Zawsze byłem chłopcem który nie bał się niczego, miał normalną rodzine która go kochała. Ale wszystko co dobre zawsze się kończy. Po paru latach mój ojciec zginął w wypadku samochodowym. Był to dla mnie taki cios, że nawet sobie tego nikt nie wyobrażał. Z odważnego zmieniłem się w bojącego się wszystkiego, cichego chłopaka. Moja matka miała dosłownie w dupie to, że ojciec umarł bo nie kochała go. Po dwóch latach znalazła sobie partnera, mojego ojczyma. Stał się dla mnie oprawcą. Traktował i dalej traktuje mnie jak rzecz. Codziennie dostaje od niego wpierdol bez żadnego powodu. Przez to wszystko znowu się zmieniłem ale teraz na o wiele gorzej.
Zacząłem być wulgarny i pyskujący nawet do
nauczycieli, myślałem, że jak tak będzie to coś się zmieni ale zrobiło się jeszcze gorsze. Nauczyciele zaczęli wzywać matkę a czasami nawet ojczyma do szkoły. Po spotkaniach przychodził i mnie lał jak opętany, moja matka oczywiście miała to w dupie i nie wierzyła mi, że jej ,,ideał,, używa wobec mnie przemocy. Moje oceny się totalnie pogorszyły, miałem zagrożenie z każdego przedmiotu, mój ojczym stał się jeszcze bardziej agresywny, bił mnie cały czas, poniżał, ale ja się nie dawałem i nie daje. Jakoś trzeba żyć prawda?
