30

4.1K 106 43
                                                  

Unedited

Halos utusan ko na ang habal-habal dribyer na paliparin ang motor mawala lang sa repleksyon ng salamin ang itim na furtuner.

Ano bang ibinubungot niya. Diba may ibang babae na siya, kahalikan niya pa nga e.

Hindi paman tuluyang tumigil sa gate ng Mansion ang motor ay bumaba na ako. Muntikan pa akong madapa dahil wala pa sa tamang balanse ang driyber.

"Miss naman. Madi-disgrasya tayo nito e. Hulugan pa naman tong motor ko, sa susunod pa na taon to matatapos." Nakagat ko ang pangiba-bang labi at hinalughog ang pitaka at bumunot ng singkwenta pesos.

"Ito po, sorry nagmamadali lang po talaga ako, baka kasi umalis na yong kapitbahay namin na nagbabantay sa mga anak ko." May sinabi pa ito, pero nang makita ko ang sasakyan ni Vaughn na ilang dipa nalang sa kinatatayuan namin ay ako na mismo ang kumuha ng kamay ng mama at inabot ang pero.

"Sige po, keep the change." Saad ko at dali-daling in-lock ang gate.

Mabilis kong nilakad ang pintuan at binuksan iyon. Nanonood ng TV si Vandreb habang si Vanna naman ay naka simangot na tinitirintas ni Aling Vilma. Patapos na ito ng lumingon ito sa akin.

"O, Tary andiyan ka na pala." Si Aling Vilma.

Ang totoo, hindi ko naman talaga ito kapitbahay ito yong sinasabi kong labandera namin na may pilay at ngayong ayos na siya ay i-nofferan ko noong isang araw na gawin siyang tiga kuha ng bata sa mga araw na may trabaho ako.

Tsaka ayaw ka nang makaabala kay Mama Dehli. Lumalaki na ang mga bata at kumukulit narin ang mga ito.

Pero..yong kanina. Si Congressman Gatchalian, anak niya ba talaga ito? Diba patay na ang anak niya? Siguro pag nagusap kami, k-kompermahin ko kong totoo ba talaga yong pinagsasabi niya.

At kung totoo papaano ko sasabihin kay Mama Dehli?

"Tary, tubig o." Abot ni Aling Vilma di ko namalayan na kumuha na pala ng tubig sa kusina. "Okay, kalang ba? Namumutla ka."

"Nay, are you okay?" Tanong ni Vanna matapos magmano sa akin, sumunod naman si Vandeb.

"Yes, baby, Aling Vilma. May iniisip lang si Nanay sa work." Hinagkan ko ito at si Vandreb. "Go upstairs na, do your assignments and Nanay will cook our dinner."

Tumungo ang dalawa at nagpaalam din kay Aling Vilma. My babies are growing up polite.

"Ang babait ng mga anak mo Tary. Hindi mahirap alagaan," Tumawa ito habang tinatanaw ang dalawa.

"Salmat po." Natigilan kami ng marinig ko ang boses ni Vaughn galing sa labas. Bumaling ako sa may hagdan at pinagpasalamat na wala na doon ang kambal. Hindi ko namalayan na sinundan pala ako ngmang tingin ni Aling Vilma.

"Ako nang magbubukas Tary." Pinigilan ko si Aling Vilma at umiling.

"Tary, hindi sa nang hihimasok ako. Habang kanina pauwi kami ng mga bata, may ikweninto silang isang tao sa akin. Sobrang saya nila, kakaiba ang kislap sa kanilang mga mata, ang aking lang sana at bilang ina narin. Gawin mo kung anong makabubuti sa mga anak mo, kahit huli na ang kasiyahan nating mga ina." Hinawakan niya ang kamay ko at nagpaalam na aalis gamit ang likuran lagusan.

Napaupo ako sa sofa at ihinalimos ang mga kamay. Oo may mga babae si Vaugn. Marami, nakapalibot sa kanya. Pero hindi dapat iyon rason para hindi ko siya ipapakilala sa mga anak ko. Anak ko naman ang bibigyan niya ng oras at atensyon hindi naman ako.

