Ve ben geldiiiim! Hepinizi çok çok özledim. Biraz daha bekleyecektim buraya dönmek için ama kimsenin daha fazla beklemesini istemedim. Ve de geri döndüm. 35. Bölüm 2 parttan oluşuyor. İlk bölümü şimdi sizlere sunuyorum. İkincisi için bir şey diyemem. Pazar günü atmaya çalışacağım fakat söz vermiyorum. Yazmaya yazmaya hamlanmışım galiba. Bu aralar yazdığım bölümler pek içime sinmiyor. Umarım sizler beğenirsiniz.

 

Bugün tanımasam da bir yakınlığımız olmasa da yaşıtım olan bir arkadaşım hayatını kaybetti. Ve ben bugün hayattan bir şey daha öğrendim ki ‘ölüm’ gibi çok zor bir kelimeyle nefes alıp veriyoruz. Bugün var yarın yokuz. Eğer kırdıklarınız, üzdükleriniz varsa gidin ve onlardan özür dileyin. Eğer suçlu o ise bile siz ona doğruları anlatın. Belki sonradan her şey çok geç olabilir. Şimdi gidip sevdiklerinize sıkı sıkı sarılın ve onlara, onları ne kadar çok sevdiğinizi söyleyin.  Çünkü belki yarın çok geç olabilir..  #MekanınCennetOlsunTuğra

 

ZeyKer bölümü ithafını tüm okuyucularıma gönderiyorum.

 

Keyifli Okumalar..

 

Telefonuma gelen mesajla kendime geliyorum. Gece gece kim bu saatte ya. Kesin Aras’tır. Ay aman hiç çekemem şimdi seni Aras! Sinirle açıp mesajı okumaya başlıyorum

‘Bu gece ev geç geleceğim. Haberin olsun. –Kerem’

 

 Vay beyefendi aramalarımıza cevap vermeyip veya bir aramaya tenezzül bile etmeyip mesaj atmış. Haberim olsun-muş! İstersen hiç gelme be! Sanki çokta umurumdaydın. Değil miydin? Of ya niye umurumdasın ki? Olma umurum da ya. Kimle beraber ki? Niye geç geliyor? Acaba Peri’yi uyandırıp Keremi mi aratsam ki? Ay yok artık Zeynep aşk iyice başına vurdu senin! En iyisi gidip uyumak tabi ne kadar başarılı olabilirsem. Yerimden kalkıp merdivenlerden yukarı çıkıyorum. Önce Peri’nin odasına gidip üzerini açıp açmadığını kontrol ediyorum. Daha sonra sessizce tekrar odasından çıkıp kendi odama geçiyorum. Günlük kıyafetlerimi çıkarıp pijamalarımı giyiyorum. Yatağımı açıp yorganın altına giriyorum. Bir sağa, bir sola, bir sağa, bir sola.. Yok, olmuyor uyuyamıyorum. Kendime karşı itiraflarımdan beri Kerem ile ilgili her şey beni ilgilendirdiğini düşündüğüm için şu an nerede olduğu kafamı o kadar çok kurcalıyor ki.. Acaba Can’la beraber mi? Yoksa Gözdeyle mi? Belki de işi uzamıştır canım. Bunları düşünürken yavaştan uykumun geldiğini anlıyorum ve uykunun beni kollarına almasını bekliyorum..

***

-Kerem-

 

Zeynep’e mesaj attıktan sonra işimin başına geri dönüyorum. Resmen kendi şirketim de işçi gibiyim. Kerem şunu yap. Kerem bunu yap. Kerem bu gece bu işleri bitir. Benimse babamın bu dediklerine sadece ‘tamam’ oluyor. Karşı çıkmaya kalktığım an ise ‘neden Amerika’dan dön o zaman’ diyecek çok iyi biliyorum. Bunun cevabını veremeyeceğim içinde dediği her şeyi yapmak ve susmak zorundayım. Sadece ‘Peri’ için Kerem. Kapının çalınmasıyla kendime geliyorum.

“Gir.”

 

“Abi sen çıkmadın mı hala ya?!”

Ya Sen Olmasaydın? (Düzenleniyor)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!