"Pagkatapos ng work ko kanina with Dad,pinuntahan ko po yung doctor ni Mochi and I asked if may chance na makakakita pa siya,she said yes we just need to have an eye donor"

"Oh God,really? Well that's really a good news! Anak.."

"Masaya din po ako sa balita Papa,kaya lang mukhang mahihirapan tayong maghanap ng eye donor"

Ayaw man niyang magpakanega kaya lang siguradong mahihirapan at matatagalan bago sila makatagpo ng magiging donor niya kung saka-sakali.

A gentle hand grip his hand,doesn't even have to guess who was it as cleary it's Jungkook.

"Ako na ang bahala sa lahat. Di ba sabi ko sayo,gagawin ko lahat para makakita ka ulit? Then please trust me on this,sisiguruhin ko na makakakita ka ulit"

"T-Thank you"

Bahagya niyang hinila ang kamay nitong nakahawak sa kanya para mayakap ito. No words could explain how thankful and grateful he is for having such a wonderful friend as Jungkook. Sobrang laki ng part nito sa buhay niya. Mawala na lahat sa kanya,o kahit hindi na siya makakita ulit,okay lang basta wag lang ito ang mawala sa kanya.

"Thank you Jungkook..sobrang salamat kase di mo iniiwan ang anak namin,and thank you kase pinapahalagahan mo siya.."

"Tama ang asawa ko,kaya naman mas panatag akong nasa mabuting kamay ang bunso ko"

"Auntie,uncle parang pamilya ko na po kayo at nagpapasalamat din ako na pinagkakatiwalaan niyo po ako. Pangako,hindi ko po kayo bibiguin at hindi ko sasayangin ang tiwala niyo"

Nata-touch na mas lalo siyang nagsumiksik sa mga bisig ni Jungkook na kayakap pa din niya.

"Thank you Jungkook. Ba't di mo pa pakasalan itong kapatid ko?"

"Kuya?!! Papa oh,palagi na lang niya ako bini-bully ng ganyan"

Okay na eh,sumingit pa ang kuya niyang mapang-asar. Natawa lang ang parents nila along with Jungkook.

"Iniisip ko nga kung pa'no magpo-propose sa kanya Kuya Jihyun eh"

"Kookie,isa ka pa! So kinakampihan mo na ngayon ang bully na yan? Tch,e di kayong dalawang magpakasal"

Tawa lang ng tawa ang parents nila,obviously enjoying teasing him.

"Joke lang Mochi..alam mo namang sayo ako eh"

"Hmp,ewan ko sayo"

"Uyy,pabebe ang baby namen hahaha"

"Papa nakikisali ka pa! Mama oh"

Ang Mama nalang niya ang inaasahan niyang kakampi sa kanya dahil Jungkook betrayed him.

"Pfrt,you're so adorable anak..ugh if you only see your blushing face kakagigil ka anak hahaha..anyways,boys stop teasing my baby okay? I'll prepare dinner dahil kanina ko pa naririnig ang tiyan ni Jungkook"

Natawa ang lahat at ganun din siya kahit medyo napipikon na siya.

"Tulungan ko na po kayo Mama"

"Wag na anak,pahinga na lang kayo ni Jungkook siguradong pagod kayo maghapon dahil sa work niyo. Hijo,dito ka na matulog late na magbabyahe ka pa"

"De okay lang po auntie,uwi na lang po ako"

"My wife won't never take that as an answer,Jungkook. Dito ka na magpahinga,I'll call your parents"
Sabad na ng Papa niya at pag ito na ang nagdesisyon,bawal na ang kumontra.

Besides,alam niyang pagod na nga si Jungkook dahil sa work nito plus inasikaso pa nito ang tungkol sa kondisyon niya,so hinding-hindi siya kukontra na dito na nga dapat ito magpahinga.

"Tama sila Kookie.. Dito ka na magpahinga"

"Yan ang mochi mo na ang nagsabi,so payag ka na bayaw. You can always sleep together"

"Ayan ka na naman kuya!"

Onti na lang talaga magta-tantrums na siya dahil sa pikon niya sa pang-aasar ng kapatid niya. He's embarrassed,sobrang nahihiya siya kay Jungkook.

"Aish Jihyun,tumigil ka na sa pang-aasar mo sa kapatid mo"

"Haha sige po Papa..iiyak na siya eh"

"Luko-luko ka Jihyun,lagi mo na lang inaasar si Jimin. Tama na yan,tara let's eat"
Sabad na ng Mama niya,which in his relief kase paiyak na talaga siya dahil sa inis.

.

.

After their dinner,kanya-kanya na ng akyat sa mga kwarto ang magugulo niyang pamilya habang  hinatid naman siya ni Jungkook sa kwarto niya na nagprisintang matutulog na lamang sa guest room.

"Pahinga kana Ji. Gusto mo bang mag-toothbrush muna?"

"Yes please"

Inalalayan nga siya nito sa kanyang bathroom para makapag-toothbrush. Asikasong-asikaso ito sa kanya which really makes him flattered and overwhelmed at the same time.

Ever since they were young,maalaga na talaga ito sa kanya at dumoble pa nga simula nung mawalan siya ng paningin. Nasanay siya sa pag-aalaga nito kaya sobrang hinahanap-hanap niya ito lalo kapag kinakailangan nitong umalis for a business purposes.

"Are you comfortable now?"

"Yes Kookie"

"Alright,goodnight then. Nasa kabilang room lang ako hm?"

Before Jungkook could walk away from his reach,hinagilap niya ang kamay nito.

"What is it,Ji?"

"You...y-you can sleep here with me"

"Pftt,sigurado ka? Malikot akong matulog at nangyayakap ako. Gusto mo pa din ba akong makatabi?"

He playfully laughs while weakly throwing some punches on Jungkook's arms since ito lang ang abot ng mga kamay niya.

"Okay lang na magulo ka,mas magulo pa din akong matulog sayo"

"Haha okay sabi mo eh. Sandali lock ko lang yung door"

"Hala ba't mo ila-lock?"

"For our privacy"

Dun na siya natawa ng malakas,Jungkook exactly knows how to make him laughs like this.

"Sira ulo ka,dami mong alam. But seriously Kookie,thank you for always standing for me. Lahat na lang ginagawa mo para saken"

"Lahat? Di ko pa nagagawa lahat,Jimin. Your happiness is all that matters to me. I'll make sure to give you everything that will make you happy..ah no scratch that,I'll give more than this"

Di niya alam kung ano sasabihin niya,as he's too overwhelmed--in a good way. Kaya mahigpit na yakap na lamang ang makapagsasabi kung ga'no siya nagpapasalamat na may Jungkook sa buhay niya.

He feels so special,well appreciated--Jungkook always makes him feel like a prince.

"P-pano ako makakabawi sayo,Kookie? A thank you won't be and will never enough to express how I'm so grateful to have you by myside"

"No need my mochi...just be happy for me hm? Promise me"

Kumalas siya ng yakap dito,at hinagilap ang mukha nito na kahit hindi man niya ito nakikita,gusto pa din niya itong tingnan ng mata sa mata.

"Let's be happy together,Kookie. With you,i feel true to myself..i feel carefree,safe that no one would and could hurt me. So please promise to stay with me too though i can be annoying sometimes. Wag ka sanang mapapagod saken hm?"

"That would never happen,mochi..I won't never get tired on you. I love you,seryoso ako wag kang tatawa"

He giggles,cupping Jungkook's cheeks and placed a soft kiss on it.

"I love you too,Kookie.."

Kookmin's Love Is BlindWhere stories live. Discover now