[PARDON FOR TYPOS AND WRONG GRAMMAR]

Kien's POV

We're here at the cemetery, dinadalaw namin ang puntod ni Mommy. 2 years ago when she died because of  cancer. We found out that she has a stage 3 cancer and yeah... Malala na nga, i remember the last words she said...

"Im sorry, Son!"

That's the last word i hear from my mom. Sorry for what? Until now, I'm still thinking about the last word she said. What was that for? Para saan ang sorry niya?

"Dad! Naaalala mo ba nung nag sorry si Mommy sakin? Yung bago siya mawala?" Sabi ko habang nakatinggin sa puntod ni mommy.

"Yeah. Why?" Sagot ni dad. Napatinggin naman ako sakanya. At yung facial expression niya. Para bang may gustong sabihin...Pero nagsalita ulit si dad.

"Anak, May ipagtatapat sana ako sayo..." Sabi ni Dad. Nagulat ako nung sabihin ni Dad yung word na 'Ipagtatapat'

"Huh? Ano po yun dad?" I asked.

"Wag ka sanang mabibigla anak. Kasi..." Hindi maituloy ni Dad ang sasabihin niya.

"S-she's not your real mother... B-buhay pa ang tunay mon--" Bago pa matapos ni Dad ang sasabihin niya ay tumayo ako at nagsalita.

"Sino Dad? Yun ba yung Amelia Rosa Fajardo?" I said without even glancing to him.

"P-paano mo..." He said.

"Nakita ko sa envelope na nakalagay sa bodega... May larawan ng isang babae, at may message sayo, Ang nakalagay mula kay Amelia Rosa Fajardo. Siya ba, Dad?" Tanong ko.

"O-oo..." Nakayuko si Dad habang sinasabi yun.

"Dad, bakit ngayon niyo lang sinabi? Bakit ngayon lang?" I said and my eyes is getting teary.

"Dapat dati ko pa sasabihin na hindi mo talaga tunay na nanay si Alex... Sorry son!" Sabi ni Dad. At ngayon alam ko na kung bakit humihingi ng sorry si Mommy.

Mas close kami ng mom (Alex) Kaysa kay Dad. Parang siya na ang bestfriend ko, Di mo aakalaing babae dahil game siya lagi pag nagyayaya akong mag laro ng basketball, Isa lang kasi akong anak /Akala ko totoo/ At si Dad naman busy din sa work. Kaya si Mommy Alex ang tumayong Bestfriend, Kalaro, At study buddy noong bata pa ako. Ngayon nalang naman kami naging close ni dad.

"Nasaan na siya?" Sabi ko habang hindi nakatinggin kay dad at nakatinggin ako sa langit.

"Nawalan na ako ng communication sakanya... Matagal na panahon na. At yung nakita mong larawan ay matagal na yun." Sagot agad ni Dad

"Wait Dad. Yung babae sa café!" Energetic kong sinabi.

Kimberly's POV

Papauwi na ako galing sa café nila Alonica. Si Alonica, di naka pasok sa school at sa cafe kasi may sakit at nasa busan, korea pa yung parents niya. Kawawa naman si Bff. :((( Mukhang dun muna ako matutulog kasi walang mag-aalaga kay Alonica bff. At habang nasa daan tinawagan ko muna si Mama.

"Ma! Kamusta!" Tanong ko kay mama.

"Ayos lang naman. Ikaw anak? Si Kyle tulog na eh. Himala at maagang natulog 'tong kapatid mo." Sabi ni Mama.

"Ayos lang din ako ma! Magaling at maaga siyang natulog! Yan talaga si bunso. Ay ma! Dito muna ako kila Alonica matutulog ha? Nakakawa naman kasi yun, walang mag-aalaga may sakit siya eh."

My Billionaire Boyfriend (UNDER CONSTRUCTION)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!