1. Een goed begin is het halve werk

40 4 2
                                                  

De avond was snel gevallen. De uil was meteen wakker en begon te roepen. Bond liep langs de struiken en keek voorzichtig om zich heen. Hopelijk geen ongewenst bezoek. Plots kraakte er een takje onder zijn voeten. Hij vloekte binnensmonds maar wist veilig door te lopen. Achter de een van de bomen stond een gespierde man. Bond had die krachtpatser niet in de gaten en liep met zijn pistool in de hand verder. Plots wierp de man zich bovenop Bond. Bond schrok en probeerde zich te verweren met zijn geladen pistool.

Het pistool werd uit zijn hand geslagen en er kwamen twee handen om zijn nek. Bond probeerde lucht te happen en duwde zich van de man af. De onbekende man bleef maar kracht zetten en voelde hoe het lichaam verslapte. Bond viel dood op de grond en bleef liggen. "LICHT!" klonk er plots. Enkele mannen kwamen op de spierbundel afgelopen en knielden bij de dode man. Ze haalde het Bond-masker van het gezicht. 'Knap werk, je bent aangenomen!' Klonk er uit een speaker.

***

Die volgende morgen was Bond vroeg opgestaan en had zich geschoren. Hij dacht terug aan Eveline. Stom, stom waarom ging het weer verkeerd. Die drone kwam toevallig voorbij. Bond zag het weer als een film voor zijn ogen afspelen. Hij die met haar hand in hand liep en daarna plots ineens achterover viel omdat ze een schot in haar nek kreeg. Bond had de dood wel vaker meegemaakt. Maar dit was een waarschuwing geweest! Plots werd er geklopt op de kamerdeur. 'Uw ontbijt staat klaar.' Klonk er. 'Ik kom.' Riep Bond terug...

Het was een warme dag de zon hing hoog aan de hemel en onderaan de zon was een groot blauw zwembad. Het zwembad stond tussen de hazelnootbomen en een man lag op zijn rug te genieten van de brandende zon. Een vrouw kwam met een handdoek naar hem toegelopen om hem af te dekken. 'Dat hoeft niet Krissy, ik verbrand toch niet.' Antwoorde hij kalm.

De vrouw stopte afdrupt en liet de handdoek op een stoel vallen en ging er op liggen. De vrouw zette een zonnebril op en keek naar de man naast haar. De man kwam langzaam overeind en zijn gezicht schitterde evenals het water. Hij veegde het zweet van zijn gezicht waardoor zijn bruine haren heen en weer zwiepte. 'Vanmiddag komt hij.' Zei Krissy en ze wierp een blik op hem. 'Ja.' Antwoorde hij kalm terug. Hij keek om zich heen en voelde aan het litteken bij zijn oog. 'Mijn litteken doet pijn, er hangt vergelding in de lucht.' De vrouw reageerde niet op zijn woorden maar kwam van de stoel overeind en sprong met een sierlijke boog het water in. 'Kom je er ook nog in Scan?' Vroeg ze. De knul knikte terug...

De dokter kwam het schelpenpad opgelopen en opende het hekje van het zwembad. 'Ah, ze zeiden al dat u hier zou zijn...' Maakte de dokter kenbaar en glimlachten. Krissy kwam uit het water pakte een handdoek die op een van de ligstoelen lag en kuste haar vriend. 'Pas op, zijn neus kan eraf vallen.' Riep de Dokter paniekerig. Krissy schrok en liet hem meteen los. 'Sorry, Chirurgenhumor.' Knikte hij. 'Hier is het contract wat u kunt tekenen, sta me toe het geld niet meteen te innen. Pas als u tevreden bent.' De knul knikte en bedankte de dokter. De man bedankte terug en sloot het hekje achter zich.

