Water dat sprankelt

Rosa

Ik lig op bed. Zachtjes hoor ik het ruisen van de wind. Ik geniet intens van de stilte. Na een drukke schoolweek kan ik nu lekker ontspannen. Al moet ik wel mijn wiskunde huiswerk maken en leren voor mijn Engels proefwerk. Ik adem diep in. Dat kan ik ook nog vanmiddag doen. Ik ben alleen thuis. Mijn ouders zijn  naar tante Hilda. Ze vertrouwen  mij dat ik op mijn zusje zal passen. Want zij is een troublemaker. Heel anders dan mij. Zij houdt  van herrie schoppen en vervelend doen, ook gaat ze vaak in tegen mijn ouders. Ik niet, ik luister en doe nooit zoiets als 'herrie schoppen'. Ik hoor haar vloeken en schreeuwen. Het geluid komt uit de woonkamer. Rustig sta ik op en loop naar beneden. Daar sta ik dan. Te kijken naar mijn 9 jarige zusje die als een aap staat te dansen voor de televisie. Speelt just Dance. Ineens trekt iets mijn aandacht. Op de grond naast de kast ligt een kapotte vaas. Als ze mij ziet schrikt ze. 'Rosa, alsjeblieft niks tegen papa en mama zeggen.' Had ik al gezegd dat ik niet kan liegen en niet gemeen of boos kan zijn? Nou nu weet je het dus. 'Riley, help mee met opruimen.' Samen ruimen we op. Als we klaar zijn gaat Riley verder met Just Dance en vertrek ik naar de kelder. In de kelder staat een schildersezel. Met een canvas erop die voor de helft is beschilderd. Mama was eraan begonnen maar heeft het nooit afgemaakt. Soms als ik niks te doen heb probeer ik te ontrafelen wat ze probeerde te schilderen. Als ik heel héél eerlijk zou zijn , vind ik dat mijn moeder totaal niet kan schilderen. Maar dat zou ik nooit zeggen want dat zou haar kunnen kwetsen. In ieder geval zit ik ongeveer 2 dagen per week in de kelder te niksen.