Jiro's POV

"Mom, Dad. Why are you here?" gulat kong tanong sa parents ko. Niyakap naman ako ni Mama.

"Why, son? Ayaw mo ba kaming makita?" sabe ni Mama sabay pout. Hay...

"Hindi naman sa ganun, Mom. I just didn't expect na... uuwi kayo from the states." sabe ko.

"Well... we're here to visit you boys and of course to bring some news." sabe ni Dad.

Nagkatinginan kaming tatlo. "What news, tito?" tanong ni Lucas.

"Well, you guys will know soon. But for now, join us." sabe ng mama ni Rain. Napakamot nalang kami ng ulo at umupo sa tabi nila.

Hay... bakit ba sila nandito? Dahil ba sa kasal nila kuya?

Speaking of kuya.. "Ma, nasan sila Kuya at Ate Vanessa?" tanong ko kay Mom.

"Ah, inaasikaso ang kasal nila. Pero maya maya nandito na din sila." sabe ni Mom.

"E si ate Kim ba, hindi uuwi?" tanong ko.

"Siguro the day before ng kasal ng kuya mo. Hindi ko pa kasi alam. Nasa London ang kapatid mo e." sabe ni Mama. I nodded.

Bakit kaya sila umuwi?

Akira's POV

"Mom, Dad. What are you guys... doing here?"

"Bakit? Ayaw mo na ba kami makita ha, Akira-chan." sabe ni Mama. I pouted. She kept on calling me Akira-chan.

"Oka-sama, hindi naman sa ganun. Nagulat lang kami sa paguwe niyo." (Oka-sama means mother) sabe ko.

"Hello, baby girl." sabe ni Dad sabay yakap sakin. Hihihi.... sweet parin pala si Oto-san.

"Oto-san, ohisashiburi." nakangiti kong sabe kay Oto-san.

"Miss you, anak." sabe ni Papa.

"Oh, tama na yang drama na yan." sabe ni Mama. Psh. Panira ng moment si mama.

"Si Oka-sama, para di ako namiss." sabe ko sabay pout. She sighed. Wooo!

"Halika nga dito." sabe ni Mama. Lumapit ako sa kanya at niyakap siya.

"Miss you, Mama." sabe ko. She kissed my hair.

"Miss you too, nak." sabe ni mama. At kumalas na kami.

May pagkasungit talaga si mama. Pero mabait yan. May topak nga lang minsan. Hahahahaha.

"So, ano ba talaga ang dahilan kung bakit kayo nandito?" tanong ni Sully. Napatingin naman kami sa parents namin.

"Hay.... wala talaga kaming maitatago sayo, anak. Hahahahaha." sabe ng papa ni Sully.

"Go straight to the point, dad." sabe ni Sully. Tumikim muna ang papa ni Sully bago magsalita.

"Soon you'll know. Wag muna ngayon." nakangiting sabe ng papa ni Sully.

Naparoll naman ng eyes si Sully.

"Sa ngayon, kumain nalang muna tayo nitong dala namin." sabe ng mama ni Candy. Ang dami nilang dalang pagkain.

Grabe! Patatabain ba nila kami? Sus.

Naglakad naman ang mga parents namin papunta sa kusina.

Lumapit samin si Sam. "Ano kaya sa tingin niyo ang dahilan kung bakit sila umuwi?" tanong ni Candy.

"Ewan, pero sigurado akong di maganda ang dahilan. Hay..." sabe ko.

"Hali na kayong apat dito. Kumain na kayo." sabe ni Mama. Tumango nalang kami at pumunta sa kusina.

Sweet DespairBasahin ang storyang ito ng LIBRE!