Mucize

Bu sefer hava her zamankinden farklıydı. Dışarıda esen sert rüzgarlar,gök gürlemeleri ve karla karışık yağan yağmur. Sanki gökyüzü bu gece bana ait diyordu. Bu gece benim esirimdi diyordu. Ve öyleydi de gökyüzüne aitti bu gece, onu istediği gibi kullanıyordu...

Bu gök gurlemeri beni o kadar çok korkutuyordu ki, her defasında uykumdan sıçrayarak kalkmak zorunda kalıyordum. Bu sefer yatamayacagimi anlayıp, yatağımda oturmaya başladım. Birden içimi büyük bir titreme aldı, usuyordum. Hızlıca battaniyenin altına girdim ve düşünmeye başladım. Ben bir evde ve soba yanan yerde üşüyorsam sokaktakiler acaba ne haldeydiler. Belki üstlerine örtecek bir battaniyeleri bile yoktur. Yada kendini sıcak tutacak giyisileri. Bir anlık olsun yaptığım bu empati beni yerle bir etmişti bile. Bunları düşünürken attım kendimi dışarıya. Yaptığım belki size saçma gelebilir di ama bir anlık olsa dahi kendimi o insanların yerine bırakmak istemiştim. Her yerim sırılsıklam olmuştu. Hafiften gelen titreme artik kendini üşümeye bırakmıştı, tir tir titriyor ve çok üşüyordum. Sert rüzgarda beni bir o yanı bir bu yanı savuruyordu. Hepsi bir biriyle yarışmaya girmişti sanki... Artik bacaklarım beni taşıyamaz hale gelmişti, hafiften giren karin ağrılarıda bünyemi iyice güçsüz hale getirmişti. Titreyen sesimle gökyüzüne bakarak bağırmaya başladım;

"Neden gökyüzü? Neden sana sığınan, seni evi bilen insanlara böyle davranıyorsun. Neden onları bu fırtınanın içinde bırakıyorsun... Oysa biz seni mavi rengini aldığın için sonsuz bilirdik, ama sen o aldığın rengi hak etmiyorsun" dedim.

Tam içeri gireceğim sırada sanki gökyüzü benim isyanımi duyacak olmuş ki bir anda yağan  yağmur, şiddetli fırtına ve bağıran gökyüzü durdu. O an saçlarımdan düşen yağmur damlaları dudağıma düşerken tek bir kelime döküldü dudaklarımdan;

"MUCİZE"

***************************

Bir beğeniyi ne olur çok görme😊😊