Summer Rain (Completed)

Finale: In another life

Makulimlim ang langit at panay ang pagtulo ng ulan, nakasilip ako sa salamin na bintana ng aking condo at napangiti.

Agad akong tumayo at tumakbo palabas patungo sa elevator, hindi ko mapigilang ma excite habang papa akyat ito sa tuktok kung saan naroon ang rooftop.

Nakayapak man ay hindi ko ito alintana, nang bumukas ang pinto ay agad akong lumabas para salubungin ang buhos ng ulan.

Natutuwang nag tatalon ako at nagpa ikot-ikot sa ulam, hindi ko alam kung bakit umulan sa kalagitnaan ng tag araw.

Siguro namiss na niya ako.

Napangiti ako sa naisip at sumilip sa ibaba ng building, tila ba langgam ang mga sasakyan sa sobrang liit.

Basang basa na ang aking mahabang buhok, at ang aking puting bestida ngunit hindi ko ito alintana.

Tumingin ako sa langit,

"Masaya ka ba diyan Reign?" Nakangiting saad ko habang nakatanaw sa langit.

It's been ten years, I am now 25 and he's still 16.

Naging mahirap para sa akin ang pagtanggap sa pagkawala niya, pero natanggap ko rin.

I have to move on.. kailangan kong ipagpaputuloy ang pangalawang pagkakataon na ibinibay niya sa akin.

At ipinangako ko sa kanyang hindi ko sasayangin ang buhay na ito para sa kanya.

"Wag kang mag alala, aalagaan ko ang puso mo," nakangiti paring saad ko.

For the past years naging mahirap iyon para sa akin, nagka ayos kami nila Mommy at daddy pati narin nila ate at kuya, pero hindi na ako sa kanila umuuwi.

Mas pinili kong sumama kay Papa dahil wala na siyang kasama, hindi na kasi siya nag asawa kaya single Dad siya ngayon.

Wala naman ng sama ng loob sa bawat pamilya, natanggap ko na at humingi rin ng tawad si Daddy sa akin noon sa mga sinabi niya at sa mga pagkukulang nila.

My siblings on the other hand, say that they are really sorry dahil wala sila noong mga panahong kailangan ko sila.

Pinatawad ko na sila,

Okay na ako.

I don't wanna live a life na may sama ng loob at unresolved issue.

Nagpatuloy ako sa pag aaral, pahirapan pa dahil kailangan kong mag adjust, but thankfully mababait at understanding ang mga kaklase at teacher ko.

They are angels, they helped me adjust at sobrang bait nila.

Hindi nila ako binibigyan ng special treatment though.

Nakatapos ako ng business, at ngayon ay may sarili na akong mga restaurant at beach resort.

At the age of 25 I'm already a successful business women.

I'm starting to reach my dreams.

If only Reign is still alive, I'm sure na magiging isang tanyag na Engineer siya.

Naramdaman ko na parang tumigil ang patak ng ulan napalingon ako sa lalaking nagpayong sa akin.

"Tumakas ka na naman," his deep voice sounds so manly.

His tan skin suits him, matangkad siya at malalim ang matang kulay asul.

He has foreign features but his eyes is the most noticeable.

"Gusto ko kasing maligo sa ulan," inagaw ko ang payong sa kanya at itiniklop ito kaya pati siya ay nababasa na.

Bumakat ang katawan niya sa manipis na puting tshirt na suot niya.

I hugged him under the rain.

"You're so warm," saad ko habang dinadama ang init ng kanyang katawan sa akin.

Niyakap niya ako pabalik at hinalikan ang aking noo.

He is Lincoln, my husband.

He was my father's intern, nakilala ko siya dahil siya ang nag aassist sa akin kapag may monthly check up ako.

Mabait siya at talagang maalaga, tuwing pumunta akong ospital ay siya lagi ang sumasalubong sa akin.

Minsan kapag malungkot ako siya ang kasama ko, we would walk around the village and talk about life, siya ang nag comfort sa akin noong panahong hindi ko pa matanggap na wala na si Reign.

Alam niya rin na si Reign ang first love ko, sa kanya ako naglalabas ng lahat ng hinanakit ko about life.

"Come on, our son is waiting,"

Yes we already have a son, a very handsome young man.

Bumaba kami habang pasan niya ako sa kanyang likod, ganito kami palagi kapag napapagod na ako ay palagi niya akong pinapasan.

"Hindi ka ba napapagod?" Tanong ko sa kanya habang pasan parin ako.

Umiling lang siya at ngumiti.

I really love this man.

Nang makapasok kami ay bumungad sa amin ang 3 years old naming anak naka crossed arms ito at naka pout.

"Where have you been mommy?" Napangiti kami pareho sa ka-cute-tan ng anak.

I don't know but he really look like him, kamukhang kamukha niya si Reign.

"I Dance in the Rain darling," I said.

Kinuha ko ang towel na iniabot ng asawa ko, at ibinalot sa aking katawan.

"What if maka sakit ka?"

Oh he sounded like his Lolo paps.

"No baby," iI said and kiss him.

"Go change!" Ani nito at itinuro pa sa akin ang bathroom. Para talaga siyang lolo niya.

I'm so thankful that I have them now, it's very unexpected because I never see my self loving another man other than Reign.

But I guess that's life, may mga bagay na magbabago na hindi natin kontrolado.

I learn how to love again, after I accept the fact that Reign is gone.

Masakit oo.

He was my first love, and he was the only one who's beside me that time.

Natupad pa din ang pangarap niyang magawa ko ang nga bagay na hindi ko pa nagagawa ng kasama siya... He's still alive.... His heart is still beating with me. I'm the proof that his love will never be gone.

This lifetime is harsh for the both of us, but I'm still hoping... Hoping that we will still see each other in another life.

Maybe in another life kami naman, in another life siya naman.

Hindi man kami nakatakda sa buhay na ito, sa susunod na buhay ay siya naman ang mamahalin ko.

Maybe this lifetime isn't for us.

But I will wait for the right time, sana sa oras na iyon ay pwede na at wala nang problema.

If ever I'll be reborn again, I'll promise to find you and love you.. like how you love me in this life..

Reign, gusto ko lang malaman mo na minahal talaga kita, pero nang dumating si Lincoln sa buhay ko natuto ang puso ko na magmahal muli, pasensya ka na kung nagmahal ako ng iba pero pangako sa susunod na buhay ay tayo naman, sa susunod na buhay ay hahanapin kita at doon itatama na natin ang lahat.

I loved you.