Tama si Aling Vilma. Baka nagiging makasarili ako dahil ayoko na masaktan, pero papaano ang mga anak ko. Kailang nila ng ama, kailangan nila si Vaughn.

Nasa ganoong posisyon ako ng bumukas ang pintuan. Akala ko si Aling Vilma at baka may nakalimutan.

"Aling Vilma... Vaughn. Papaano ka naka pasok?" Tumayo ako at sinilip ang gate, sirado iyon. Tinalon niya ba ang siyam na talampakang gate?

Binalik ko sa kanya ang tingin at nakita ang iilang galos sa kamay at siko. Agad na naginit ang ulo ko at malakas na hinapas siya.

"Baliw ka ba! Papaano kong na disgrasya ka!" Singhal ko dito. Maslinakasan ko ang paghampas sa kanya nang makita ko na ngumisi lang siya.

"Hey, baby enough." Natigilan ako sa sinabi niya at nanindug ang balahibo ko. That effin word again, 'baby'.

Why does it still affect me? It still lingers to my bones and veins like an fluid full of immunize vitamins. So familiar yet blur.

His fingers touch my arms down to my palm. He molded them like a puzzle. Fuck. I cursed deeply in my mind. This feels like home.

Tingnan ko ang kamay namin. Yes it perfectly fit, his big rough hand to mine, small and fragile. Warm and mine are cold.

I almost smile cause it feels so good when suddenly the picture of him and the girl he kiss earlier flash in my mind.

Padarag kong binitiwan ang kanya at walang ekspresyon na binalik ang tingin sa kanya.

"Sorry, baby. About earlier, she was just a friend from Manila, she was surprise to see me here, she usually do that to me or to our friends." Tinaasan ko siya nang kilay. You though I'll buy?

"I don't care. Friend or not, kiss who ever you want. Bed them all. I don't care." I firmly said without shedding any emotions that are extremely boiling in my chest.

"Tary, watch your mouth. Your lips should't say those words. Sorry, are you jealous," His eyes were too confuse what to show.

"No, I'm not. So stop saying your sorry and that baby word. Cause I am not your baby."

"Yes you are. Baby." He smirked and it did piss me big time. May gana pa talaga siyang makipagbiruan ah.

Tinalikuran ko siya pero inabot niya ang bewang ko at yinakap pa talikod. His nose trailed my jaw down to my neck.

I muffled curses in my head.

Sinubukan kong kumawala pero sadyang malakas ang pagkakabakod niya sa akin. Pigil hininga kong linunok ang aking laway ng maramdaman ang init nang kanyang hininga sa aking tenga.

"Wala kana ba talagang ni katiting na pagmamahal sa akin Tary?  You were not jealous earlier, but how about me? Whose is that stiff man talking to you in the entrance? Who is he huh? Your admirer? Boyfriend? Fuck! Do you know how much I wanted to smash his face while he is touching your shoulders." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. He saw that?

"Bakit ka nasa munisipyo kanina?" Tanong ko.

"To visit and give you flowers."  His voice were scorchingly whispering.

"Hindi ba para sa babae yong bulaklak?" Tanong ko ulit hindi na iniisip kong ano ang magiging kahulugan noon sa kanya.

"Nope. It was intended only for you baby." He answer politely this time his voice were pleading.

"Bakit hindi ka nagpakita ng mga nakaraang araw?" Walang katapusang pangi-interoga ko sa kanya.

"May inayos kasi ako sa Manila para magtagal ako dito hangang kailan at makasama ko kayo ng mga anak natin."

Tumungo ako at humarap sa kanya.
I made my desicion. Not just for my children but for him and my stiched wounds. It's time.

"I'll give you a chance." His eyes grew big and his lips were half open, after wards it curve a smile.

"Really?" He asked amusedly.

I nooded and painted a smile like his.

"Can we take it slow Vaughn."

"Sure baby, anything you want. I'll compromise." He hugged and kiss me on the forehead. "

By the way, I think, you will have a punishment for doing that dangerous stunt earlier." He chuckle as my head rumple.

"No way."

"Yes baby, on my way." Goose pimples grew in my nape as his voice sexily utter the words.





SecreTary [R-18]Where stories live. Discover now