "Hoe weet u zo zeker dat de docent Nederlands het is?"

Conciërge: "Ik ben wel wat gewend van Nayton. MAAR DAT IS NU EVEN NIET INTERESSANT !!"

Zeven docenten komen naar de schoolleidingkamer en de docent scheikunde komt naar voren om wat te zeggen: "Ehm, meneer de conciërge en directeur, zou u uw gekissebis alstublieft elders willen voortzetten of op z'n minst zonder de speaker? We hoeven niet mee te genieten."

De directeur en conciërge kijken met grote ogen naar de docenten en dan naar elkaar.

Conciërge: "Nnneemt u me niet kwalijk, hehe."

Directeur: "Ja, en mij ook niet."

Conciërge: "Meneer de DIRECTEUR, WAT heb je gedaan met de microfoon?? Ik heb er niet aangezeten."

Directeur: "Ik ook niet."

Conciërge: "Jawel, jij wel. Jij hebt 'm namelijk opgetild om te kijken of het blaadje eronder lag. Dus JIJ bent de veroorzaker van al deze ellende hoe kun je nu zo'n KLUNTS zijn !"

De wiskundeleraar van de bovenbouw grijpt in: "Stop maar met schelden, dat lost toch niks op. Zie eens de lol in van je collega ! Dat hij de speaker per ongeluk aan zet is immers nog wel geinig, maar u verstoort m'n les en maakt de hele buurt doof."

De conciërge zet de speaker uit. Maar de aardrijkskundeleraar van de onderbouw wil nog wat kwijt: "Mijn les is al zo saai, laat staan saai voor m'n leerlingen. Ik loop al fors achter met de lesstof, omdat de hele klas maar niet stil kan worden. En uw actie van daarnet hielp er niet echt aan mee. Volgende keer beter, dankuwel."

Zo is deze dag heel wat gevarieerder verlopen. Veel leerzamer echter niet. (Inderdaad) het is inmiddels al de 2e keer dit jaar dat de speakers ongewenst aan staan. Een ezel stoot zich in het algemeen geen twee maal aan dezelfde steen, maar de directeur is toch geen ezel?

Main Speed & Niall HorrorLees dit verhaal GRATIS!