Muhalif

Üye Olduğun Site Kaderindir

Bugün tüm dışarıya çıkmayın ikazlarına rağmen Denizli'de yere yatıp bir de sigara yakan dayı gibiyim. Öyle bir umursamazlık, öyle isyankar bir hava var üzerimde.

Aslında bugün kendim dışında pek çok şey gibiyim. Ne yazacağımı da bilmiyorum. Aslında herkesin yaptığı gibi ben de sizlere tavsiye vermek isterdim. Bu kitapları okuyalım, bu filmleri izleyelim, evde canımız sıkılınca kirpiklerimizi sayalım gibi tavsiyeler veremeyeceğim. Ben daha çok hastalıkla ilgili yapılacak bir toplantıda alakasız branşların içinde mesele ile tam ilgili olan Mehmet Ceyhan gibiyim. Siz konuşun ben gidiyorum deyip ortamı terk edecek bir havadayım genel olarak. Aslında link koyabilirdim ama koymayacağım, siz merak ediyorsanız Mehmet Ceyhan kimmiş bakıp öğreneceksiniz.

***Zihin sağlığınız için çeşitli akıl oyunları, kitaplar ve zihni dinlendiren müzikleri dinlemeyi ihmal etmeyiniz. Yazı arasında sıkıştırılmış kamu spotu.***

Ben istemez miyim sizlere akıl vereyim, nasihatlerde bulunayım, motivasyon konuşmaları yapayım? Elbette isterim, bu hayatta en büyük hayalimin "Arkadaşlar yukarı kaydırın," diyebilmek olduğunu artık herkes öğrenmiştir diye düşünüyorum. Ancak kelin ilacı olsa önce kendi başına sürermiş sevgili arkadaşlar. Yani burada öğlen ikide uyanıp da hangi yıldayız kafasında olan birisinden motivasyon konuşması bekleyemezsiniz.

Tüm günümü "Acaba bu bölümde ne yazsam?" diye düşünerek geçirdim. Bir şey bulamadım. Konular hep aynı, insanlar hep aynı, tartışılan konular hep aynı.

Sen Abdulhamid'i savundun!

Hayır savunmadım!

Savundun!

Savunmadım çıkar göster!

Artık Wattpad'deki kitaplar o kadar saçma bir hale geldi ki daha ne kadar saçmalık olabilir diye düşündükçe önüme başka bir nadide eser düşüyor. Okurken yaşlandığımı hissediyorum. Bir süre sonra da saçmalığa duyarsız hale gelmeye başlıyorum. Arkadaşlar, bu bir bataklık. Kurtulamazsınız, içinden çıkmak isteseniz de sizi kolunuzdan tutup yakınına çeker. Okumayacağım ulan dersiniz ama beyninizin derinlerinde bir ses yankılanır: "Peki bir sonraki bölümde oğlan kıza duygularını ilan edecek mi etmeyecek mi? Merak etmiyor musun?"

Okumamak için isyan edersiniz, kendinizi zincirlere vurursunuz. Sonra bir bakmışsınız...

ve bütün bunların sonunda artık duyarsız bir hale geliyorsunuz. Bu saçmalıklar size anormal şeyler değil de yaşamın günlük akışında olağan bir durum gibi gelmeye başlıyor. İtiraf ediyorum, ben de okuyorum bu kitapları. Gizli gizli okuyorum. Eşime dostuma rezil rüsva olmamak için kimseye göstermeden... Bir iş arasında, yahut bir araba yolculuğunda. Evet yapıyorum. *ve dramatik bir şekilde yere yıkılırım.

Bugünlerdeki şikayetim bu. Her şey çok tekdüze. Bu kitaplara yıllardır o kadar çok maruz kalıyorum ki artık alıştım. Sanki dünyada bir erkek ve bir kadının dramatik ve çetrefilli aşkından başka hiçbir şey olmuyor gibi hissediyorum bu siteye giriş yaptığımda.

(Ne yazacağımı bilemediğim için bir şeyler sallayıp çıkacaktım güya.)

Herkes her gün bambaşka türde bir şey yazsın, saçma olsa da kabulümüz. En azından şaşırıp ilgilenecek farklı bir şeyler oluyor. Dünya değişiyor Wattpad hâlâ aynı, bu böyle daha nereye kadar? Siteye her girişimde herhalde artık ortalık metruk araziye dönmüştür diyorum, sayfa bir açılıyor... Hint dizilerinde baba nefes alıyor, birden gergin bir müzik giriyor ve herkes birbirine dehşetle bakıyor, kamera herkesin yüzüne bir zoom yapıyor ya. İşte aynı öyle oluyorum.

Çok sıkıldım bıktım. Ergenliğime dönüyorum bu sitede. Siz biraz değişiklik yapmazsanız en son isyan edip ben bir şeyler yazacağım!!!!1!!!111 Kim bilir belki ben de doludizgin bir romantizma yazarım...

Daha güzel bir dünya için lütfen sayfayı yukarı kaydırın.