1: uniwersytet i nowy pocz膮tek

313 31 4
                                                  

Miłego czytania :)

Rey's POV

- Gdzie ci to położyć? - zapytał mój tata. Pot spływał mu po czole, gdy próbował trzymać dwa pudełka pod pachą.

- Psychicznie nie ma tu miejsca - powiedziałam, patrząc dookoła na mój mały pokój w akademiku.

Gdy złożyłam podanie o pokój w akademiku (odrzuciłam ofertę mojego ojca, by szukać niedrogiego apartamentu - co jest niemożliwe w Londynie) tak naprawdę nie czytałam o wymiarach pokoju ani żadnych innych przeszkodach, dlatego mam najtańszy z możliwych pokoi. Pokój był prostokątny, nie miał więcej niż dwanaście metrów kwadratowych z drzwiami otwierającymi się w prawo, więc nie uderzę w łóżko, szafka była po lewej, a następnie drewniane biurko i okno. Okno biegnie od jednej ściany do drugiej, a łóżko jest w zasadzie tak długie, jak sam pokój.

- Cóż, to nie jest twój pokój w domu, ale myślę, że dasz sobie radę - moja mama zaśmiała się, gdy weszła, stojąc w korytarzu przy drzwiach z rękami na biodrach.

Wzięłam pudełko od mojego taty, który wyglądał, jakby zaraz miał się rozpaść po tym wszystkim, co dziś przeniósł, i położyłam go na łóżku. Pudełka były wszędzie; na biurku, podłodze, pod łóżkiem i na małych półkach, które unoszą się tak blisko mojego łóżka, będę musiała uważać, kiedy się obudzę, jeśli nie chcę mieć wstrząsu mózgu z samego rana.

- Tak, wszystko będzie dobrze - powiedziałam automatycznie, podczas gdy tak naprawdę nie myślałam tak. Przemknęło mi już przez głowę setki myśli, na przykład o tym, jak przegapiłam Fresher's Week, ponieważ nie było innego czasu, kiedy wszyscy w rodzinie mieli tydzień wolnego na wakacje (z moim bratem grającym w hokeja na lodzie w innym kraju, moja mama podróżuje pięć dni w tygodniu, a mój ojciec pracuje dziesięć godzin dziennie), lub jak będę musiała wstać jutro wcześnie, abym mogła zacząć „nowy rozdział mojego życia" (jak to ujęła moja mama).

Mój tata klasnął w dłonie rozglądając się dookoła pokoju, co nie zajmuje mu dużo czasu, ponieważ jest mniej więcej wielkości mojej łazienki w domu, zanim spojrzy na mnie tym spojrzeniem. Kurwa. Znam to spojrzenie. To „muszę być teraz sentymentalny i czuję się wyjątkowo nieswojo, co sprawia, że ​​czujesz się wyjątkowo nieswojo, ale udawajmy, że oboje jesteśmy obojętni" spojrzenie.

- W porządku Renee. Wszystkie rzeczy które potrzebujesz są teraz tutaj.

- Dzięki - powiedziałam, niezgrabnie opierając się o szafę, ponieważ nie mam co zrobić ze sobą.

- I nie zapomnij wydawać pieniędzy, które daję co miesiąc w rozsądny sposób-

- Dean, daj jej spokój - mama wtrąca się do rozmowy. - Kochanie, jesteśmy bardzo dumni, że zaczynasz swój pierwszy rok na najlepszym uniwersytecie w Londynie.

Rzeczywiście, dostanie się na studia w King's College w celu zarządzania biznesem to jedno z moich (jeśli nie) największych osiągnięć, a szczerze mówiąc, nigdy nie widziałam mojego taty tak dumnego, jak był, kiedy zobaczył list z akceptacją.

- Po prostu próbuję dać jej radę Rose, to wszystko - odwraca głowę w moją stronę, ale zanim zdąży cokolwiek powiedzieć, moja mama wtargnęła przed niego, aby mocno mnie przytulić.

- Będę tęsknić za tym, że mam cię w domu - powiedziała, gdy oddałam uścisk. Obie wiemy, że powodem, dla którego nie spędzałyśmy tak dużo czasu w ciągu ostatnich trzech lat, jest to, że awansowała na ambasadorkę Wielkiej Brytanii w Brukseli, co oznacza, że ​​spędza większość tygodnia w Belgii, ale żadna z nas nic nie powiedziała. Wiem też, że czuje się z tego powodu winna, odkąd zaczęła, próbując to zrekompensować przy każdej okazji, ale zawsze przypominam, że nigdy nie przestała być ciepła, wspierająca i kochająca, co zwykle ją uspokaja.

The Crazy Kind PLPrzysta艅 dla opowiada艅. Odkryj teraz