~26~

141 12 5

Pov Herman:

Over een week is de grote show. Iedereen kijkt er naar uit. Ik heb Angie al die tijd niet meer gezien...ik weet dat ze ook op school was maar dan ging ik snel ergens anders heen. "Herman wil je even komen spelen bij dat ene liedje." Pablo kwam naar me toe gelopen. "Ja natuurlijk welk liedje?" ik sta op. "Dat liedje wat Violetta en haar klas geschreven hebben met Angie..." Pablo kijkt me aan. "Ik heb net even pauze..." ik wil weer gaan zitten. "Herman jij en Angie kunnen elkaar niet blijven negeren." Pablo trekt me mee naar het lokaal. "Ik ga al..." ik doe de deur open. "Herman komt piano spelen en ik kom even luisteren naar het lied." Pablo loopt het lokaal in en ik loop naar de piano zonder naar Angie te kijken. "Oke...we gaan beginnen." Angies zachte stem gaat door de ruimte. Ik begin met spelen. Het is echt een super lied geworden. Ik kijk voor me en zie Angie staan. Wat is ze toch mooi. "Violetta je moet voor die uithaal eerst genoeg adem nemen." Angie keek naar Violetta. "Dat snap ik zelf ook wel." Violetta kijkt haar boos aan. "Sorry." Angie word rood. Sinds waarneer doet Violetta zo?  "Ik vind het een super goed nummer!" Pablo stond op.

Pov Angie:

Hij was zo knap ik voelde allemaal vlinders in mijn buik maar moest ze wegstoppen. Ik kon niet van Herman houden. Ik had hem al een paar weken niet gezien maar mijn gevoel bleef hetzelfde. "Angie je had nog een nieuw nummer geschreven toch?" Marotti kwam naar me toelopen. "Ja... alleen het refrein moet nog goed gemaakt." ik keek hem aan. "Wil je dat even samen met Herman regelen? Hij is echt goed met liedjes." Marotti wees naar het lokaal waar Herman was. "Uhm ja is goed." ik liep langzaam naar het lokaal toe. Waarom moest het nu samen met Herman? "Herman kan je me helpen met dit refrein?" ik liep het lokaal binnen en zag hem staan. "Geef het maar hier." hij stak zijn hand uit. "Het moet voor volgende week klaar zijn..." ik gaf de papieren aan hem. "Ik zal er meteen naar kijken." hij keek op de papieren en begon wat met uitproberen. Al snel kwam er een goed ritme in. "Wil je het proberen met zingen?" Herman keek me aan. "Ja is goed." ik ging voor hem staan en begon met zingen.

Back to the time where you was happy
Back to the time where you was great
Back to the time where i can find you
Back to the time where you was there
(Miss niet zo goed maar het is een deel van mijn eigen liedje wat ik geschreven had...)

Ik keek in zijn ogen. Ze waren zo mooi en hielpen mij met het zingen. Het liedje klopte nu helemaal. "Bedankt Herman..." ik voelde dat ik rood werd. "Het is een mooi nummer..." Herman kijkt mij aan. "Bedankt." ik voel me zo fijn als ik in zijn buurt ben. Maar ik mag het niet. Ik draai me om en loop weg.

Hermangie <3Lees dit verhaal GRATIS!