Epilogue 

#IHTtheFinale 


Gino's POV


It's been 5 years since I last met Mikay.

Naging normal naman yung buhay ko pagalis niya.


I eat, I sleep, I study hard.


Hindi ako nagrebelde.

Hindi ako nambabae.

Hindi ako naging barumbado.


Pero di ko pa rin siya nakakalimutan.


Three years ago, nag-give up na ako.

She barely talks to me.

Lagi siyang busy at talagang hindi na niya narereplyan mga chat ko sa kanya.


I told myself, ititigil ko na itong kahibangan ko.

Nakakapagod na rin kasing maghintay.


Bago naman kasi siya umalis, sinabi na niya sakin na ayaw niya ng distraction sa pagaaral niya.

Pero umasa pa rin ako na makikipagbalikan siya kahit na nasa ibang bansa siya.


Kaso hindi niya ginawa.

I think she's really trying so hard to move on.


I tried dating other girls pero hindi tumatagal, ako mismo lumalayo.

Hindi ko mapigilan ang sarili kong hanapin yung qualities ni mikay sa mga babaeng dinedate ko.

Kapag hindi nila kaugali at kamukha si Mikay, nawawalan ako ng gana.


I often ask myself, what the fuck is wrong with me?

Bakit hindi ako makamove on?


Hanggang sa naka-graduate na ako at trainee na dito sa pinagtatrabahuhan ni Papa.

One week na lang, magiging permanent item na ako.


Masaya naman ako pero masasabi kong, para talagang may kulang pa.

Kulang si Mikay.


*sigh*


"Kailan ka ba babalik? Kamusta ka na kaya?" I asked the picture I was holding.


Pina-develop ko lahat ng pictures namin at minsan, tinititigan ko iyon.

Iba kasi yung saying nararamdaman ko tuwing naaalala ko yung mga memories namin together.


I admit.

I still love her.


Tumayo na ako sa kama at pumunta sa study table ko.

Binaba ko dun yung picture frame ni Mikay.


I'm his TUTOR (kathniel)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!