9.

3.2K 154 12

9.

Ricinus maakte me wakker 'Samantha, wakker worden, er is eten'. Ik deed m'n ogen open maar bleef liggen, m'n armen deden zo zeer, enorme spierpijn. Bah, ik wil niet meer. Wat doe ik hier, ik hoor hier niet, dit hoort niet.

Langzaam ging ik overeind zitten 'allemachtig m'n armen' en ik wreef over m'n bovenarmen. 'Als dit allemaal afgelopen is en ik leef nog dan heb ik er volgens mij aardig wat spieren bij gekregen'. Ik hoorde gegniffel in een hoek 'dan denk ik niet dat heel veel jongens jou nog zien zitten' hoorde ik Broin zeggen. 'Hmm..  geweldig, voor jullie komt het natuurlijk wel weer goed uit'.

Ik kreeg een schaaltje in mijn handen gedrukt 'hier, eet op, heb je nodig' zei Ricinus. 'Ik denk dat ik al weet wat jij en Daray gaan doen, tenminste als ze jullie weer bij elkaar gaan houden'. 'Wat dan?', 'schietschijven trekken' ik keek hem vreemd aan. 'Ja?' vroeg Daray 'ja' zei Ricinus, Daray stond op en deed een vreugdedansje.

Ik begon zachtjes te lachen 'is dat zo leuk ofzo?', 'niet zo uitputtend' verklaarde Ricinus. 'Dus ik kan een beetje tot rust komen met dit trek gedoe?', 'ja' zei Ricinus lachend 'mooi zo, dat kan ik wel gebruiken'. Ik at mijn eten op en moest wat oefeningen doen van Ricinus.

'Waarom?', 'om je spieren wat los te krijgen, zo voorkom je dat er wat mis gaat en bovendien voel je je spierpijn wat minder'. Met veel tegenzin deed ik wat hij me opdroeg. M'n armen spreiden en draaien, grote rondjes en dan kleiner maken en stil houden een paar seconden en dan weer van klein naar groot.

'Dit helpt helemaal niet! het doet alleen maar meer zeer!' klaagde ik. 'Doe het nou maar' zei Ricinus 'prima', daarna moest ik ze weer spreiden maar moest ik mijn bovenlichaam draaien en mijn onderlichaam recht houden. Dit voelde wel even lekker, ik moest wat sprongen doen en van die jumping jacks dingen. Benen strekken en armen strekken 'zo goed', 'helemaal dit ga je even elke dag doen, daarmee voorkom je bijvoorbeeld ook spierpijn'.

Ik keek hem vreemd aan en blijkbaar zag hij het want hij begon namelijk te lachen. 'We gaan gewoon even een mini training kamp hierbinnen houden' zei hij 'ik, waar....' begon ik maar hij kapte me af. 'Zo word jij sterker en kan jij je ook verdedigen tegen de elfen hier als dat ooit nodig is. Je kan het dan, hoop ik, langer volhouden zonder dat je je helemaal laat afmatten door hun'.

Ik knikte 'dank je, ik geloof dat ik dat wel kan gebruiken, iedereen hier heeft al een streepje voor omdat jullie elfen zijn. Jullie zijn al beter dan wij zijn, dank je Ricinus, dat waardeer ik', 'geen dank meid, ik doe dit gewoon zodat je het langer vol houd en voor jezelf kan zorgen zodat zij geen misbruik van je kunnen maken'.

Niet veel later werd de deur weer open gegooid, onze stille vriend werd erin geduwd en wij werden naar buiten geroepen. Broin en Ricinus werden beide ergens naar toe genomen en Daray en ik ook. We kwamen in een iets afgelegen plek terecht. Ik zag meerdere doelschijven staan en aan de zijkant wat verderop stonden er meerdere katrollen.

Ik geloof dat ik al snapte wat er moest gebeuren. Eerst moesten de jongere rebellen gewoon schieten en werden wij twee er elke keer op afgestuurd om die pijlen op te halen. We moesten alleen wel uitkijken want sommige wachten expres wat langer en schoot dan rakelings langs ons of misten, ik hoopte op het eerste. Ik vond het doodeng, geef mij die boksballen of de stokken maar weer dan.

Dat hielden ze een lange tijd voor, ik snap nu waarom Daray een vreugdedansje deed. Dit was een stuk relaxter om te doen dan die andere verschrikkelijke oefeningen die we moesten doorstaan. Daarna werden we aan een boom vastgezet tegen over elkaar. Ze zeiden me snel wat we moesten doen en begonnen weer.

Ik zag nu dat die schietschijven wat achter elkaar stonden. Die dingen hadden ze vastgekregen op houten planken en daaronder zaten iets van houten wieltjes. Het gras eromheen was helemaal weggeknipt zodat we beter konden trekken.

Andere WereldLees dit verhaal GRATIS!