«Αν δεν παραδώσεις το νοίκι ως την Δευτέρα, θα κινηθώ δικαστικά και θα σε διώξω από το σπίτι.» Γκρίνιαξε η κακομούτσουνη νοικάρισσα. Ξεφύσηξα δυσαρεστημένα σχεδόν απτόητη από την υστερία της. «Ναι οκ ηρεμήστε.  Θα βρω άλλο σπίτι απλά δώστε μου μια διορία 3 μέρες.» Πρότεινα ομαλά και ψύχραιμα. Με κοίταξε με δυσπιστία καθώς σήκωσε το αριστερό της φρύδι. «Ωραία λοιπόν, σε τρεις μέρες από τώρα θέλω να έχεις εξαφανιστεί εσύ και κάθε τι δικό σου από εδώ μέσα.» Είπε και έκλεισε την πόρτα με δύναμη. Έσυρα τον βαρεμένο μου κορμί και πήδηξα πάνω στον καναπέ δυσανασχετώντας. «Τι θα κάνω;» Μουρμούρισα στον εαυτό μου.

Ναι αυτή είμαι εγώ, Sydney Russell. Καλώς ήρθατε στην άθλια και χωρίς νόημα ζωή μου. Αλλά όχι, δε γυρίζω πίσω στους γονείς μου. 

 Κάλεσα στο κινητό την φίλη μου Melanie να έρθει, χρειάζομαι φιλική συμβουλή.

Μετά από λίγο εμφανίστηκε στην πόρτα μου. «Ανοιχτά είναι!» φώναξα και μπήκε μέσα.

«Έφερα τις αγγελίες.» Ήταν η πρώτη κουβέντα που είπε καθώς πέταξε στο τραπέζι του σαλονιού τις εφημερίδες. «Γεια και σε σένα.» Χαμογέλασα ψεύτικα και σηκώθηκα να φτιάξω καφέ. «Σίντ, δεν έχουμε χρήματα να ξοδεύουμε σε δικηγόρους. Αυτή η ανοργασμική σπιτονοικοκυρά σου θα κινηθεί νομικά και το εννοεί!» Σερβίρισα τους καφέδες στο τραπέζι και με κοίταξε εξεταστικά. «Βέβαια, μπορώ να σου προτείνω για χιλιοστή φορά την επιλογή να μείνεις μαζί μου μέχρι να μαζέψεις χρήματα.» Σήκωσε τα φρύδια της με ενθουσιασμό αν και ήξερε την απάντηση μου. «Μα τι λες; Αυτό είναι αδύνατο. Ούτε να το σκέφτεσαι. Τώρα ζεις με τον Nathan, Μέλανι, δε γίνεται να είμαι στην μέση στο έχω ξαναπεί.» Εκείνη κοίταξε το ταβάνι και πήρε βαθιά ανάσα θαρρείς και έκανε γιόγκα. «Δε θα τσακωθώ πάλι για αυτό το θέμα. Οπότε ας ψάξουμε για σπίτια μικρότερα προφανώς και παλαιότερα κατά προτίμηση για το θέμα της τιμής, εκτός και αν..» Έκανε μια ύποπτη παύση. Κακό αυτό, έτσι κάνει όταν σκέφτεται κάτι και συνήθως αυτό το κάτι δεν μ' αρέσει. «Θα ψάξουμε για άτομα που ψάχνουν για συγκάτοικο. Έτσι θα μοιράζεστε τα χρέη και βασικά τα συν είναι πολύ περισσότερα από τα πλην.» Το βλέμμα της γεμάτο ελπίδα που έκανε μία τόσο ωραία βολική και έξυπνη -κατ' εκείνη- πρόταση.

Την κοίταξα περιφρονητικά σηκώνοντας ένα φρύδι. «Να σου κάνω μία λίστα γράφοντας γιατί αυτό θα ήταν πολύ λάθος;» πήρα το βλέμμα της μάνας που εξηγεί στο παιδί της γιατί είναι κακό να πειράζει τι πρίζες. «Κανείς δε θα με αντέξει Μέλανι πόσο μάλλον να μείνει μαζί μου. Ούτε εγώ δεν αντέχω να μένω μαζί μου. Ξέχνα το, αυτό είναι κακιά ιδέα από πολλές απόψεις. Άσε που είναι και εξαιρετικά επικίνδυνο. Αν ο συγκάτοικος μου είναι κανένας σίριαλ κίλερ, ή αν..»

Οι Συγκάτοικοι {GWattys}Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!