Κεφάλαιο 3

5.1K 422 4

Dave's pov

Κάθομαι στην καρέκλα του γραφείου μου ενώ η Miranda χτυπιέται ανελέητα επάνω μου καθώς βογκάει από ευχαρίστηση που βρίσκομαι μέσα της. Με μια τελευταία μου ώθηση τελειώνω μέσα της με ένα βογκητό λύτρωσης να βγαίνει βαθιά μέσα από τον λαιμό μου.Πετάω το προφυλακτικό στα σκουπίδια και συμαζεύω το ακατάστατο εαυτό μου,

'Μόλις ντυθείς βγες και κλείδωσε'λέω ενώ ανοίγω την πόρτα του γραφείου μου, με προορισμό αυτήν.

'Εμμ..Dave, τελικά.. ξέρεις μήπως θα μπορούσαμε να βρούμε αύριο; ' ακούω την φωνή της Miranda's να βγαίνει τρεμάμενη.Κλείνω την πόρτα και το καλοσκέφτομαι.Γιατί όχι; Πιστεύω το σεξ με την Miranda είναι αναζωογονητικό δεν θα με χαλούσε και αύριο!
'Φυσικά 'της απαντάω ,καθώς ένα χαμόγελο έχει σχηματιστεί στα χείλι της, και βγαίνω από το γραφείο μου πηγαίνοντας στο δωμάτιό της.

Όταν φτάνω έξω από το δωμάτιό της την παρατηρώ από το γυάλινο  παραθυράκι της πόρτας. Τόσο όμορφη. Έχει μια γλυκιά εκνευριασμένη έκφραση στο πρόσωπο της καθώς προσπαθεί να αλλάξει κανάλι στην τηλεόραση και δεν μπορεί. Πάνω τον εαυτό μου να θυμάται αυτό που είχε γίνει πριν στην μαγνητική. Το στήθος της ήταν τόσο στητό και ορθωμένο.Η ρώγες της πρισμένες περιμένοντας για ένα άγγιγμά μου.Ήθελα τόσο πολύ να την γαμήσω εκείνη την γαμημένη στιγμή. Πως κρατήθηκα;

Νιώθω ένα τσίμπημα εκεί πέρα κάτω στην θύμηση τους ενώ κρύος υδρώτας με έχει καταλήσει. Το δέρμα της Θεέ μου τόσο απαλό. Αγκχ Dave σταματά. Μαλώνω τον εαυτό που ενώ αφήνω δύο χτυπήματα στην πόρτα της.

Helen's pov

Ακούω δύο χτυπήματα στην πόρτα του δωματίου μου αλλά δεν μπορώ να δώσω σημασία. Το τηλεχειρηστήριο μου σπάει τα νεύρα. Γιατί δεν λειτουργεί;

Η πόρτα ξαναχτυπάει και μου αποσπάει την προσοχή, και τα νεύρα μου.

'Περάστε 'λέω και βλέπω τον Dave να μπαίνει μέσα στο δωμάτιο.Κατευθείαν τα μάγουλα μου παίρνουν ένα ροδαλό χρώμα στην θύμηση το προηγούμενων γενονότων.Τι ντροπή;Με κοιτάει στα μάτια και καταλαβαίνει ότι έχω κοκκινίσει αφού γυρνάει το κεφάλι του και καθαρίζει το λαιμό του.Τώρα σίγουρα έχω γίνει σαν πατζάρι.
'Είσαι καλά; 'με ρωτάει με βλέμμα κενό, λες και ερχετε εδώ από αγκαρία.Ε όχι!
'Και γιατί να μην είμαι καλά; 'του απανταμε το ίδιο βαριεστημένο βλέμμα.Σηκώνει τους όμως του με κοιτάει,

•Βιβλίο 1°Touch Μe.•Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!