Hoofdstuk 26

813 21 10

Dean:

Ik kijk naar de weglopende Chloé. Toen mijn gezicht zo dicht bij Chloé was, had ik de neiging om haar te zoenen. Maar het was niet de juiste tijd. Ze zou me weg geduwd hebben, en dan vertrouwde ze me niet meer. Gelukkig doet ze dat nu wel,ondanks dat ik een leugentje had verteld. Ik wil Blake nog steeds dood, ik wil Chloé voor mezelf, maar ik moet daar even mee wachten. Chloé dacht dat ik Eduard wel zou tegen houden , maar dat zou ik nooit doen als het om Blake gaat.

Ik adem diep in, Ik bekijk mezelf in spiegel. Eerst ga ik Lola zoeken.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Chloé:

Ik wil niet nadenken over net. Ik wil het gewoon niet.  Ik kreeg zo'n vreemd gevoel. Opwindend of zoiets.. Ik wilde hem zoenen. Daarom ben ik maar snel weggegaan.

Ik voelde me vreemd, en een honger gevoel kwam naar boven. Ik moet hier weg voordat ik iemand nog iets aan doe. Ik pak mijn tas en jas en loop de school uit. Johna is nergens meer te bekennen. Gelukkig ook maar. Ik versnel mijn pas en kijk naar de grijze stoeptegels.

' Waar ga jij heen?' Hoor ik Aarons stem. Ik draai me om.

' Naar huis.' Zeg ik terwijl ik de honger opvoel komen. Aaron kijkt me onderzoekend aan. Dan knikt hij.

' Ik weet iets.' Zegt hij snel terwijl hij me mee trekt het schoolplein af. Hij loopt richting het woud. Als we al meer dan een tijdje door het woud lopen, stopt hij op een open plek. Ik kijk hem afwachtend aan. Hij zet een paar passen naar achter.

' Jij hebt discepline nodig. En iemand om je aan te voeden.' Hij pakt een scherpe stok van de grond, en pakt hem goed vast.

' Ik wil me niet voeden..'  Zeg ik snel. Hij trekt zijn wenkbrauw op.

' O nee? Nou volgens mij hunker er naar, chloé... Naar dat sappige warme bloed uit een ader... In je mond..'

' Hou op!' Zeg ik terwijl ik me verzet tegen de honger.

' Als je het opkropt, wordt het alleen maar erger, en als je het dan niet een keer in de hand kan houden, vallen er veel doden omdat je jezelf dan niet meer in de hand kan houden.' Zegt hij. Ik kijk bedenkelijk naar beneden. Ergens heeft hij wel gelijk. Ik hoor een zoefend geluid, en voordat ik het door heb zit er een stok in mijn been. Ik kerm het uit van de pijn. Ik haal de stok eruit, en kijk hem boos aan. Hij kijkt me uitdagend aan.

' Je laat je opleiden. Les 1, laat je nooit afleiden. Blijf altijd scherp, wat er ook gebeurt. Als ik wou had ik hem nu ook in je hart kunnen gooien, en was je dood.' Zegt hij terwijl hij nog een paar passen naar achteren zet. Ik kijk hem aan.

' Waarom doe je dit?'

' Omdat ik zie dat je hulp nodig hebt.' Zegt hij kort af. Alsof hij zich schaamt voor het feit dat hij een vampier helpt. Ik draai de stok goed, en werp hem snel en hard zijn kant op. Maar hij blijft rustig staan en vangt hem.

' Dat moet veel sneller.' Zegt hij afkeurend. Hij draait de punt mijn kant op.

' Je kunt ongelooflijk snel en sterk worden, maar dan moeten we veel oefenen, en dan kan ik je ook technieken leren.' Zegt hij terwijl hij heel snel gooit. Ik ontwijk hem net niet, en voel hem schaven over mijn schouder. Aaron glimlacht kort.

' Slak.' Zegt hij terwijl hij een paar stappen dichterbij komt. Ik kijk hem uitdagend aan.

' Wat nou slak, een normaal mens zou die hard in zijn schouder krijgen.' Zeg ik hem spottend aankijkend. Hij trekt een schuine grijns.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!