Nadat de dokter was verdwenen kwam er een andere gedaante op de knul afgelopen. De man had zwart haar en een gouden tand schitterde in de zon. 'Carl. Ben jij dat.' Vroeg de knul. De gedaante wist niet hoe hij herkend was en kwam op de man afgelopen. 'Man, ik herkende jou niet eens.' Antwoorde Carl. De knul wees naar zijn litteken en haalde tot ieders zijn verbazing zijn linker oog uit zijn kas. 'Kunstoog.' Zei hij.

Carl ging zitten op een van de ligstoelen legde zijn wandelstok die hij bij zich had over zijn knie en keek naar het blauw water in het zwembad. 'Hoe ver ben je met de wraak?' Vroeg Carl. De knul keek zijn kameraad aan en wenkte zijn vriendin. 'Wil je de witte wijn even halen, schat.' Zei hij. De vrouw stond op sloeg een handdoek om zich heen en verliet de twee mannen.

'Ik moet nog naar het Hospitaal vlakbij Arezzo, daarna ben ik helemaal veranderd van uiterlijk en identiteit.' Vertelde de knul aan Carl de man met de wandelstok. Carl luisterde aandachtig en wist dat deze wraak beter moest zijn dan alle andere die ze vroeger hadden bedacht en aangericht. Carl fronste met zijn wenkbrauwen en keek naar de blauwe lucht. 'Ga je nog je naam wijzigen of laat je het zo. Dat Bond je straks herkend maar in de val is gelopen.' Vroeg Carl.

'Dat weet ik nog niet.' Zei Tim Scan lachend. 'Mijn wapen is al gereed.' Knikte Carl terug. En hij liet zijn wandelstok zien; die was zwart van kleur en had een gouden dop. Carl drukte op de gouden dop en een priem kwam uit de stok meteen daarna kwamen er enkele kleine druppels transparante vloeistof uitgelopen. 'Duurt vermoedelijk twaalf seconden.' Zei Carl. Tim Scan lachte en zag Krissy terugkomen met de wijn. Als bedankje tikte hij haar op de billen. '#metoo.' Riep ze terug.

Het hotel was bijna verlaten rond de klok van elf uur. De meesten toeristen hielden zich aan die tijd en bleven dan ook niet langer. Bond dacht er altijd anders over, hij was beslist iemand die langer bleef dan verwacht. Zijn laatste zaak was dan ook een slechte geweest Nicole Hunter was gedood door een drone alleen waarom wist Bond niet zeker. Dat ze een dubbelspion was bleek voor een buitenstaander koek en ei. 1

De eigenaresse van het hotel gaf hem een ansichtkaart en vertelde dat de postbode de kaart haar had gegeven met de boodschap dat Bond onmiddellijk terug moest komen. 'Dan zal ik mijn spullen maar inpakken en uitchecken.' Verontschuldigde Bond zich. De vrouw lachte terug en zag Bond zijn bretels omdoen. 'Nu schiet het me ineens te binnen, vorige week is hier een vrouw neergeschoten.' Gaf de eigenaresse toe. 'Het bleek ook een agente te zijn.' Bond nam zijn woorden meteen terug en gaf een zucht. Hij stond op liep richting de hoteldeur en was net binnen toen de vrouw van het terras hem riep. 'Bent u agent?' Vroeg de dame. 'Helaas.' Antwoorden Bond meteen en nam de trap omhoog.

Eenmaal uitgecheckt te zijn zag hij de krant van gisteren liggen en zijn oog viel op een kleine advertentie van Unilever 'Unilever verlaat Britse bodem.' Stond er met grote letters. Bond wist dat het moeilijk zou gaan met Engeland. Maar of hij en MI5 er ook last van zouden hebben, daar wilde hij zich nu nog niet druk overmaken. Hij had nog net de reclame gelezen toen zijn oog naar het ongeluk van gisteren ging. 'Agente gedood door Drone.' En meteen daarnaast stond. 'Lichaam gevonden in München.' Bond wist het zijn taak begon weer...

1 Bloedstenen (ZB 11.)

de muziek voor mijn boek!

Ander manier om te sterven...! BOND 12 (pre-production)Waar verhalen leven. Ontdek nu