De stemmen zijn geteld en de directeur is weer aan het woord, terwijl Mainstreet en One Direction op het podium naast elkaar staan. "Alle nog aanwezige dames en heren, koeken en peren, het is nu tijd voor de uitslag en die heb ik hier voor me staan... Zooo het ligt behoorlijk dicht bij elkaar..." De spanning is goed te zien op de gezichten van alle fans in het publiek, maar natuurlijk ook bij degenen die op het podium staan en dan nog het meest bij Nils. Tussen de Mainstreeters klinkt ook een beetje gefluister van Owen: "Psst, Nils het komt goed, die cokes maakten jou geweldig voor het hele publiek, man!" De directeur vervolgt: "De winnaar van dit schoolfeest zal deze prachtige troffee winnen, naast extra eer van de media... Zal Mainstreet het lukken om One Direction, die niet alleen in eigen land beroemd is, te overtreffen en daarmee nog beroemder te worden dan ooit tevoren? Of blijft One Direction toch nog altijd de beste? ... De winnaar van dit schoolconcert is geworden...... eh... wacht even hoor." De conciërge heeft toestemming gekregen van een paar orginasators. Hij stapt dan ook meteen het podium op en neemt de boel over:

"Ja, ik zeg wel even wie de winnaar is, want dit wordt niks."

De directeur geeft nog het excuus van dat zijn handschrift niet leesbaar is, maar dat heeft de conciërge juist voorbereid. Ook hij heeft de uitslag bij zich, maar dan uitgeprint.

"Het duurt ook altijd allemaal zo lang bij jou, verdikkeme! De winnaar is Mainstreet !"

Met gegil van jewelste natuurlijk tot gevolg. Maar op hetzelfde moment komt opeens een grote massa jongens binnengestormd en ze lijken het allemaal gemunt te hebben op de twee bands. De ordebewakers komen in actie en zelfs de orginasatoren en de schoolleiding proberen de toestroom van jongens tot stoppen te dwingen. Maar tevergeefs. De groep is nu veel te groot, er komen steeds meer jongens bij dan er kunnen worden opgepakt en op een gegeven moment moeten de verdedigers het zelfs opgeven. Ook de hekken bieden niet meer genoeg bescherming voor de bands. Het enige dat die nog kunnen doen, is vluchten. Het is duidelijk dat de prijsuitreiking voorlopig moet wachten. Evenals het evenutele plan van de 9 personen van de bands om het leukste meisje uit te kiezen. Maar vlcuhten heeft geen zin. Van de grote massa zijn 20 personen genoeg om One Direction in de houdgreep te zetten en 15 personen redden het wel met de Mainstreeters. Nils - nog altijd onder invloed van de cokes - weet het toch nog lang vol te houden. Maar hoe high hij ook is en daarom veel kan hebben, ook hij moet eraan geloven nadat hij ruim 10 personen jankend op de grond weet te trappen. "We hebben ze, jongens ! Loop maar verder !" roepen enkele 'politiejongens'. De massa loopt verder naar een andere grote ruimte waar volgens het plan de bands een verhoor moeten doen. Brian, een jongen uit vwo 4, neemt als eerst het woord met een soort luidspreker die hij heeft meegenomen. Dit onder begeleiding van een klasgenoot, Dylan, die zeer getalenteerd is in vertalen.

"Jullie worden verdacht van van alles en nog wat. Laten we maar van voor af aan beginnen. Ten eerste diefstal: het begon bij ons allemaal met een tijd van verkeringen. Iedereen had wel iemand als vriendin. Toen kwam deze dag en maakten jullie praktisch alle bestaande relaties kapot. Alle verliefdheden waren opeens alleen maar op jullie gericht, terwijl die verliefdheden voor ONS waren. Die verliefdheden hadden we kunnen blijven behouden, als jullie je niet hadden laten zien. En jullie hoefden je ook niet te laten zien, want als jullie je carrière zouden stoppen, was jullie jaarlijkse rente op spaardeposito's tig keer genoeg geweest om van te leven en behielden wij tenminste onze relaties. Als het goed is, wisten jullie van tevoren dat er verkeringen uit zouden gaan. Dit is namelijk niet het eerste concert. Sterker nog, jullie wisten veel meer. Punt twee..."

Het 'gerecht' moet even stoppen. Nils kreunt te veel.

"M'n cokes zijn uitgewerkt. Heeft iemand nog iets?"

Owen schudt van nee. Dan komt Nayton naar hem toe.

"Misschien heb je hier nog wat aan... deze verpakking is alleen wel op."

"Die ben ik al de hele dag kwijt !"

Het gerecht vervolgt: "... punt twee is verdenking van moord op voorbedachten rade. Zoals gezegd, is dit niet jullie eerste concert. Van tevoren hadden jullie dus ruim de gelegenheid om de volgende gevolgen te overdenken: meiden gillen en anderen lopen gehoorschade en piepstress op; meiden vallen flauw, sommigen ervan krijgen ernstig hoofdletsel en gaan dood. Maar ja, de troffee en het geld waren kennelijk belangrijker. En als jullie vinden dat ik makkelijk praat, neem dan eens onze Nederlandse band Doe Maar van eh.. nou ja een jaartje of veertig geleden: op een gegeven moment zijn ze gestopt, waarom? Omdat ze hun fans niet graag zagen flauwvallen ! Het is dus gewoon een keuze die je maakt: wereldbelang of eigenbelang."

Nog een inval op school vindt plaats, maar deze keer zijn het extra politieagenten. Al snel vinden ze 'de kamer van het gerecht' en daarmee is de 'rechtszaak' meteen afgelopen. Hoeveel jongens er ook in de zaal zijn, het aantal politieagenten is nog groter. Bovendien beschikken ze over genoeg wapens om de jongens allemaal als ezels mee te nemen. De twee bands komen alsnog vrij, na een traumatisch concert. Nils heeft het moeilijk. Door een tekort aan stimulerende middelen moet zijn groep hem helpen om te blijven staan en te lopen, terwijl hij half buiten westen is.

Main Speed & Niall HorrorLees dit verhaal GRATIS!