Chapter 21 (No use)

100 1 0

"Good morning Melody!"

malakas na bati sa akin ni Nat.

Agad ko siyang inirapan.

"WHOOO! BITTER!"

banat ng mga kaklase namin.

"Don't care."

sabay irap at basa ng libro.

"Halika nga dito..!"

sigaw ni Nat sabay hila sa kamay ko.

Nabitawan ko ang librong hawak ko pero pinilit kong hindi niya ako makaladkad palabas ng classroom.

Kaso talo ako.

Nakaya niya ako.

"Ano nanaman bang kailangan mo sakin?!"

pasigaw na tanong ko sa kanya.

"Ang kailangan ko ay ang oras mo"

"Para saan? Sa mga walang kwentang bagay na sasabihin mo? Wag na!"

"Kailangan ko ang oras mo para makapagpaliwanag ako sa nangyari satin"

"Hindi mo na kailangang magpaliwanag! Nangyari na. At wag ka ngang OA, hindi tayo magsyota na nagbreak"

"Sa tingin mo, sinong mas OA sa ating dalawa? Ako na nakikipag-ayos sayo o ikaw na nagpapaka-bitter sa isang maliit na bagay?"

"Maliit? Ang tindi mo rin no?! Nasasabi mo lang yan dahil hindi ikaw yung niloko."

"Melody alam kong mali yung ginawa ko sayo pero sana naman bigyan mo ako ng second chance para makita mong hindi ko talaga ginusto yon."

"Don't joke with me. Hindi mo gagawin yun kung hindi mo ginusto."

"Okay, ginawa ko yun dahil hindi ko na kayang maghintay."

"So lumabas na rin sa bibig mo ang katotohanan. Lalong wala na tayong dapat pang pag-usapan."

"Kung bibigyan mo ako ng second chance, papatunayan kong hindi ka magsisisi."

"Nat, nagsisi na ako nung unang chance na binigay ko sayo, so I won't take the risk of being hurt for the second time because of that second chance you're saying."

"Paniwalaan mo naman ako. Sisiguraduhin ko nang hindi ka magsisisi."

"Nat! Ang tiwala, kapag nawala... mahirap nang ibalik. So don't waste your time being sorry for what happened to me. Magpakasaya ka na lang."

"Hindi ba hindi naman mahalaga ang tiwala kapag mahal mo ang isang tao?"

"Minsan kahit mahal mo ang isang tao, hindi sapat yun para payagan mo ang sarili mo na piliting kalimutan ang hindi magandang nakaraan."

"Pero kung talagang mahal mo ang isang tao, hindi mo papansinin ang nakaraan."

"Hindi yun pagmamahal, pagpapakatanga na yun."

nangingilid na ang mga luha ko.

"Hindi ba pag nagmamahal, nagpapakatanga? Kung hindi ka naging tanga, hindi ka totoong nagmamahal."

"Girls hate to be such a fool for the second time so you can't blame me if I don't want to give you what you want."

tuluyan nang tumulo ang luha ko sa harap niya.

Pupunasan ko na sana ang luha ko nang inunahan niya ako.

Tila natauhan ako sa nangyari at pumasok sa classroom.

Nagtinginan ang lahat sa akin na para bang pumatay ako ng tao.

Dire-diretso ako sa upuan ko at nanahimik.

Ilang sandali lang ay pumasok na rin siya at nagmukmok sa isang tabi.

There's no use of giving you a second chance kasi alam ko na mapupunta lang rin sa wala.

I'm sorry...

What About Us?  [COMPLETE]Basahin ang storyang ito ng LIBRE!