hoofdstuk 16

883 19 8

Ik word wakker van getik tegen mijn raam. Zuchtend draai ik me om. Ik open een oog, en kijk naar mijn wekker. Vijf voor zeven. Ik kan nog vijf minuten liggen. Met een brede glimlach sluit ik mijn ogen weer, en zink dieper weg in mijn warme dekens. Na een paar seconde hoor ik het getik tegen het raam weer. Geirriteerd, ga ik overeind zitten, en kijk naar het raam. Niks. Ik ga weer liggen, maar nu naar het raam toegericht. Met mijn ogen tot spleetjes geknepen, kijk ik naar het raam. Na een minuut, zie ik een paar kleine steentjes tegen het raam aanketsen. Ik schop mijn benen over de rand van mijn bed. Shit, het is koud. Ik pak snel een trui, en joggin broek, en kijk nog even in de spiegel of ik er acceptabel uit zie.

Ik stap naar het raam, en kijk eruit. Het eerste wat me opvalt, is dat het vies, maar dan ook echt vies weer is. Het regent, en het is heel grijs. En aan de bomen te zien waait het heel hard. Dan zie ik Blake staan. Wat doet die hier? Ik open het raam.

' Blake! Wat doe jij hier? Het is zeven uur!' Blake kijkt ernstig naar boven.

' Mag ik binnen komen?' Hij kijkt lief naar boven. Ik zucht even. Een koude windvlaag komt binnendringen, en ik neem snel een besluit.

' Ja oke, ik...ik doe wel even open.' Ik sluit het raam weer, en sluip de trap af. Mijn ouders keuren het nooit goed als er nu een jongen naar binnen wilt. Maar als ze hem nu zien, denken ze dat hij is blijven slapen..

Ik open de deur, en Blake komt voorzichtig binnen.

' Stil graag, mijn ouders.' Ik ga voor hem de trap op en sluip naar mijn kamer. In mijn kamer, ga ik op m'n bed zitten. Ik werp een snelle blik op de wekker. 7:15. Ik moet opschieten..

Blake komt de kamer binnen, en doet de deur dicht. Dit is serieus, hij gaat ergens over beginnen.

' Wat doe je hier zo vroeg?' Begin ik dan maar.

' Chloé.. Er is.. Het is zo dat ik.. Het spijt me voor afgelopen weekend.' Hij kijkt me met een schuldige blik aan. Net wanneer ik wat wil zeggen, gaat hij door.

' Het was nog niet zeker dat er een reeks moorden aankwamen, maar Adam en de rest zijn er wel op voorbereid. En, eigenlijk wilde ik je wat laten zien, maar aangezien je nog niet aangekleed bent... Heb ik dit mee genomen..' Hij haalt uit zijn binnenzak van zijn jas een krant, en gooit het voor mij neer. Ik kijk hem even aan, en vouw de krant uit. Ik lees de voorpagina.

MOORD is het eerste woord dat ik lees. Mijn ogen glijden over de pagina, en ik zie voor de bar waar ik met Cal was, een man liggen. Overal ligt bloed, en zijn hele keel is kapot. Ik slik even en wend dan mijn ogen af.

' Timon Stereds. Tweede slachtoffer van Dean.' Hij leunt tegen mijn kast aan.

' Tweede slachtoffer van Dean?! Jezus Blake! Wat mankeert jou? Dat doet Dean niet!' Ik sta op en loop naar de kast. Ik open het, en en druk met de kast deuren Blake weg.

' wees nou even realistisch. Dean voed zich aan mensen.'

' Dus, het kan net zo goed iemand anders zijn!'

' Snap je het dan niet Chloé?! Elke keer als ik hoor dat iemand vermoord is door vampiers, bid ik dat jij daar niet ligt!' Hij kijkt me ernstig aan. Ik slik even. Zo belangrijk ben ik dus voor hem. Maar waarom? Blake zucht. Ik hoor voetstappen op de gang, en ik en Blake kijken elkaar angstig aan. De deur gaat open, en mijn moeder stapt binnen.

' Wil je eens ophouden met schre-' Ze kijkt van Blake naar mij.

' Wat is dit?' Ze wijst naar ons. Blake en ik kleuren.

' Dit is niet wat je denkt..' Zeg ik snel.

' O nee? Nou, dit lijkt er verdacht veel op! Is hij hier soms blijven slapen?! Oh god, dat had je ook gewoon kunnen vragen Chloé! Waar is mijn brave meisje gebleven? Ik wist wel dat er iets m-'

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!