Gökleri inletecek derecede yağan yağmur küçük köyümüzü bertaraf edebilir güçlükteydi. Şimşeklerin çıkardığı korkunç seslerle bedenim bir kez daha titrerken yersiz olan bu korkuma mâni olamamıştım. Bir süre gözlerim kapalı bir hâlde gök gürültüsünü v...
Suyun Fısıltısı final bölümüne son bir bölüm kaldı.
❝Soldu çiçekler, gün batı, tüm hayat cıvıltıları sessizliğe; ardından karanlığa karıştı. Şarkılar artık hissizce söylenmeye başladı. Yandım, yangınımla yaktım... ama hiç sönmedim. Yüreğimdeki ateş o kadar büyüktü ki, kimsenin söndürmeye güçü yetmedi.
Zamanla asıl aşkın bekleyiş oduğunu anladım. Senin yokluğunla sınanırken kendimi o yoklukta kaybedecegimi nerden bilebilirdim ki? Artık söylemeyeceğim. Çünkü söylenecek tüm sözler anlamını yitirdi.❞
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
YENİ BİR SAYFA DAHA
❝Bir veda değildi gidişin. Gidişler gelişler... Sen hangisisin? Umudu yitip giden, kaçmayı tercih eden mi yoksa her şeye rağmen dimdik duran mısın? Senden öncesini hatırlamayacak kadar geçmişimden uzaklaşmıştım. Artık ne senden öncesi var ne de senden sonrası... ardından bıraktığın kocaman bir boşluk ve eksik vedaları kalmıştı.
Sen ve ben. Bir araya gelip mutlu olmayı başaramayan iki imkansızdık.❞
BİR BUÇUK AY ÖNCE:
"Evando aç kapıyı oğlum!" Elena Enrez ağlamaktan kızaran gözlerini umutsuzca kapalı kapının üzerinden gezdirdi. Bir umut arayışında olsada ona ve diğerlerine sağır olan oğlu o kapıyı asla açmayacaktı. Sızlayan yüreğiyle çaresizce oradan uzaklaşarak sanki hiç buraya gelmemiş gibi izini kaybettirdi. Kasvetli hava evin içinde yaşayan her bir ferdin içine sızarken herkes o günden sonra darma duman olmuştu. Neşeleri hüzne dönüşerek bu evi büyük bir yas içinde bırakmıştı. Evando sırtını soğuk duvardan ayırmadan dururken iki gün önce eşinin gidişini tekrardan o anı yaşıyormuş gibi gözlerinin önüne getirdi. Karısının yardım çığlıklarına geç kalmıştı. "Yardım edin!" demişti Kayra umudu tükendiği an.
Yardım edememişti Evando.
Ona yetişmek için acele ederken Kayra'nın uçurumdan aşağıya düştüğüne şahit olmuştu. Hemen ardından bir kez olsun düşünmeden sonsuz okyanusun derinlerine atlamıştı. Suyun derinliklerine süzülerek yüzerken ne kadar arasa da onu bulamamıştı. Saatlerce hata geceyi bulana kadar suyun içinden çıkmasada elleri boş dönmüştü eve. Eve geri döndüğünde ise üstü sırılsıklam, teni buz kesmişti. Kimseye cevap vermeden odasına girdiğinde dizleri üzerine sertçe kendisini bıraktı.
Kaybetmişti.
Geceyi bulan arama çalışması başarısızlıkla sonlanmış, yüreğine ağır bir hüzünle odasına dönmüştü. Yıkılmıştı. Bedeni büyük bir yıkımın altında kalmıştı. O gün saatlerce ıslak kıyafetleriyle öylece durmuştu.
