Hoofdstuk 28

765 17 10

Dean:

Als ik thuis aankom, merk ik dat ik Chloé vergeten ben! Ik dacht dat ze me wel zou kunnen bijhouden. Waarschijnlijk is ze nu gewoon thuis. Zit ze bij te komen, thee te drinken, en heel veel appels en bananen te eten om de honger stil te houden.

Toch kan ik het niet loslaten. Ik pak mijn jas en loop naar de deur.  Als ik de deur open trek, sta ik oog in oog met Declan.

' Waar ga jij naar toe?' Vraagt hij terwijl hij naar binnen stapt.

' Oh, gewoon even een frisse neus halen.' Verzin ik snel. Declan's gezicht betrekt.

' Je bent toch niet vergeten dat vandaag onze oom en tante komen, met onze nicht?' Vraagt hij zuchtend. Godver, dat is waar ook. Die komen vandaag ''gezellig'' een kopje koffie drinken. Oftewel bloed.

' Nee natuurlijk niet! Maar ik wilde eerst nog even naar buiten.' Zeg ik terwijl ik de deurklink weer vast pak. Ik trek de deu wijder open, en zie mijn tante in de deur opening staan.

' Dag Dean.' Zegt ze terwijl ze me vies aankijkt. Ze loopt naar Declan en geeft hem een kus. Dat bedoel ik nou. Ik heb nooit zin in deze familie drama. Ze haten mij en Declan is hun lieveling. Dus waarom zou ik er nog zijn?

Mijn oom stapt binnen, en slaat me tegen mijn boven arm, en knikt kort. Hij loop naar Declan en doet precies hetzelfde. Dan komt mijn nichtje van 7 jaar. Alyiah. Ze grijnst, en springt op me af. Een nadeel voor haar is, dat ze altijd 7 blijft. Ze is ook super klein, maar dat komt omdat haar echte ouders ook heel klein zijn.Maar ze is ongelooflijk sterk. Want ze is toch wel net zo oud als ik al ben. Zij en ik zijn al meer dan 100 vampier. Van heel mijn familie is Alyiah de enige die mij mag, en Declan niet. Ze lacht even, en dan geeft ze Declan een hand, en loopt ze naar boven. Declan en ik kijken elkaar kort aan. We zuchten allebei, en lopen dan ook naar boven. Chloé kan wel heel even wachten.

We zitten allemaal op de bank, en Alyiah op mijn schoot. Er wordt een hele tijd niks gezegd. Dan begint Alyiah met praten.

' Dean, wil je een spelletje met me spelen?' Vraagt ze terwijl ze haar gezicht naar mij toe draait. Nee, eigenlijk heb ik geen zin. Maar ze ziet me nooit. Ik zucht ik mijn gedachten, en knik.

' Wat voor spelletje wil je doen?' Vraag ik glimlachend.

' Tikkertje.' Zeg ze grijnzend. Ik ben nog wel sneller, maar zij is ook super snel, en klein, dus moeilijker te zien. Gelijk komt tante overeind.

' Geen sprake van! Straks komen jullie in het wolven gebied!' Zegt ze met rode ogen, om er nog vastbeslotender eruit te zien.

' Maar mama.. Toe!' Zeurt Alyiah. Ik til haar op, en sta op.

' We blijven in de buurt, Selah.' Zeg ik geruststellend tegen haar. Ze kijkt even naar haar man, Ivar, die instemmend knikt. Ze richt zich weer tot mij.

' Als haar ook maar iets overkomt, ruk ik je hart er met genoegen uit.' Ik slik, maar ik laat niet zien dat ik best wel bang van die bedreiging ben. Zij is al meer dan 250 jaar oud. Die doet het zo soepel als wat. Ik knik. Haar rode ogen verdwijnen weer, en ik laat Alyiah los. Ze rent gelijk op bovennatuurlijke snelheid weg. Ik denk een seconde na, en ren dan achter haar aan.

Na een kwartier ben ik wel weer klaar met het spel. Alyiah en ik klimmen in een hele hoge boom, en genieten even van het uitzicht.

' Wat is het mooi hier.' zegt Alyiah met grote ogen. Ik grijns.

' Vast niet zo mooi als bij jou thuis! Met de bergen met besneeuwde bergtoppen!' Zeg ik terwijl ik nog een tak hoger klim. Ze klimt me snel achterna.

' Nee, maar toch is dit ook al adembenemend.'Zegt ze zuchtend. Ik kijk haar even aan. Ze kijkt stralend naar het uitzicht. Ze geniet er echt van.

' Waarom is jou moeder opeens zo beschermend tegenover jou? Dat was ze vroeger nooit.' Zeg ik terwijl ik me aan een tak vast pak.  Alyiah kijkt me even kort aan, en richt zich dan weer op de ondergaande zon

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!