Hoofdstuk 19 - Zwart

9 0 0

Jo kijkt om zich heen en ziet iedereen glimlachen. Jake deelt biertjes uit, proost op Jo en iedereen volgt zijn voorbeeld. Jo leunt tegen de bar en begint moe te worden. Bijna elke dag is druk of zwaar geweest, sinds de dag dat ze wegvluchtte uit Nederland. Ze voelt zich elke dag een beetje meer uitgeput. Ze drinkt haar bier in stilte en probeert te horen waar de anderen het over hebben, maar ze kan zich niet concentreren. En dan ineens ziet ze niets meer, alles wordt zwart en ze probeert Dart te roepen... Dart bekijkt haar en heeft het gevoel dat er iets mis is. Hij ziet haar achterover vallen en weet haar nog net op te vangen. Hij houdt zijn adem in en probeert er achter te komen wat er aan de hand is. Jake belt het alarmnummer en vraagt om een ambulance. Ze doen allemaal hun uiterste best om kalm te blijven en te doen wat het beste is voor Jo. Als de ambulance er is er om haar mee te nemen, zegt de broeder dat er alleen familie mee mag. Dart ziet er gebroken uit en Jake bemoeit zich ermee. "Dit is haar verloofde, dat lijkt me familie genoeg. Ik ben haar broer. Neem hem mee, want als ze wakker wordt moet ze hem zien." Dart stapt in de ambulance, dankt Jake in stilte en bidt de hele weg naar het ziekenhuis.

Jake stapt uit de lift op de verdieping waar Jo zou moeten liggen en ziet Dart op de gang zitten. Hij gaat naast hem zitten en slaat een arm om zijn schouder. Dart staart naar de muur, terwijl er een traan over zijn wang rolt. Ze zitten daar in stilte en kijken bezorgd naar elke dokter of zuster die voorbij komt. Eindelijk komt er een dokter op hun af en hij vraagt: "Horen jullie bij mevrouw Henderson?" Jake en Dart knikken en de dokter vertelt dat Jo uitgedroogd en oververmoeid is. Ze geven haar wat medicijnen en een infuus om haar lichaam te helpen met het herstel. De dokter bekijkt beide mannen aandachtig en zegt: "We hebben ook heel veel littekens gevonden en willen graag weten hoe ze daar aan gekomen is. Ze zijn niet heel recent, maar sommigen zijn ernstig." Dart zit met zijn hoofd in zijn handen en vraagt met een gebroken stem: "Mag ik haar zien?" De dokter kijkt Jake aan en Jake knikt. "Natuurlijk, ze ligt in kamer 206. Ze is nog niet wakker, maar dat kan niet lang meer duren." Dart springt op en loopt weg.

Jake deelt de koude feiten over Jo's verleden met de dokter en vraagt: "Wilt u er alstublieft niet over beginnen tegen haar? Dokter, we houden van dit meisje en ze heeft al zoveel moeten doorstaan. We willen het niet nog erger maken." De dokter knikt, loopt weg en Jake gaat op zoek naar kamer 206. Hij doet de deur voorzichtig open en ziet Dart naast het bed zitten, met haar hand in de zijne en zijn hoofd op haar been. Hij loopt naar hem toe en legt een hand op zijn schouder. "Het komt goed. Ze kan elk moment wakker worden en je aankijken met die blauwe ogen van haar." Dart gaat rechtop zitten en haalt moeizaam adem. "Mijn God, Jake. Ik was zo bang. Ik ben kwaad op mezelf dat ik niet doorhad hoe moe ze was. Ik ben kwaad dat ik haar niet meer heb afgeremd." Jake knijpt in Darts schouder en wil hem net zeggen dat het zijn schuld niet is... Jo fluistert: "Nee." De mannen komen dichterbij, Jo doet haar ogen langzaam open en moet even wennen aan het licht. Ze probeert te praten en weet er een paar woorden uit te persen: "Niet... jouw... schuld." Ze begint te hoesten en Jake staat op om een bekertje met water te vullen. Hij legt zijn hand op haar rug en helpt haar te drinken. Ze glimlacht zwakjes naar hem en probeert een beetje rechter op te zitten, terwijl Dart haar helpt met het kussen in haar rug. Dart houdt haar hand vast en de mannen kijken haar heel bezorgd aan. "I-ik ben oké... Echt... Kijk niet... zo... naar me..." Dart wrijft met zijn duim over haar hand en Jake streelt haar wang. "Heel moe." Ze gaapt en sluit haar ogen, zachtjes fluisterend: "Sorry."

Dart haalt een hand door zijn haar en zucht. Jake gaat op een stoel zitten en ademt langzaam uit. Een zuster komt de kamer binnen en bekijkt Jo snel, schrijft iets op en fluistert naar de mannen: "Kan ik even met jullie op de gang praten?" Ze lopen de kamer uit en Dart doet de deur achter zich dicht. De zuster kijkt naar de mannen en ziet hoe bezorgd ze zijn. "Het komt allemaal goed met haar. Ze mag vanavond naar huis, als jullie aan een paar voorwaarden kunnen voldoen. En ik moet weten of het uitvoerbaar is voor jullie. Zo niet, dan houden we haar nog even hier. En we moeten het over haar verzekering hebben." Dart pakt zijn portemonnee, haalt er een creditcard uit en geeft hem aan de zuster. "Je kunt die gebruiken om alles mee te betalen, ik wil niet dat iemand haar lastig valt over verzekering of iets anders. En de voorwaarden, wat zijn die?"

Nog niet verslagenWaar verhalen leven. Ontdek nu