Hoofdstuk 16

540 42 0

Het toestel terug in zijn hoesje schuivend, merkte Cèsely dat er iemand naast haar was komen te staan. Ze keek om. Het was Pattris. Hij stond half met zijn rug naar haar toe en keek naar een aantal fotolijstjes die op een plank stonden. Blijkbaar had hij gewacht tot Cèsely klaar was, want zodra ze gedag had gezegd, wendde hij zich meteen naar haar toe. Zijn blik viel even op het ding in haar hand en ze hield het voor hem omhoog. "Hij bijt niet," grapte ze, maar Pattris glimlachte enkel.

"Toen mijn broer eindelijk thuis kwam, nadat we enkel een berichtje hadden gekregen dat hij langer in Gard zou blijven, vanwege 'omstandigheden', en nadat hij verteld had wat zijn reden was geweest, kon ik niet wachten om de shuttle te zien. Ik reisde met hem mee terug vanuit Dibon naar Cara en ontmoette Kelly en de anderen. De shuttle zelf was best... interessant. Het was zo anders, dat ik niet meteen kon besluiten of ik het nou mooi vond of niet. Je moet bedenken dat wij zijn opgegroeid met de geschiedenis van onze eersten. De reden waarom zij de gevaarlijke reis ondernomen hadden naar een nieuwe wereld, was omdat ze bang waren dat de overdaad aan technologie op Tagmar haar ten slotte zou vernietigen. Voor ons is het hele woord technologie gewoon... fout." Hij stopte even en Cèsely knikte hem toe, hem zo aanmoedigend om door te gaan.

"Samen met enkelen van de mensen zijn Seraf en ik vervolgens gaan reizen. Margit, een... biologe noemde ze zich, en Tanno gingen mee. Kelly, natuurlijk." Hij grijnsde even. "En twee anderen, die nog niet eerder verder bij de shuttle vandaan waren geweest dan Cara. Dickon brachten we weer naar Gard, waar hij samen met Irmin en Lauelle een plan opzette om voor te stellen aan jullie regering. Ik weet er het fijne niet van en het interesseert me ook niet, eigenlijk. Maar, om een lang verhaal kort te maken, toen we terug kwamen lag Martial, de tweede piloot, die achter had moeten blijven, met een zware hersenschudding in het verpleeghuis van Cara."

Geschrokken sloeg Cèsely een hand voor haar mond.

"Eén van de mensen die absoluut niet op Elodie wilde blijven, had gedacht dat hij de shuttle wel terug in de ruimte zou kunnen krijgen. Hij wilde terug naar aarde en dan mochten ze daar wat hem betrof besluiten of ze de rest wilde ophalen of niet. Hij ging zelfs zover dat hij Martial, die protesteerde, buiten westen sloeg. De anderen wisten hem te overmeesteren. Zetten hem gevangen in het... laadruim, geloof ik. Ze brachten Martial naar Cara. Hij is er weer bovenop gekomen, geen zorgen. Zijn ongeluk vertraagde onze terugreis ook wat, want hij mocht niet vliegen voordat hij volkomen hersteld was."

Cèsely vroeg zich af waarom hij haar dit vertelde, totdat ze bedacht dat hij blijkbaar wilde aantonen hoe ver iemand kon gaan wanneer zijn toekomst in het geding kwam.

"Ik neem aan dat die persoon hier op aarde ook vast is gezet? Je zult wel een mooi beeld van ons hebben nu."

"Ik heb een aardig mooi beeld op dit moment." De grijns op zijn gezicht was plagerig, en meteen voelde Cèsely haar wangen warm worden.

"Ik eh... ga Kelly helpen in de keuken," mompelde ze, en ze maakte zich uit de voeten.

---

Het eten werd inderdaad keurig netjes bezorgd na een klein half uurtje. Kelly stalde de bakjes uit en iedereen schoof aan tafel.

Mevrouw Brenner schepte een klein beetje voor zichzelf op en scheen te genieten van het geklets om haar heen. Cèsely zag hoe blij ze keek wanneer Kelly een grap maakte of Seraf plaagde met zijn eten. Ze zag echter ook de lijnen in haar gezicht. Lijnen die vertelden over zorgen waarvan haar dochter niet op de hoogte was. Had het iets te maken met de reis naar Elodie? Ze wilde dat ze het kon vragen, maar ze had het vermoeden dat de vrouw niets zou zeggen, niet waar haar dochter bij was.

Ze stopte met eten. Wanneer Kelly weer terug ging en als mevrouw Brenner mee ging, dan zou ze haar cliënte nooit meer zien.

Zou ze haar voor die tijd nog kunnen spreken? Misschien moest ze gewoon morgen nog een keer langs komen. Ze hoefde niet eens een reden te verzinnen, mevrouw Brenner zou het vast wel aan haar zien. Zoals altijd.

De Nieuwe Wereld 1: ElodieLees dit verhaal GRATIS!