Chapter Eleven

1.4K 96 12
                                                  

Chapter Eleven

I pursed my lips while watching my mother cooking and preparing the table. I still have three days before the class starts. I'm planning to go out later to buy some school stuff. Mabuti na lamang at dito na rin nag-transfer si Alicia.  At least, I know someone. 

I helped Mom to prepare some things. Si Daddy ay nasa bukirin pa. Some of our maids went there to deliver some food. 

Masyado na namang busy ang Daddy dahil panahon na naman ng taniman. Sa totoo lang ay pwede namang dumito si Daddy. May mga namamahala naman ng palayan at iba pa naming negosyo mas gusto niyang maging hands on sa bukid. 

Minsan ay pinanonood niya lamang sila. My mother once said that farming is not my father's first choice. He was a city boy, actually. Daddy chose to stay here after he fell in love with my Mom. 

"I think that is your Dad." sabi ni Mama habang hinahanda ang mga plato at kubyertos.  

"May bisita po tayo?" tanong ko ng napansin ang karagdagang plato. 

"Xandro will join us." 

I pursed my lips. Parang napapadalas na ang pamamalagi niya rito. He is like my father's personal assistant. Minsan ay napapaisip ako kung bakit hindi na lamang siya sa kanilang bukirin mamalagi?  

Napakaraming namamahala sa kanilang lupain na maaaring magturo sa kaniya ng mga bagay bagay tungkol sa pagbubukid. Hindi ko maintindihan kung bakit kailangan niyang dumito. 

I sighed.  

"Mahal." my Dad said upon seeing my Mom. 

Nilingon ko ang pinanggalingan niya kung saan nakatayo si Alexandro. I instantly shifted my gaze upon seeing him looking back at me. 

Mom invited him. I remained silent. 

Pakiramdam ko talaga ay hindi ako kailanman mapapanatag tuwing nariyan siya.  

"Lalabas ka pa ba mamaya?" nilingon ko si Daddy. 

Tumango ako. 

"Naiwan ko po lahat ng gamit ko sa Maynila. I need to buy some books as well." tumango si Daddy bago lumingon kay Alexandro. 

"Samahan mo si Livia, hijo—"

"Dad. Ayos lang po ako. Kaya ko po—" 

"Sure, Tito." mabilis na sagot ni Alexandro.  

Agad na tumaas ang kaliwang kilay ko ngunit pinasadahan niya lang ako ng tingin bago itinuloy ang pagkain.  

"Kaya ko po, Daddy. I can manage." sambit ko.

Napansin ko ang pag-angat ng kaniyang mukha. Dad looked at me as well. 

"You can't drive, Via. It will be more convenient for you." sagot ni Mama.  

"Nakakahiya po kay Alexandro, Ma." sambit ko. 

Nilingon ko siyang muli. Sinenyasan ko siyang tumanggi na. Umangat ang gilid kaniyang kaliwang labi na parang inaasar ako. 

"It's fine with me." I stared at him in awe. 

"Wala naman palang problema! Bumalik ka na lamang sa bukid bukas, hijo." 

I felt defeated. Para akong napagkakaisahan at wala akong magpipilian. Itinuon ko na lamang sa pagkain ang sarili. 

I sighed as I saw his car parked outside our Mansion. Umuwi pa kasi siya pagkatapos ng lunch. Nagmartsa ako papasok sa kaniyang sasakyan. 

Wrapped (Los Hacienderos #1)Where stories live. Discover now