Hoofdstuk 6 - Sei

18 2 2
                                                  

⊱ ────── {⋅.♏︎.⋅} ────── ⊰

mia figlia = mijn dochter
cara = lieverd
ti amo = ik hou van jou
nonna = oma
sorellina = zusje
grazie mille = heel erg bedankt
senore = meneer
devastazione = ravage

⊱ ────── {⋅.♏︎.⋅} ────── ⊰

Scorpia - - -

Ze zit aan de keukentafel met rode wangen en nat haar, met op haar schoot een jongetje die er hetzelfde uitziet. Ze hebben genoten van hun bad, al moest er wel gedweild worden na hun avonturen onder het schuim. Enzo zingt een zelfbedacht liedje over kusjes geven en Scorpia luistert naar hem met een glimlach op haar gezicht.

Bruno grinnikt en dekt de tafel met mamma, die ook moet lachen om haar vrolijke kleinzoon. Bruno tilt Enzo van zijn tantes schoot en zet hem in de kinderstoel. Hij gaat naast hem zitten, zodat ze samen kunnen ontbijten.

Mamma geeft Scorpia een kop koffie aan en gaat op de stoel naast haar dochter zitten. Ze kijkt haar vragend aan en Scorpia zegt: "Ik heb nog niet alles met Bruno besproken mamma. Ik heb tien jaar te vertellen en uit te leggen. Maar ik zweer op die twee lieve mannen daar, dat ik u later vandaag uitleg zal geven. Ik moet alleen alles eerst op een rijtje zien te krijgen en Bruno kan me daarmee helpen."

Haar moeder kijkt diep in haar ogen en ziet dat haar enige dochter alles nog aan het verwerken is. Maar ze ziet ook overduidelijk dat ze de waarheid spreekt. "Mia figlia? Heeft Salvatore je pijn gedaan? En hebben Ciro en Dino daar iets mee te maken?" Scorpia kijkt haar moeder verslagen aan en knikt.

"Dan weet ik eerst genoeg cara. Maar onthoud dat ik je niet voor niets Scorpia heb genoemd. Niet omdat het de tijd van het sterrenbeeld schorpioen was toen ik je vond. Maar omdat het een krachtig beest is, dat zich verdedigt als het in het nauw gedreven wordt. Een beest dat er altijd bovenop komt. Ti amo, Scorpia. Dat heb ik altijd gedaan en zal ik altijd blijven doen. Kom er bovenop, hoe dan ook. Maar vooral op een krachtige manier, begrijp je me?"

Ze kijkt naar Bruno en balt haar vuist op tafel. Bruno knikt bij het zien van zijn moeders toestemming om dit probleem aan te pakken met meer dan alleen woorden.

Ze eten hun ontbijt op en Enzo vraagt: "Nonna? Eendjes?"

Mamma glimlacht en zegt: "Ja, nonna zal even wat brood verzamelen en dan gaan we samen naar de eendjes." Het jongetje begint te stralen en danst in zijn kinderstoel. Scorpia voelt haar telefoon trillen in haar broekzak en haalt hem eruit, om te zien wie haar probeert te bereiken. Het is een berichtje van Thomas met een foto van een tekening en een netje mandarijntjes. Ze glimlacht als ze ziet dat het van Lucas en Logan is.

Ze kijkt naar haar gekneusde knokkels en buigt haar vingers. Het doet al minder zeer dan gisteren en ze kan vast snel weer naar school. Ze heeft die kant van haar leven nodig, om niet te verdrinken in de donkere kant van haar ziel. Thomas vraagt of hij de mandarijntjes en de tekening in de pizzeria af moet geven en hoe het met haar gaat. Ze typt een bericht terug.

Ja, geef ze maar in de pizzeria af vanmiddag.
En het gaat wel.
Ik blijf niet lang weg, dat beloof ik.
Ik mis de kinderen nu al.

Enzo loopt enthousiast kwebbelend door de keuken en mamma verzamelt brood in een zakje. Ze zeggen de broer en zus gedag en lopen vrolijk de deur uit. Scorpia zucht en drinkt haar laatste slok koffie op, voordat ze het nummer van meneer Gentile draait. Bruno bekijkt haar vanaf de andere kant van de tafel en luistert naar haar kant van het gesprek.

In De Schaduw ▸Where stories live. Discover now