Hoofdstuk 13

752 45 11

Het eerste aanblik dat ze van Gard kregen was halverwege de elfde dag. Ze waren na de laatste tussenstop steeds verder omhoog gereden en nu waren ze op de top van de heuvel beland. Het hoofdresid van Elodie zag er vanaf deze afstand uit als een sprookjesdorp. Honderden kleine huizen lagen her en der verspreid over het landschap. Er was geen ordelijk patroon te herkennen en toch oogde het niet als een rommelig geheel. Er staken drie gebouwen boven de rest uit en Kelly haastte zich om aan Kalel te vragen wat de gebouwen waren, al kon ze de functie van de middelste wel raden.

Drie torens staken fier omhoog en het gebouw leek te schitteren in het licht van Sol. Het was groot, een gemiddeld huis paste er wel een stuk of vijf, misschien wel zes keer in. De ene kant, de kant van de torens was vrij rechthoekig, de andere kant was gebouwd in een halve cirkel. Rondom het gebouw lag een haag, waardoor een gesloten tuin gevormd werd. Een groot plein lag voor het gebouw, waarvandaan een brede weg liep naar wat een opening in de haag moest zijn. Meer kon ze niet zo goed zien vanaf de plek waar ze stond.

Ze waren gestopt voor een laatste kleine pauze voordat ze het hoofdresid zouden bereiken en iedereen verzamelde zich naast de wagen om te kijken.

Martial was haar voor met de vraag over de drie grootste gebouwen en Kelly luisterde met een half oor mee naar Kalels uitleg.

"Het rechter gebouw is de hoge school van Gard met zijn aangrenzende studentengebouwen. Het gebouw links vanaf ons punt is Elodies grootste warenhuis en het gebouw met de drie torens is het paleis, de woning van de Grote Elood en zijn gezin."

"Groot!"

"Dat moet ook wel, wanneer je bedenkt dat er regelmatig vergaderingen plaatsvinden. De gewesthares logeren dan meestal met hun hele gezin in het paleis. Wanneer je in de grote zaal komt, let dan eens goed op de vloer."

Nu wendde Kelly zich helemaal naar hem toe. "De vloer? Wat is er met de vloer?"

Kalel lachte en zwaaide met zijn handen in een afwerend gebaar. "Nee, nee, dat ga ik niet verklappen. Dat zullen jullie zelf wel zien."

Kelly wilde hem overhalen toch een tipje van de sluier te lichten, maar Dickon was haar voor met een andere vraag: "Wanneer we bij de Grote Elood komen, is er dan een vorm van etiquette waar we ons aan moeten houden? Bepaalde gebaren of woorden die we moeten gebruiken? Regels die we in acht moeten nemen?"

Schuddend met zijn hoofd, legde hun begeleider uit: "Ik ken het woord dat je gebruikt niet, maar ik begrijp wat je bedoelt. Natuurlijk is het vanzelfsprekend je respectvol te gedragen. Ik denk dat elke Elood dat onbewust doet. Toch heeft Irmin, de Grote Elood, net als zijn vader voor hem en diens vader enzovoorts, altijd gezegd dat hij niet meer of minder is dan de persoon die in het huis naast het paleis woont. Behandel hem met eerbied en hij zal jou met dezelfde eerbied behandelen.

We kennen hier op Elodie het beroep bewaarder. Dat is iemand die de zorg heeft voor een stuk land, een bos of een meer. Hij of zij draagt zorg voor zowel de grond als de dieren. Hij probeert in zijn gebied een goede balans te bewaren, controleert op ziekten, zoekt oplossingen voor onverwachte problemen en dat soort dingen. Elke bewaarder is in staat de ziekten die hij tegen komt te bestrijden, Eloden van informatie te voorzien en beslissingen te maken over wat goed is voor het evenwicht tussen Elood, dier en land. Onze heerser is simpelweg bewaarder van heel Elodie. Alleen ligt zijn zorg niet zozeer op het gebied van dier en land, maar eerder op dat van de Eloden zelf. Wanneer een rechter bijvoorbeeld een zaak te ingewikkeld vindt, legt hij die voor aan de Grote Elood. Beslissingen die genomen moeten worden, die meer dan één resid aangaan, worden met hem besproken. Het is zijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de Eloden veilig en gezond kunnen leven op de planeet."

Dickon knikte. "Ik begrijp het."

---

Nadat iedereen wat gedronken had, werden ze de wagen weer in gedirigeerd. Kelly zorgde dat ze voorin kwam te zitten. Het was niet haar beurt op de bok, maar ze kon er in ieder geval voor zorgen dat ze een goed uitzicht had.

De Nieuwe Wereld 1: ElodieLees dit verhaal GRATIS!