~12~

150 13 3

Pov Herman:

"Herman ik moet je wat vertellen over je broer." moeder kijkt me aan. "Neem plaats." ik wees naar de stoel in mijn kantoor. "Herman...je broer is overleden..." moeder keek me aan. "Wat? Waarneer?" ik kijk haar niet begrijpend aan. "Hij is eergister overleden...het was zo plots." er rolt een traan over de wang van mijn moeder. "Hij had nog een laatste wens en dat is dat jij mij opvolgt." moeder kijkt me aan. "Maar ik kan dat niet..." ik kijk om me heen. Thom was overleden...het ging door mijn hoofd heen. "Waarneer is de begravenis?" ik keek haar aan. "Over drie dagen we willen jou,Violetta en je vriendin graag uitnodigen om te komen." Moeder gaf me een kaart. "We zouden er zijn." ik pak de kaart aan en kijk erop. "Herman je moet me echt opvolgen...jij en je vriendin." Moeder stond op. "Moeder ik zal er over nadenken." ik gaf haar een hand. Het was zoals altijd een kort gesprek en ze was zo weer weg. Ik leunde op mijn armen. Thom was er niet meer...en ik moest zijn taak overnemen. Er rolt een traan over mijn wang. "Herman gaat het?" Roberto komt me kantoor binnen. "Hij is dood." ik kijk hem aan. "Herman wie is er dood?" Roberto kijkt me verbaasd aan. "Thom..." ik kijk voor me uit.

Pov Angie:

"Toch wel gezellig om samen met jou af te spreken." Nicolas pakt mijn hand vast. "Ja anders maar gezellig." ik kijk om me heen. Er komen steeds meer mensen het restaurant inlopen. "Ben je er klaar voor?" Nicolas staat op en loopt naar me toe. Ik knik en hij begint met kussen. Ik voel er helemaal niks bij. Ik zie camara's flitsen en na twee minuten stoppen we. Nicolas kijkt me in mijn ogen aan. "Ze zagen het gelukkig." Hij fluisterd in mijn oor. Het was al laat. "Ik ga Nico..." ik gaf hem een knuffel en hij liep met me mee naar de limo. Ik kon me gelukkig snel omkleden in de limo. "Tot morgen mevrouw." Henk de chauffeur lachte naar me. "Tot morgen Henk." ik liep de auto uit naar binnen. "Angie kom eens." Olga trok me mee naar de keuken. "Wat is er Olga?" ik liep lachend met haar mee naar de keuken. "Kijk de eerste kus op foto tussen miss Aqua en Nicolas." Olga keek me lachend aan. "Je bent wel heel erg fan van miss Aqua hè?" ik keek haar aan. "Ik vind haar super goed. Ik denk dat ze echt aardig is." Olga kijkt naar de laptop. "Soms lijkt het of ik haar ergens van ken." Olga kijkt mij aan. "Dat zal best kunnen...waar is Herman?" ik voel dat ik rood word. "Herman ligt al heel lang in bed...hij heeft niet eens meegegeten." Olga kijkt me aan. "Bedankt Olga." ik loop naar boven. "Herman?" ik klop op zijn kamerdeur. "Wie is daar?" hij klinkt schor. Ik doe zijn kamerdeur open en loop naar het bed. "Ik ga zo ook slapen...moet je niet wat eten?" ik kijk hem aan. "Nee ik heb geen honger." hij komt overeind en kijkt me aan. "Weltruste..." hij geeft me een kus en ik kus hem terug. Deze kus voelt wel magisch...

Weer een hoofdstukje...vandaag laatte dagje en dan het nieuwe jaar. :)

Hermangie <3Lees dit verhaal GRATIS!