Hoofdstuk 20

826 22 10

Dean:

Ik knipper met mijn ogen. Ik kom kreunend overeind. Ik voel pijn in mijn nek. Ik beweeg mijn hoofd een paar keer. Mijn nek kraakt even, en dan is de pijn bijna helemaal weg. Ik kom zuchtend overeind. Dan schiet alles me weer te binnen. Ik loop naar de woonkamer. Ik zie Declan zitten.  Waarom zou hij mijn nek omdraaien? Dan wordt hij gebeld. Ik spits mijn oren.

' Declan!' Hoor ik Chloé wanhopig roepen. Declan antwoord even niet. Wat is er mis met hem?

' Chloé? Wat is er?' Zegt hij dan.

' Ik heb je hulp hard nodig!' Zegt ze snel. Ik krijg een idee. Ik vlieg op Declan af, en draai zijn hoofd om. Voor de telefoon op de grond kan vallen, raap ik hem snel op. Ik druk hem tegen mijn oor.

' Ik kom eraan.' Zeg ik snel en hang op. Ik pak een jas en sleutels, en ren de trap af.

Als ik daar aankom, staat Chloé voor het gebouw. Ik ga voor haar staan.

' Dean? Wat doe jij hier?'

' Declan kon niet komen. Dus ik ben gekomen. Waarvoor had je hulp nodig?' Ik kijk haar grijnzend aan. Heel even kijkt ze me argwanend aan, maar dan zucht ze.

' Mijn vader haalt het einde van morgen waarschijnlijk niet meer.' Ze kijkt even weg. Ik slik even.

' En ik wilde Declan vragen bloed te geven... Maar die komt dus niet.' Zegt ze licht gekwetst.

' Ik doe het wel.' Opper ik. Ze kijkt me stralend aan.

' Dank je Dean.' Zegt ze glimlachend. Ik glimlach kort, en volg haar naar binnen.

Als we bij haar vaders kamer staan, ligt hij te slapen. Cal's bed is leeg. Gelukkig. Chloé gaat naast haar vader staan. Ze kijkt mij aan en knikt. Ze werpt een glas naar me toe.

' Mijn vader hoeft het niet allemaal precies te weten.' Zegt ze zacht. Ik kijk haar even aan. Haar ogen zijn helder op die van mij gericht. Er schiet een rilling door mijn rug heen. Ik heb dit nog nooit bij iemand gehad..  Ik kuch even, en richt me op het glas. Ik bijt mezelf.  Het bloed druipt in het glas. Ik kijk naar haar. Ze kijkt vies naar het glas. Ze vindt me niks. Om wie ik ben. Om wat ik ben.

Ik geef het glas aan haar en loop de kamer uit. In de gang ruik ik al het bloed. Ik kan het niet in controle houden.

' Dean!' Chloé rent de gang op.

' Waarom ging je nou weg?' Ze komt dichterbij. Dan ziet ze pas wat er met me is. Mijn ogen zijn rood, en ik voel de opgezwollen aderen. Ik hoor haar hart kloppen, en het pompen van haar bloed. Ik kan dit niet volhouden.

'Ik moet gaan.' Zeg ik stotterend. Ze knikt. Als ik me omdraai, roept ze me nog even.

' Dean.' Zegt ze zacht. Ik draai me weer naar haar om.

' Bedankt.' Zegt ze zacht. Ik ril van haar stem. Wat doet ze met me? Ik knik snel. Ik moet hier weg. Ik moet iets doden. Chloé moet afstand nemen nu. Maar in plaats daarvan komt ze dichterbij. Ze geeft me een knuffel. Haar nek komt dichtbij. Te dichtbij. Het verlangen om nu in haar nek te bijten wordt onverdraaglijk. Ik voel mijn tanden opkomen zetten. Mijn drang wordt groter en groter. Ik duw haar van me af.Ze kijkt me niet begrijpend aan. Ik draai me om en ren de trappen af. Naar buiten.

In en flits sta ik in het woud. Ik schreeuw. Nooit heeft dit zo zwaar gevoeld. Dit gevoel. Er loopt een groot hert langs. Alles wordt te veel.Mijn drang wordt zo groot dat ik het gevoel heb dat ik van binnen explodeer.

Ik vlieg op het hert af, en bijt in zijn nek. De drang gaat niet weg. Ik wordt gek van het gevoel. Uit het niets trek ik zijn hoofd eraf. Ik strompel naar achteren. Wat deed ik?! Ik sta op en ren naar huis.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!