Colors

26 1 0


Mabilis na tatlong araw ang nakalipas,subalit wala pa ding Jungkook ang bumabalik. Nag-expect pa naman siyang uuwi ito agad,ayan tuloy na-hopia lang siya. Meron pa naman na apat pang araw para mabuo ang isang linggo na sinabi niyang maghihintay siya sa pagbabalik nito. So kahit pinanghihinaan na siya ng loob,sisikapin pa din niyang hintayin ito.

"Anak,ngayon na daw tatanggalin ang benda sa mga mata mo..are you excited?'
Tuwang pasok ng tinig ng kanyang Mama. Pilit ang ngiting tumango lamang siya bilang sagot.

"Aish,wag ka ngang ganyan Chim..di kami sanay nina mama at papa na tahimik ka"

"Tama ang kuya Jihyun mo anak. Pag talagang nagkaharap kami ni Jungkook kukurutin ko yung batang yun for making my baby bunso sad. Smile na anak dali"

Dagdag pa ng Papa niya sa sinabing yun ng kapatid niya. He forced himself to smile again.

"Ayos lang po ako,kaya wag niyo nalang akong pansinin"

"Anak--

'Excuse me"
Sabad ng boses ng doctor niya,cutting his Mom's further words which he thankful for.

"Yes doc?"

"Tatanggalin ko na ang takip sa mata ng anak ninyo Mr Park. Would you like to stay or?"

"Of course doc. Tagal naming inasam na muling makakakita ang anak namin"

"Aww okay. Jimin are you ready?"
Harap sa kanya ng doctor.

"Opo Doc"

"Okay then..tell me if you're uncomfortable okay?"

Tumango siya bilang sagot at pagkuway dahan-dahan na tinanggal na nga ang benda sa kanyang mga mata.

"So far so good?"

"Yes Doc"

"Alright..now open your eyes slowly okay?"

"Mhm"

He did what he was told,opening his eyes so slowly. Parang mabibigat ang kanyang mga talukap,but eventually he succeeded. At first,puro anino ang mga nakikita niya at naaaninagan niya ang mga bulto ng mga katawan na nasa harapan niya. Sa kanyang pangatlong pagkurap,eventually his visions becoming clear,the dark are fading away and now can see the colors.

Nag-unahan sa pagpatak ang mga luha niya nang pasadahan niya ng tingin ang mga taong nakapaligid sa kanya partikular ang babaeng nasa harapan niya na nakasuot ng lab gown which he guess the doctor,tas dumako naman ang tingin niya sa matangkad na lalaking nasa likod ng doctor katabi ang magandang babae na di siya maaaring magkamaling ang mga magulang niya. Alalang-alala pa niya ang mukha ng mga ito subalit bakas na sa mga mukha ng mga ito ang may edad na. Pagkuway napadako ang tingin niya sa isa pang lalaki na katabi ng Papa niya,which he guess na ang Kuya niya na di halatang 28 years old na dahil sa batang-bata nitong itsura.

"Nakikita mo ba kami? Jimin.."

"Y-yes doc.."

"Really?! N-nakikita mo na ba talaga kami anak?"

"Opo Papa"

Lumuluhang niyakap siya ng kanyang ama ganun din ang kanyang ina at kapatid. Gumanti siya ng yakap sa kanyang pamilya,at nginitian ang doctor na nagsagawa ng kanyang matagumpay na operasyon.

"Mas masaya sana kung nandito ka kookie..i wanna see you first"

"Thank you Doc..salamat sobra"

"Wala po yun Mrs Park,ginawa ko lang po ang makakaya ko. Besides mas dapat kayong magpasalamat sa kanyang donor"

"Oh yeah can we meet the donor Doc?"

Kookmin's Love Is BlindWhere stories live. Discover now