CHAPTER 21

666 51 29
                                                  

CHAPTER 21

Concert

"Excuse me?" iyon lang ang nagawa kong sabihin habang tinitignan ako ni Ivory mula ulo hanggang paa. Her facial expression and gesture is telling me that she's not happy to see me, or maybe... it's hate that I am seeing in her eyes.

Ang kaninang saya na nararamdaman ko pati ang confidence ay unti-unting naglaho, parang bula na nawala sa isang iglap.

Dama ko ang unti-unting panlalamig ng pakiramdam, pakiramdam ko'y namamawis pa ang aking noo dahil sa kabang nararamdaman.

Nawala na ng tuluyan ang sayang naramdaman at napalitan ito ng pagkahiya sa sarili. I enjoyed the performance without knowing if they audience enjoyed hearing my voice. What if hindi naman pala maganda pero nadala lang sila dahil magaling ang mga kasama ko?

What if I am the black hole to our band.

"Look here, missy. Stop trying so hard to fit in to Eliot's world. Just go back reading your books and join the quizbee and not this kind of contest. Sobrang panira ka sa performance, alam mo ba 'yon? Syempre hindi because you are a thick face bitch." I can feel the hatred to her voice.

Para bang gusto niyang iparamdam sa akin kung gaano ako ka-trying hard to be part of the performance.

Napakurap ako ng mata upang pigilan ang luhang nagbabadyang tumulo. I never thought I can be this emotional and sensitive just because of some honest opinion, criticism from her.

I know that she doesn't really like me. Unang beses pa lang naming magkaharap ay ipinakita na niya agad ang pagkakadisgusto niya sa akin. Based to what my friends, she's really a mean person. But even if knowing that fact, I am still hurt to what she said to me.

"You're smart, you should already know that this is not for you. Pero boba ka naman ata kasi masiyadong mataas tingin mo sa sarili mo't tingin mo bagay ka dito. Estupida." Huling lintanya niya before she walked out.

I couldn't believe I was unable to say something. Parang napipi ako, ang dami ko ring gustong sabihin, gusto kong ipagtanggol ang sarili ko ngunit hindi ko nagawa.

Tahimik na lamang akong bumalik sa pagaayos ng gamit ko. Sinara ko ang locker ko pagkatapos magayos at naglakad na patungong waiting shed ng school kung saan kami magkikita-kita.

I still don't understand why Ivory hates me so much, or maybe assumera na naman ako para isiping she hates me. Baka naman she is just brutally honest to me. Maybe it's good for me to just quit the band.

Inaaya kasi kami ni Xanthe na sumali sa banda nila kahit na minsang performance lang kasama kami. Kapag lang free.

I admire their band, melancholy, pero ayoko rin na masira ang pangalan ng banda dahil sa akin. Ayokong pumangit ang reputasyon nila, they are talented teenagers at hindi ko kakayaning sirain iyon ng pagkanta ko.

"Ang tagal mo naman!" si Neo na inagaw na ang bag ko sa akin. Sasama kasi sila na mag-celebrate sa amin. Napili nila na sa may K-Café na lang para makapag pagawa ng cake na may halo-halong logo ng mga paborito naming K-POP group.

"I thought Luhan is Sehun..." si Cupid na kausap si Caroline ngayon. Caroline is showing him the music video of EXO's growl.

"Parang kambal 'no?" natatawa pang sabi ni Caroline at nagpatuloy silang manood.

"Are you alright?" said Eliot in a raspy voice, naninimbang ang mga mata niya habang pinapanood akong maupo sa bench dito sa waiting shed.

Ipinasa ni Neo kay Brandon ang bag ko, hinayaan ko na lang sila don. Nasa bulsa ko naman ang wallet at cellphone ko kaya walang mawawala dun.

When Eggs Meets The Army.Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon