Chapter Twenty-Three

1K 83 15
                                                  

Chapter Twenty-Three

"I'm graduating!" tili ni Ali habang nakatingin sa bulletin board kung saan naka-post ang pangalan ng mga gagraduate.

"You deserved it." siryosong sambit ni Sebastian.

Ali is all smiles before jumping to Sebastian for a hug. I saw my name there, too. Masaya ako para sa aming tatlo. Pagkatapos ng ilang buwan na puyatan, narito na kami.

"Are we going to celebrate?" tanong ni Ali.

Nilingon ko siya sa aking gilid. Napakalawak ng ngiti niya sa akin bago lumingon sa board. She traced my name there. May iba pang tumitingin maliban sa ami. kaya gumilid kami pagkatapos. 

"Livia Damaris Florendo, Cum Laude!" sambit ni Sebastian.

I am happy, too. Masaya akong natapos ko ang kurso ko at namaintain ang grades ko kahit na napakaraming problema ang sumubok sa akin. 

I was distracted for the last weeks.  Hindi rin ako naka-adjust ng maayos noong lumipat kami ni Ali. I was always sick becausae of the lack of sleep. Parang sa dalawang linggong pamamalagi namin doon ay may sakit ako but I need to still, work on my academics.

"Wala na tayong pasok bukas. You think we can go out or—"

"We can, Ali. We need to celebrate this." sagot ko. 

Imbes na matuwa ay parang mas nalungkot siya sa sagot ko.

"You don't look happy at all, Via. Come here..."

Noong niyakap niya ako, hindi ko na kinaya pa. I cried. Sa kasiyahan,  sa kalungkutan, sa disappointments ko at sa lahat ng pagod at pangamba.

Alexandro left the province. I don't know why. Dinalaw ko ang Don at king hindi ko ginawa ay hindi ko malalaman. Nagulat ako na umalis siya pero mas nagulat silang hindi ko alam. Ang sabi daw ni Xandro ay alam ko. 

"It's okay. Babalik 'yon. Hindi ka matitiis ni Xandro, Vi."

Sinabayan pa siya ni Sebastian sa pang-allo sa akin.

After that, umuwi muna si Ali at Seb sa kanilang bahay. We will celebrate it tomorrow. Sila ay kailangan mag-celebrate kasama ang pamilya. I sighed as I sat on the coffee table. I ordered food earlier to celebrate another milestone of my life but I'm too sad. Imbes na maging masaya ay lalo lamang akong naiiyak. 

Gusto kong umuwi para sabihin sa Mama at Daddy ko na magtatapos na ako at Cum Laude pa pero hanggang ngayon ay nagtatampo parin ako sa Daddy. 

Hindi niya ako tinawagan o binisita dito. Si Mama ay dumalaw at nagdala ng damit at makakasama sa bahay pero hindi ko tinanggap. Sa pag-aalala niya ay halos araw araw niya akong tinatawagan at kinukumusta until Dad forbids her to do so. Hindi ko parin makakalimutan kung paano siyang nagalit noong nalaman niya na si Mama ang kausap ko. My cards were blocked. Mabuti na lamang talaga at may ipon ako.

I heard my phone ringing. I saw my sisters name na agad ko namang sinagot.

"Congratulations, Livia! Alam kong kayang kaya mo iyon! I'm so proud of you, bunso!"

"Ate..." bigla nalang tumulo iyomg luha ko.

"Do you want us to celebrate? We can have dinner tomorrow with Alicia and Seb. Sobrang proud ang Ate sa'yo! Kung hindi sinabi ni Ali ay hindi ko malalaman ito. Sinabi mo man lang ba kay Mama ito?" maya maya's tanong niya. 

Wrapped (Los Hacienderos #1)Where stories live. Discover now